شبِ پرواز دلفین‌ها

شبِ پرواز دلفین‌ها

نویسنده : h_ghasemi

ماهی‌ها می‌روند... ماهی‌ها وقتی ناراستی و نفاق و نامهربانی ببینند، یک شب تابستان، خیلی آرام پولک‌هاشان را از سطح آب جمع می‌کنند، گوهر اندوه را در آواز صدف‌ها جا می‌گذارند و پرمی‌کشند به سمت ماهتاب.

ماهی‌ها نمی‌روند... تا لحظه‌ی فراخوانی دریا؛ دقایق کُند، پر نور و پر شکوهِ دلشکستگی.

***

طوفانی دردناک، وحشی و مقدس، می‌آید و شما را درمی‌نوردد. همه‌چیز را می‌شوید و می‌بَرَد؛ همه چیز را. و آن‌وقت، راه ملکوت، باز می‌شود. چشم که باز کنید همه‌ چیز سرجایش هست، جز ماهی قصه‌گوی تُنگ.

============

پ.ن (1): رنجی که از عشقمان کشیده‌ایم، همان عشقمان است و نمی‌گذارد ما را مانند دلداری‌های نفرت‌انگیز به قعر سیاهی فرو ببرد. (کریستین بوبن)

پ.ن (2): می‌توان تنها با یک شعر در جیب، به آب زد و از مرگ گذشت. (کریستین بوبن)

پ.ن (3): گاه هم هست که آدم‌ها، سگ‌ها یا پرنده‌ها چنان به بدرفتاری اطرافیان– تنها بهشتی که می‌شناسند – خو می‌گیرند، که زیر بار خلوص یک هدیه از پا درمی‌آیند. (کریستین بوبن)

پ.ن (4): عطری که پس از هر باران از زمین برمی‌خیزد، ما را مطمئن می‌سازد که می‌توانیم تا ده هزار سال دیگر بدون نگرانی زندگی کنیم. (کریستین بوبن)

پ.ن (5): خواندن، نوشتن و دوست داشتن، تثلیثی مقدس است. (کریستین بوبن)

پ.ن (6): هر انسان روزی پی خواهد برد ابتذال زندگی شخصیش – که او را پی خود دوانده –  چه بوده است.

پ.ن (7): «فقدان» و «فرورفتن» را دوست دارم؛ یک زیبایی را می‌گیرد و زیبایی بزرگتری جانشین می‌کند.

 

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
زهرا خدائی
زهرا خدائی
٩٤/٠٦/١٠
٠
٠
چقد خوشمزه بود این مطلب :)
m_fanaei
m_fanaei
٩٤/٠٦/١٠
٠
٠
چقدر خوب بود پر از جمله های ناب ^_^ مخصوصا جمله های کریستین بوبن عالی بودن
دختر آریایی
دختر آریایی
٩٤/٠٦/١٠
٠
٠
پی نوشت 5رو خیلی دوس داشتم!!!ولی مطلب یکم ناملموس بود واسم؛شاید باید چندبار بخونمش!ممنون هدی عزیز:)
saiideh70
saiideh70
٩٤/٠٦/١١
٠
٠
وای که من چقد نوشته هاتو دوس دارم هدی ... راستی بدجور با این پی نوشت 2 موافقم :)
هادی_قنبری
هادی_قنبری
٩٤/٠٦/١١
٠
٠
قطعا پی نوشت ها زیبا بود فقط من از نوع متن اصلی و اینگونه متن ها کم چیزی می فهمم و لی بخش پایانی متن اصلی پر از مفهوم بود؛
پربازدیدتریـــن ها
دیگر نگران دیر رسیدن نیستم

من گم شده بودم

٩٥/١٢/٠٤
سقوط به سرزمین ارواح

من بودم

٩٥/١٢/٠٤
راهکارهای غیر مشروع

تابو های موقت

٩٥/١٢/٠٥
شعری سروده خودم

کودکم نیست توی آغوشم

٩٥/١٢/٠٤
می روم شهر را بی خاطره قدم بزنم

دختری قید موهای خود را زد

٩٥/١٢/٠٧
می شود ساده بود و از ته دل خندید

اندر احوالات دغدغه های ریز دخترانه

٩٥/١٢/٠٣
دارم دیوانه می شوم

دختری در آینه

٩٥/١٢/٠٣
خاطراتی از نمایشگاه پژوهش سال 94

از هم فکری تا اثبات توانایی ها

٩٥/١٢/٠٢
حس تلخ تنهایی

گاه می توان خوب نبود

٩٥/١٢/٠٦
کاش به خودمان بیاییم

پیش به سوی نابودی

٩٥/١٢/٠٨
مطمئنم اینجاست

هیس، آرام، کسی بو نبرد

٩٥/١٢/٠٢
از کرامات آقا بود

زیباترین سه شنبه ی سال

٩٥/١٢/٠٤
ته دلم خوشحال می شوم

سورپرایز شوندگی

٩٥/١٢/٠٥
چای نخوردن ها بهانه است

تو بیا تو بمان

٩٥/١٢/٠٢
زندگی کردن با نقاشی ات را دوست دارم

بابا لنگ دراز عزیزم

٩٥/١٢/٠٨
یعنی چه شده بود؟

طبق عادت / قسمت سوم

٩٥/١٢/٠٢
بخشندگی و دل بزرگی

عارضه های میانسالگی

٩٥/١٢/٠٧
وقتی چهار ماهه بودم

عشق، مادر و معجزه

٩٥/١٢/٠٣
اگرچه سخت، روزی تمام می شود

انتظار سخت ترین کار دنیاست

٩٥/١٢/٠٣
من هم یکی از آن 99 نفر هستم!

مجلس تحریم یا مجلس ترحیم؟

٩٥/١٢/٠٧
تبلیغات
تبلیغات