چیستی شناسی سایه ام!

چیستی شناسی سایه ام!

نویسنده : رضا تمجیدی

گاهی بلند گاهی کوتاه گاهی سمت چپ،گاهی راست گاهی جلوتر از من گاهی عقب تر. ولی همیشه سیاه... سایه‌ام را می‌گویم.

همان یار همیشگی، همان که مرا تعقیب میکند و گاهی اوقات من او را.گاهی کنارم راه میرود گاهی زیر پایم است گاهی به من نزدیک گاهی آنقدر دور که حتی انتهایش به سختی دیده میشود. ولی همیشه هست،گاهی مرا میخنداند. دلقکیست برای خودش، انگار کاریکاتوری است از من. ولی مثل من نیست، اخم نمی‌کند،گریه نمی‌کند، هیچوقت اشکهایش را ندیده‌ام،

گاهی وقت‌ها با او حرف می‌زنم، درد دل میکنم، طفلکی فقط گوش می‌کند. تنها کسی‌ست که می‌توانم به او اعتماد کنم.

سایه‌ام سنگین نیست، ولی گاهی وقت‌ها دوست دارم سایه‌ام سنگین شود، تا دیگران بگویند؛ سایتون سنگین شده آقا، چقدر این جمله کلاس دارد. ولی خب سایه‌ام مثل خودم لاغر است و سبک. گاهی وقتها سایه‌ام شیطنت میکند و دنبال سایه‌ی بعضی‌ها می افتد، همان خانوم‌های سانتال مانتال... من را هم همراه خودش می‌کشد، به میل خودم که نمی‌روم، مجبورم، نمی‌توانم سایه‌ام را رها کنم و بالاجبار سایه به سایه‌اش میروم.

اگر هوایی شود چه؟ اگر مرا رها کند چه؟ اصلا از فردا او را نمی‌آورم بیرون.

بعضی‌ها پشت سرم گفته‌اند فلانی از سایه‌ی خودش می‌ترسد. من از همینجا اعلام میکنم که اتفاقا با سایه‌ام خیلی هم دوستم و اصلا از او نمیترسم. بعضی‌ها هم سایه‌ام را با تیر میزنند، نمیدانم سایه‌ی بیچاره‌ام چه هیزم تری به آنها فروخته که کمر به کشتن او بسته اند. ولی بعضی‌ها هم میگویند زیر سایه‌ی شما، نمیدانم چرا دوست دارند سایه‌ی من بالاسرشان باشد .عجب سایه‌ی عجیبی.

امیدوارم شما هم سایه‌تان همیشه بالاسر آنهایی که دوستشان دارید و دوستتان دارند بماند.

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
Anise
Anise
٩٤/٠٦/١٦
٢
٠
من اونقد با سایه م بازی میکنم!! هم بازی خوبیه!
رضا تمجیدی
رضا تمجیدی
٩٤/٠٦/١٧
٠
٠
ممنون بخاطر حضورتون دوست من
n_gharib
n_gharib
٩٤/٠٦/١٦
١
٠
خیلی متن دلنشینی بود لذت بردیم در ضمن من تا بحال اصلا به سایم توجه نکرده بودم ممنون که یاد اورش شدید :-)
رضا تمجیدی
رضا تمجیدی
٩٤/٠٦/١٧
٠
٠
ممنون دوست خوبم نظر لطفتونه خوشحالم که ارتباط گرفتید
سلیمان حسنی
سلیمان حسنی
٩٤/٠٦/١٦
١
٠
سلام:آمین.زنده وپاینده باشید
رضا تمجیدی
رضا تمجیدی
٩٤/٠٦/١٧
٠
٠
ممنون جناب حسنی
سلیمان حسنی
سلیمان حسنی
٩٤/٠٦/١٧
٠
٠
سلام قربان شما
راتا
راتا
٩٤/٠٦/١٧
١
٠
زیباوبانمک.....تا دیگران بگویند؛ سایتون سنگین شده آقا .....و.....بعضی‌ها پشت سرم گفته‌اند فلانی از سایه‌ی خودش می‌ترسد. من از همینجا اعلام میکنم که اتفاقا با سایه‌ام خیلی هم دوستم و اصلا از او نمیترسم......این دوقسمت خیلی معناداروعمیق بود:)
رضا تمجیدی
رضا تمجیدی
٩٤/٠٦/١٧
١
٠
ممنون دوست من بخاطر توجهتون و حضورتون
سلما
سلما
٩٤/٠٦/١٧
١
٠
دعای خوبی در انتها داشت مرسی آقای تمجیدی :)
رضا تمجیدی
رضا تمجیدی
٩٤/٠٦/١٧
٠
٠
ممنون دوست خوبم نظر لطف شماست
h.naderi
h.naderi
٩٤/٠٦/١٧
١
٠
آخرهای متن یک مقداری بهتر شد ولی در کل متن دلچسبی نبود. سوژه تا حد زیادی تکراری بود و البته حرف نو هم در مطلب کم گفته شده بود
رضا تمجیدی
رضا تمجیدی
٩٤/٠٦/١٧
٠
٠
ممنون جناب نادری بخاطر حضور و نظرتون.حتما در نوشته های بعدی سعی میکنم سوژهای جدیدتر و حرفهای نو تری بزنم.ممنون از راهنمایی شما
h.naderi
h.naderi
٩٤/٠٦/١٧
٢
٠
راستی آقا رضا پاسخ کامنت ها در حد پاسخ سلام واجبه ها :))
رضا تمجیدی
رضا تمجیدی
٩٤/٠٦/١٧
٠
٠
آقای نادری عزیز من تمام کامنت ها رو پاسخ میدهم میتونید سوابق رو بررسی کنید اگر هم یک دو نفر از قلم افتادن من ازشون معذرت میخوام بازم ممنون بخاطر یاداوریتون
هادی.قنبری
هادی.قنبری
٩٤/٠٦/١٧
١
٠
متن روزمره گونه ای بود! عجب سایه بازی هستید ...
رضا تمجیدی
رضا تمجیدی
٩٤/٠٦/١٧
٠
٠
ممنون هادی جان یار همیشگی ام
پربازدیدتریـــن ها
یک پارچ آب سرد!

شرط ثبت نام

٩٥/٠٩/٠٩
شعری سروده خودم

ترافیک خیال

٩٥/٠٩/٠٧
میانه رو و دانا

امر به معروف و نهی از منکر وظیفه کیست؟

٩٥/٠٩/١٠
پاییز را مرگ می دانم

پاییز لعنتی

٩٥/٠٩/٠٦
قرار نیست بیایی!

بامداد پنجم آذر هزار و سیصد و نود و قلب

٩٥/٠٩/٠٦
گپ و گفتی کوتاه با دانشجویانی که در کنار تحصیل کار هم می کنند

کار کن، دانش بجو!

٩٥/٠٩/٠٧
طنز

نامه ای منصفانه به استاد

٩٥/٠٩/١١
شعری سروده خودم

حیف که روی من این جا به تو هم باز نبود

٩٥/٠٩/١١
برای پدر مهربانم

خورشید ِ گل فروش

٩٥/٠٩/٠٩
اراده

می خواستم خلبان شوم

٩٥/٠٩/٠٦
یکی این را به زندگی حالی کند

برزخ

٩٥/٠٩/٠٧
چه کاریست؟

فهم

٩٥/٠٩/٠٨
وقتی در 24 ساعت یک ملت عزادار می شود...

تراژیک ترین دو روز

٩٥/٠٩/٠٨
لعنت به هرچه یاد تو را زنده می‌کند

تقویم های بی عدد / شعر

٩٥/٠٩/١٠
اگر ریزعلی می بود، شاید داستان طور دیگری رقم می خورد

جای دهقان فداکار خالی بود

٩٥/٠٩/١٠
بارانی که نمی بارد

این هوا خفه مان می کند

٩٥/٠٩/٠٧
هنوز درد می کند

چوب استاد

٩٥/٠٩/٠٦
وقتی آقا جان، خانوم جان، بابا و مامان با هم پرکشیدند

بلیط رفت و بی برگشت!

٩٥/٠٩/٠٩
بیا همت کن رفیق

با دود و غبار هم مدارا ؟!

٩٥/٠٩/١١
قسمت اول: فراخوان

جایزه ادبی در قرون پیشین

٩٥/٠٩/٠٨