وقاحت، تشبیه نور است به تاریکی یا تاریکی به نور. یا حتی اعتراض به نور یا نفرین به تاریکی. چیزی شبیه انکار نوری‌ که از پیاله‌ی تاریکی‌ها سرازیر است. شبیه نالیدن از خود؛ از خدا ... شبیه دروغ‌واره‌های به زور پیچیده در لفّاف مِهر! شبیه «خویش» را قبول نداشتن و «دیگری» را به مقبولیت خویش فراخواندن -نوعی فروپاشی مزمن- و سرانجام، عقب نشینی پشت سایه‌ها و غبارها ...

و کجا دروغ، تحمل حقیقت را داشته حتی به قدر یک لایه نازک بر چیدمان خزنده‌اش؟ که حقیقت، پوشیدنی نیست! آنچه پوشیدنی‌ست را به «کُفر» تعبیر کرده‌اند و کفر وارونه‌ی حقیقت است؛ حقیقتِ وارونه! و حقیقتِ وارونه‌ چیزی نیست جز تباهی ...

برای وقیح بودن، حتما لازم نیست به ظاهرِ کوسه و افعی و هزار درنده‌ی دیگر، مبدّل باشی؛ کفتار، همین که در پوستین چوپان نهان شود، کافی‌ست. گوسفند همین که ادعای معصومیت کند، گرگ می‌شود. وقاحت، اتفاقا در پس همین ظواهر خوش رنگ و لعاب مخفیانه، به انتظار می‌نشیند و درست لحظه‌ای رخ می‌نماید که از وزنه‌های پیچ و مهره شده‌ی نقاب بر چهره‌ بی‌تاب شده باشد؛ وقاحت، هرگز صبور نیست... وقاحت، همان صبر کاذب چپیده در آستین دورویی‌ست که سرانجام، به کنار رفتن پرده‌ها تن می‌دهد و پرده برمی‌دارد از عفونت جاری پشت زیبایی‌های مسموم ... وقاحت، خویش را نیک و ناب دیدن و دیگری را زشت و کج‌تاب شمردن است؛ وقاحت، تحقیر نیمه تاریک وجود دیگری‌ست وقتی نپذیریم که همه یک آیینه‌ایم و همه پژواک یک صدا؛ وقاحت، خویش را مبرّا دانستن است.

وقاحت، دروغ عشق است پیش چشم آفتاب، انکار آفتاب است در طلیعه‌ی صبح، خیانت دمادم است به چشم‌ها و چشمه‌ها. وقاحت، سکوت باتلاق پنهان در شقایق‌زارهای دلربا‌ست. وقاحت، جزوه‌ای‌ست از جزوات منیّت در مکتب خودشیفتگی. ادعای فهم خداست در نفی چراغ و چراغدان؛ ادعای فهم خداست در کلاس راهزنی‌های شیاطین ... وقاحت، مارش باور پیروزی است در فوران بیهودگی ...

وقاحت، چسباندن خفّت و خواری‌های بیمارگون رایج انسانی به دامان پاک محمد (ص) است. وقاحت، مقایسه‌ی آیین زنجیرشکنی محمد (ص) است با رسم پیله‌‌سازهای پوچ‌گرا. وقاحت، ادعای دانایی‌ست در حضیض نادانی ... وقاحت است ادعای عشق دریا داشتن و غرق نشدن ... وقاحت، اوج ابتذال رذالت است.

وقاحت، تجویز وسوسه‌ی پیمان شکنی‌ست در توهّمات درک افلاطونی عشق! وقاحت، بهانه‌ی بی‌انگیزگی‌ست در لوای  بی‌عُرضگی. وقاحت، همان است که سخت از قضاوت می‌هراسد، آن‌قَدَر که آگاه به لجن‌زار خویشتن است.

=============

پ.ن (1): واژه کَفَرَ در لغت به معنای پوشانیدن و مخفی کردن است.

پ.ن (2): با الهام از تمام گمگشته‌‌های وادی خشم و خسران و آرزو

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
A_paridokht
A_paridokht
٩٤/٠٦/٠٥
٠
٠
چه بسیارند آدم های وقیح به دور ما
h_ghasemi
h_ghasemi
٩٤/٠٦/٠٦
٠
٠
نه من ز بی عملی در جهان ملولم و بس/ملالت علما هم ز علم بی عمل است
میرزا
میرزا
٩٤/٠٦/٠٦
٠
٠
مرحبا خانم قاسمی؛ من همیشه کم میارم در مقابل واژگان شما... مرسی بابت این نوشتار.
h_ghasemi
h_ghasemi
٩٤/٠٦/٠٦
٠
٠
هزار نکته باریکتر ز مو اینجاست...
raha_sl
raha_sl
٩٤/٠٦/٠٦
٠
٠
فقط سکوت...ممنونم واقعا:(
h_ghasemi
h_ghasemi
٩٤/٠٦/٠٦
٠
٠
موسیقی سکوت صدایی شنیدنیست/بگذار گفتگو به زبان هنر شود "فاضل نظری"
sadat_hosseini
sadat_hosseini
٩٤/٠٦/٠٦
٠
٠
عالیست .
meshkat
meshkat
٩٤/٠٦/٠٦
٠
٠
یاد بعضی یادداشتهای دکتر شریعتی افتادم، که گاهی یه مفهوم به ظاهر بدیهی رو با مثالهای بی شمار ، به زیبایی، برای مخاطب شرح میده، عالی بود هدی جان، عالی! هرچند من به فکر فرو رفتم که احتمالاً در لایه های مخفی تر شخصیتم وقاحت هنوز وجود داره‎:-(‎
h_ghasemi
h_ghasemi
٩٤/٠٦/٠٦
٠
٠
هر کو نکند فهمی زین کلک خیال انگیز / نقشش به حرام ار خود صورتگر چین باشد
نیما خان حقیقی
نیما خان حقیقی
٩٤/٠٦/٠٦
٠
٠
احسنت خانم قاسمی.عالی بود. یعنی وقتی خوندم مطلبمو اصلا حالمو دگرگون کرد
h_ghasemi
h_ghasemi
٩٤/٠٦/٠٦
٠
٠
چه گویم نکته ی زشت و نکو چیست/ زبان لرزد. که معنی پیچدار است/ برون از شاخ بینی خار و گل را/ درون او نه گل پیدا نه خار است "اقبال لاهوری"
هادی_قنبری
هادی_قنبری
٩٤/٠٦/٠٧
٠
٠
متن بسیار تفکرانه؛ باید حتما برای درک این متن وقت گذاشت؛ لغات آگاهانه برگزیده شده؛ جملات پر مفهوم و عمیق؛ دوست داشتم این متن رو در یک کتاب بخونم و روش فکر کنم؛ آمیختگی مفهوم و تشبیهاتِ فراوان که من رو به دردسر انداخت..
h_ghasemi
h_ghasemi
٩٤/٠٦/٠٧
٠
٠
آن کس که بدم گفت، بدی سیرت اوست/ وان کس که مرا گفت نکو خود نیکوست/ حال متکلم از کلامش پیداست/ از کوزه همان برون تراود که در اوست "شیخ بهایی" ... (عمیق هستید که عمیق می بینید)
n_roointan
n_roointan
٩٤/٠٦/٠٧
٠
٠
مث بیشعوری میمونه شاید یه جورایی مث همدیگه باشن
h_ghasemi
h_ghasemi
٩٤/٠٦/٠٧
٠
٠
در ره عشق نشد کس به یقین محرم راز/ هر کسی بر حسب فکر گمانی دارد/ با خرابات نشینان ز کرامات ملاف/ هر سخن وقتی و هر نکته مکانی دارد/ مرغ زیرک نزند در چمنش پرده سرای/ هر بهاری که به دنباله خزانی دارد/ مدعی گو لُغُز و نکته به حافظ مفروش/ کلک ما نیز زبانی و بیانی دارد
f_yazdi
f_yazdi
٩٤/٠٦/٠٧
٠
٠
نه از وقاحت نصیب کافی برده ایم و نه از فضیلت ... ممنون هدی جان
h_ghasemi
h_ghasemi
٩٤/٠٦/٠٧
٠
٠
جایی که برق عصیان بر آدم صفی زد/ ما را چگونه افتد دعوی بیگناهی "حافظ"
2nyadideh
2nyadideh
٩٤/٠٦/٠٨
٠
٠
سلام بالام جان (^_^) خوندم ،عالی بود...بین ما ادم های مدعی هم زیاد موج میزنه ......فقط یه چیزی من فک کردم مطلبت در مورد اون انجمن "از ترس هاتون بگین" هست.... همونجایی که گفتی دوست داشتن و دوست داشته شدن یا یه چیزی تو این مایه ها هم ترس داره... که من پرسیدم مگه میشه که گفتی بعدا درموردش یه مطلب مینویسی؟!
h_ghasemi
h_ghasemi
٩٤/٠٦/٠٨
٠
٠
سلام عزیزم. آره دیگه. مطلب قبلی من در مورد همونه که گفتی. هفته پیش منتظرت بودم بالام جان (^_^) حالام دیر نشده. مطلب قبلیم (که ماهها قبل نوشتمش و توی صف انتظار انتشار مونده بود) با عنوان "میترسم" تقدیم به تو دوست مهربان.
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

بعد تو

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

شاید دلیل خلقتت آغوش باشد!

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

سکوت پاییزی

٩٥/٠٩/١٤
امان از این همه ناهماهنگی

یک نفر با من هماهنگ شود

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

چشم هایم باز شد٬ دیدم کنارم نیستی

٩٥/٠٩/١٨
لطفا شفاف بگویید

مسابقه ی غسل

٩٥/٠٩/١٣
گیج شده ام

حال این روز

٩٥/٠٩/١٤
به دنبال آیه های عذاب

سید حسن آقامیری کیست؟

٩٥/٠٩/١٤
ترانه ای سروده خودم

دل بهونه گیر

٩٥/٠٩/١٥
عمق فاجعه

آرایشگاه

٩٥/٠٩/١٥
معرفی فیم دریا سالار

لطف خدا بود

٩٥/٠٩/١٤
داستان کوتاه

به همین سادگی / قسمت دوم

٩٥/٠٩/١٤
نامه ی کشف شده ی قدیمی ترین دانشجوی دانشگاه بیرجند

مجمع الأدبا

٩٥/٠٩/١٥
اندر حکایت آموزش مسائل جنسی به کودکان

بچه از کجا میاد؟

٩٥/٠٩/١٦
ترسیده ام انگار

دلم مى خواهد همه چيز را بسوزانم!

٩٥/٠٩/١٣
چرا همیشه همه چیز را آماده می خواهیم؟

دوستت دارم های ناگفته

٩٥/٠٩/١٥
شعری سروده خودم

چشم هایت شبیه پاییزند...

٩٥/٠٩/١٨
باید بشوی همان آدم سابق

آفرینش برای خوب بودن

٩٥/٠٩/١٤
اندر مصائب شغل من

پرنیا؟ پریا؟ پریان؟ پرنیان؟

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

ناز نگاه

٩٥/٠٩/١٤