با خیال باید گرگم به هوا بازی کرد، گورِ پدر دنیا

با خیال باید گرگم به هوا بازی کرد، گورِ پدر دنیا

نویسنده : زهرا- خسروی

به روی خیال‌هایم آب می‌پاشم بلکم از خوابِ نیم قرنِ خرگوشی‌شان در آیند، سال‌هاست که من به چهارپایه آرزوهایم اجازه می‌دهم قرص‌های افزایش قَد به خورد معده‌اش بدهد، و مدت مَدیدی می‌گذرد که شب بوهای کنار طاقچه‌ی اتاقم شب اِدراری‌هایشان را تَرک کردند و از درخت شدن برایم می‌گویند! من به متوهم بودن رگ‌های قُلُمبه مغزم مشکوکم و به خُل بودن واژهای تولیدی کارخانه‌اش هم همینطور!

تو به دِل نگیر ولی بدان شهرِ من صدا ندارد، پس کَر هم که باشی با تَرَحُم نگاهت نمی‌کنند، فقط لازم است یک کم مزه‌دار باشی، مثلا شیرینِ کمی تُرش تا اندازه‌ای تلخ با اسانس شور اولتات دیگر نورِ اَلا نور می‌شود، مگر خسته نشدی از زندگی لا به لای دنیای دکمه‌های کیبورد؟ از بی معنا بودن روزهای تکراری ات؟از پرسه زدن توی کوچه های دَر به دَری ؟ خسته نیستی؟ کمی فاصله بگیر از خودِ این روزهایت، کمی سَبُک زندگی کن، هر روز جلوی آینه پرت شدن دکمه‌های مانتو یکی محکم‌تر از قبلی توی چاله‌های روبه‌روی‌شان! هر روز چپیدن توی ماشینت، آویزان شدن از میله‌های واحد، توی صف بی آر تی، یا منتظر ماندن برای تاکسی‌های زردِ اَمن! زندگی تا این جایش که چیزِ هیجان داری نبود مگر این‌که روزِ اولِ کاریت باشد و از سر ذوق سر شلوارت توی کفش گیر کند!

مُخ مُخه گرفته‌ام برای لَمسِ یک دنیای جدید، یک دنیا پر از مزه‌های جورواجور ، پُر از اتفاق‌هایی که کمی هیجان بهشان پاشیده شده، به اندازه تمامِ عمر بی‌دغدغه باشم، یک دنیا که دیگر حواس پرتی تویش جایی ندارد و آب‌دارچی شرکت را رئیس صدا می‌زنند! می‌گفت: آدم شدن سخت نیست جوون، آدم موندن سخته، جمله‌هایش هنوز که هنوز است اِکو می‌شود توی ذهنم، می‌گفت: نذار دنیا بسازتت، آستین رو بزن بالا و یک یا علی بگو و بیفت به جونِ دنیا، اونقدر پایین و بالاش کن، اونقدر شیر آب سرد و گرم زندگی رو قاطی کن تا خودت بسازیش. می‌گفت: معمارا آدمای پولدارین اما خسیس، چرا معمار زندگیه خودت نمی‌شی؟ چرا عینهو مجسمه نشستی؟ یه تکونی به خودت بده بلندشو، بلند شو که ماهی رو هر وقت از آب بگیری تازست.

تازه دارد حرف‌هاش یادم می‌آیند و می‌زنند پَس کَله‌ام ! آره باید روی خیال‌ها آب پاشید، باید قرصای افزایش قد به خوردِ آرزوها داد، باید شب بوها درخت شدن را تجربه کنند، زندگی دارد از دور عمیق و غلیظ لبخند می‌زند، باید جوابِ این لبخندش را داد، پس پیش به سوی روزهای خوب .

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
سلیمان حسنی
سلیمان حسنی
٩٤/٠٦/٠٩
٠
٠
سلام براتون آرزوی سلامتی وسعادت دارم.خدایارتان باد
هادی_قنبری
هادی_قنبری
٩٤/٠٦/١٠
٠
٠
این متن ما رو به حضیبض می بره و روزمرگی خسته کننده رو نشون میده یا تلقین می کنه و بعد راه نجات رو نشون میده؛ البته فقط برای کسانی که خسته ی روزمرگی باشن و نه خلاقِ آن..
راتا
راتا
٩٤/٠٦/١٠
٠
٠
به نظرمن واقعازیبابودزهراجان....خداخیرت دهدکه متفاوت بودی:)
پربازدیدتریـــن ها
شاید قهرمان این فصل شویم

ظهور استقلال آرمانی

٩٥/١١/٢٨
گاهی از پنجره بیرون را نگاه کن

به دنیا آمدیم تا به هم کمک کنیم

٩٥/١١/٢٧
ترامپ هستند، 70 ساله از حزب باد!

وقتی از ترامپ حرف می زنیم، دقیقا از چه حرف می زنیم؟

٩٥/١١/٢٨
شعری سروده خودم

کسی خبر ندارد

٩٥/١٢/٠١
حالا نوبت من بود

نامه ای به خدا

٩٥/١١/٢٧
طنزیات

مصاحبه خبرگزاری مهر با آبراهام لینکلن!

٩٥/١١/٢٨
نسل های بعد

خسته تر از آنیم، که فکرش بکنی

٩٥/١١/٣٠
یعنی چه شده بود؟

طبق عادت / قسمت دوم

٩٥/١١/٢٧
نقد و بررسی فیلم فصل نرگس

وعده ما قبرستان!

٩٥/١١/٢٨
یتیم شدم، همین

هر چه صدا می زنم بابا!

٩٥/١١/٣٠
خاطراتی از نمایشگاه پژوهش سال 94

از هم فکری تا اثبات توانایی ها

٩٥/١٢/٠٢
دیگر نگران دیر رسیدن نیستم

من گم شده بودم

٩٥/١٢/٠٤
می شود ساده بود و از ته دل خندید

اندر احوالات دغدغه های ریز دخترانه

٩٥/١٢/٠٣
دارم دیوانه می شوم

دختری در آینه

٩٥/١٢/٠٣
من متخصص هستم!

راه اشتباهی

٩٥/١١/٢٧
مطمئنم اینجاست

هیس، آرام، کسی بو نبرد

٩٥/١٢/٠٢
چای نخوردن ها بهانه است

تو بیا تو بمان

٩٥/١٢/٠٢
یعنی چه شده بود؟

طبق عادت / قسمت سوم

٩٥/١٢/٠٢
نسل ما

من آخر دیروزم

٩٥/١١/٣٠
وقتی همه ایران یک رنگ می شود

اولین روز آبی

٩٥/١٢/٠١
تبلیغات
تبلیغات