نوش دارو قبل از مرگ سهراب
راه حل‌هایی برای این‌که در دنیای مجازی گم نشویم

نوش دارو قبل از مرگ سهراب

نویسنده : سیده نعیمه زینبی

چهارتا خط هلالی سفید و سبز و دو خط زرد و سبز بالای صفحه گوشی نشانه‌ی خوبی است که می‌شود به یک دنیای تودرتوی ناشناخته و گسترده پا گذاشت. شمشیر دولبه‌ای که می‌تواند وسیله‌ای کاربردی یا بلای جان، وقت، هزینه و انرژی‌مان شود. ممکن است دارویی شود که کارمان را راه بیندازد یا زهری که ما را از کار بیندازد. زل زدن به صفحه گوشی به صورت مداوم و چک کردن آن در هر احوالی و گذاشتن وقت زیاد پای گوشی می‌گوید که کم کم این امکان زهری شده است که دارد آرام آرام در ما اثر می‌کند و حالا نیاز به پادزهر دارد.

 

|| پادزهر1: الویت بندی کنیم

بالاخره توی دنیا یک کارهایی هست که اهمیتش برای‌مان بیشتر از مدیریت گروه‌های تلگرام باشد. برای خودمان مشخص کنیم که چه کارهای مهمی داریم که رسیدگی به آن‌ها مهم‌تر از زل زدن به یک صفحه چند اینچی و چت کردن است و مدام این مسئله را به خودمان یادآوری کنیم.

 

|| پادزهر2: به خودمان برنامه بدهیم.

این فقط مدرسه و دانشگاه نیست که می‌تواند به ما برنامه بدهد، گاهی خودمان هم باید این کار را بکنیم. زمان‌هایی را در طول روز مشخص کنیم و مطالبی را که برای ما ارسال می‌شود را در همان ساعت پیگیری کنیم. زمان‌های پِرت را به این کار اختصاص دهیم و زمان‌های مفید را به کارهای مهم‌ترمان برسیم.

 

|| پادزهر3: نوتیفیکیشن خاموش

 چون فعالان گروه‌های وایبری و تلگرامی و سایر اپلیکیشن‌های وابسته زیاد مسئولیت شناسند و هر لحظه در  حال ارسال مطالب‌اند، بهتر است نوتیفیکیشن گروه‌ها را خاموش کنیم تا لحظه لحظه صدای گوشی با روح و روانمان بازی نکند. وقتی که پیام گروه‌ها جمع شد توی ساعتی که مشخص کردیم آن‌ها را بخوانیم. به این صورت لازم نیست مدام گوشی دست‌مان باشد.

 

|| پادزهر4: گروه به تعداد کافی

گروه‌های وایبری و تلگرامی و این‌ها نه در جایی به ثبت می‌رسند و نه به جایی مالیات می‌دهند و فرد بدون هیچ سابقه کاری، مدرک تحصیلی و کارت پایان خدمت یا معافیت با صرف کمترین زمان و هزینه ممکن مدیر گروه می‌شود. بنابراین طبیعی است که هر روز تعداد گروه‌ها بیشتر شود. از آن‌جا که ما هم آدم‌های مهمی هستیم که حتما باید در افتتاحیه گروه‌ها باشیم و روبان قیچی کنیم دعوت‌مان می‌کنند و ما هم از روی مهربانی‌مان دست رد به سینه هیچ کس نمی‌زنیم، عضو گروه می‌شویم و یک دفعه می‌بینیم که n  تا گروه داریم، از گروه تولید قارچ‌های کلاهک‌دار سفید خالخالی در لیست‌مان هست تا گروه شلغم‌سازی و سازمان‌های وابسته که خیلی‌های‌شان  مطلب مفید و قابل استفاده‌ای برای‌مان ندارند. بدون رودربایستی با دوستانی که ما را  به گروهای‌شان اضافه می‌‌کنند گروه‌هایی را که لازم نداریم ترک کنیم و بی‌خود و بی‌جهت در هر گروهی عضو نشویم.

 

||پادزهر5: تعداد برنامه‌ها را کم کنید.

 بعضی وقت‌ها انگار نگرانیم که برنامه‌ای را نداشته باشیم و از قسمتی از دنیای مجازی عقب بمانیم. هنوز کفش‌مان را در وایبر نپوشیده‌ایم و از آن بیرون نیامده‌ایم سر از تلگرام در می‌آوریم و هنوز اینستا را گردگیری نکرده پست‌های لاین‌مان را مرتب می‌کنیم. باور کنید  لازم نیست که همه برنامه‌های موجود را داشته باشیم اگر تعداد برنامه‌های کمتری را داشته باشیم مدیریت زمان بهتری داریم.

 

|| پادزهر6: ساعت‌تان را تنظیم کنید.

 گاهی آنقدر جو بودن در  محیط‌های مجازی ما را می‌گیرد که انگار به دیدن غار هزار توی علی بابا دعوتمان کرده‌اند. از صفحه‌ای به صفحه‌ی دیگر و از گروهی به گروهی دیگر می‌رویم غافل از این‌که چقدر وقت‌مان گذشته. اگر واقعا این قدر مدهوش می‌شویم که یادمان می‌رود چقدر زمان را به گشتن توی اینستا و تلگرام و لاین و... از دست دادیم، بهتر است که ساعت زنگ‌دار یا آلارم گوشی را تنظیم کنیم تا سر ساعت به ما هشدار بدهد و ما را از خواب مجازی بیدار کند.

 

|| پادزهر7: حرف نداری؛ خداحافظ!

اگر که می‌بینیم حرف‌های چند میلیونی‌مان تمام شده، بهتر است که همان جا در اوج خداحافظی کنیم. لازم نیست هر گفتگویی دو ساعت طول بکشد تا به جان‌مان بچسبد. وقتی حرفی برای گفتن نداریم بی خود صحبت را کش ندهیم و با خداحافظی دوستمان را خوشحال کنیم.

 

|| پادزهر8: برای خودمان بیاییم (وگرنه میان برات‌ها)

اگر به قوانینی که برای خودمان گذاشتیم اهمیت نمی‌دهیم و برای خودمان زیرآبی می‌رویم خودمان را جریمه کنیم تا روی‌مان کم شود. مثلا خودمان را از برنامه‌ای که دوست داریم محروم کنیم و یا یک هفته‌ای بستنی نخوریم. هر کس با توجه به نقطه ضعف خودش می‌تواند روی خودش را کم کند. پس به قول جناب خان برای خودمان بیایم. 

 

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
h.naderi
h.naderi
٩٤/٠٦/١٧
١
٠
دیگه با این نوشته ثابت کردید که یک سبک زندگی نویس اصیل جیمی شدید :)
h.naderi
h.naderi
٩٤/٠٦/١٧
٠
٠
البته با احترام تمام به دوستان عزیز این سرویس
نعیمه السادات زینبی :)
نعیمه السادات زینبی :)
٩٤/٠٦/١٨
٠
٠
ممنونم از حسن تعریفتون جناب نادری :)
سلیمان حسنی
سلیمان حسنی
٩٤/٠٦/١٧
٠
٠
سلام بسیارعالی بود.متشکرم
نعیمه السادات زینبی :)
نعیمه السادات زینبی :)
٩٤/٠٦/١٨
٠
٠
متشکرم. لطف دارید نسبت به مطلبم .
سلیمان حسنی
سلیمان حسنی
٩٤/٠٦/١٨
٠
٠
سلام زنده باشید
aassak13
aassak13
٩٤/٠٦/١٧
٠
٠
نمونه بارزش خودمم، فقط اینستاگرام و لنزور دارم و خلاص
نعیمه السادات زینبی :)
نعیمه السادات زینبی :)
٩٤/٠٦/١٨
٠
٠
منم اینستا و تل دارم :)
v-qavam
v-qavam
٩٤/٠٦/١٧
١
٠
خیلی خوب و مفید و کاربردی و قابل درک بود فقط مشکل اینه که دنیای حقیقی هم آش دهن سوزی نیست و تو دنیای حقیقی هم خبری نیس خخ ممنون
h.naderi
h.naderi
٩٤/٠٦/١٧
٠
٠
ای بابا ما توی دنیای حقیقی مردیم از بس گرفتاریم
v-qavam
v-qavam
٩٤/٠٦/١٧
٠
٠
دور از جون مدیر جان:) گرفتاری داشتی رو ما هم حساب کن خخخ
v-qavam
v-qavam
٩٤/٠٦/١٧
٢
٠
بدیشم همینه که دنیای حقیقی بیشترش گرفتاریه دنیای مجازیش خوشمزه تره (بیشتر خوش میگذره) خخ
نعیمه السادات زینبی :)
نعیمه السادات زینبی :)
٩٤/٠٦/١٨
٠
٠
نمی دونم . برای من این که این جوریه و دنیای مجازی هیچ وقت جای دنیای حقیقی رو پر نکرده. احتمالا توی دنیای حقیقی چیزهایی مثل خانواده و دوستان واقعی باشند که دلمون بخواد به جای مدام اینترنت گردی با اونا خوش بگذرونیم. :)
سلما
سلما
٩٤/٠٦/١٧
٠
٠
خیلی خوب بود نعیمه جان ...مطلب کابردی ایه این روزا :) خخخخ
نعیمه السادات زینبی :)
نعیمه السادات زینبی :)
٩٤/٠٦/١٨
٠
٠
ممنونم از لطفت سلما جان :) یا به قول خودمون مامان حسین:)
میرزا
میرزا
٩٤/٠٦/١٧
٠
٠
خب این خط هایی که اول متن نوشتین رو هیچ وقت تجربه نکردم و نخواهم کرد. گوشیمم از همین گوشت کوب های قدیمیه که از این چیزا نشون نمیده، ولی این ها دلیل نمیشه که نگم خسته نباشید بابت این متن به روز و مبتلا به. ممنونم خانم زینبی.
نعیمه السادات زینبی :)
نعیمه السادات زینبی :)
٩٤/٠٦/١٨
٠
٠
یعنی هیچ وقت وسوسه نشدین که گوشی هوشمند داشته باشین ؟ چرا ؟
میرزا
میرزا
٩٤/٠٦/١٨
٠
٠
ابدا بانو، چراشو خودم هم بلد نیستم :)
Elham_n
Elham_n
٩٤/٠٦/١٨
٠
٠
گوشی منم مثل گوشی جناب میرزاست دوستام میگند مال ناصرالدین شاه بوده اما منم علاقه ای به گوشی ندارم ولی منتون عاالی بود
اشکمهر آتشروان
اشکمهر آتشروان
٩٤/٠٦/١٨
٠
٠
فکر کنم توی جیم تنها کسی که عضو این شبکه ها نیست.من هستم.!
میرزا
میرزا
٩٤/٠٦/١٨
٠
٠
مراجعه کنید به کامنت بالا، شما علاقه ای ندارید، یا مثل من تو فاز این صوبتا نیستین؟
نعیمه السادات زینبی :)
نعیمه السادات زینبی :)
٩٤/٠٦/١٨
٠
٠
شما نفر دوم هستید با این حساب آقای آتشروان.
Elham_n
Elham_n
٩٤/٠٦/١٨
٠
٠
با این حساب من نفر سومم
اشکمهر آتشروان
اشکمهر آتشروان
٩٤/٠٦/١٨
٠
٠
تو فازش نیستم
علیرضا گران پایه
علیرضا گران پایه
٩٤/٠٦/١٩
٠
٠
سلام، بنظرم مطلب پرداخت خوبی نشده، یعنی یک سری نکات معمولی گفته شده...شاید بهتر بود برای پرداختن به این موضوع به سراغ نکات دسته اول تر یا یک زاویه نگاه جدید میرفتیم.بازم ممنون باعث پرداختن به یک موضوع مهم این روزهای جامعه.
نعیمه السادات زینبی :)
نعیمه السادات زینبی :)
٩٤/٠٦/١٩
٠
٠
با احترام به نظرتون جناب گرانپایه. اینها نکاتی بودند که خودم استفاده میکنم و برام کاربردی اند.ممنون از حضورتون و نظرتون.
پربازدیدتریـــن ها
یک پارچ آب سرد!

شرط ثبت نام

٩٥/٠٩/٠٩
شعری سروده خودم

ترافیک خیال

٩٥/٠٩/٠٧
میانه رو و دانا

امر به معروف و نهی از منکر وظیفه کیست؟

٩٥/٠٩/١٠
پاییز را مرگ می دانم

پاییز لعنتی

٩٥/٠٩/٠٦
قرار نیست بیایی!

بامداد پنجم آذر هزار و سیصد و نود و قلب

٩٥/٠٩/٠٦
گپ و گفتی کوتاه با دانشجویانی که در کنار تحصیل کار هم می کنند

کار کن، دانش بجو!

٩٥/٠٩/٠٧
طنز

نامه ای منصفانه به استاد

٩٥/٠٩/١١
شعری سروده خودم

حیف که روی من این جا به تو هم باز نبود

٩٥/٠٩/١١
برای پدر مهربانم

خورشید ِ گل فروش

٩٥/٠٩/٠٩
اراده

می خواستم خلبان شوم

٩٥/٠٩/٠٦
یکی این را به زندگی حالی کند

برزخ

٩٥/٠٩/٠٧
چه کاریست؟

فهم

٩٥/٠٩/٠٨
وقتی در 24 ساعت یک ملت عزادار می شود...

تراژیک ترین دو روز

٩٥/٠٩/٠٨
لعنت به هرچه یاد تو را زنده می‌کند

تقویم های بی عدد / شعر

٩٥/٠٩/١٠
اگر ریزعلی می بود، شاید داستان طور دیگری رقم می خورد

جای دهقان فداکار خالی بود

٩٥/٠٩/١٠
بارانی که نمی بارد

این هوا خفه مان می کند

٩٥/٠٩/٠٧
وقتی آقا جان، خانوم جان، بابا و مامان با هم پرکشیدند

بلیط رفت و بی برگشت!

٩٥/٠٩/٠٩
هنوز درد می کند

چوب استاد

٩٥/٠٩/٠٦
بیا همت کن رفیق

با دود و غبار هم مدارا ؟!

٩٥/٠٩/١١
قسمت اول: فراخوان

جایزه ادبی در قرون پیشین

٩٥/٠٩/٠٨