صدایش مثل بهشت بود

صدایش مثل بهشت بود

نویسنده : m_nikbakht

از گرما لم داده بودم روی صندلی و خودم را کاملا پخش کرده بودم. هوا خیلی گرم بود. 41 درجه سانتی گراد. من و بهی در طبقه آخر آن پاساژ خودمان را ولو کرده بودیم روی صندلی. هر کسی ما را می‌دید فکر می‌کرد ما دیوانه شدیم. آخر هیچکسی در آن هوای گرم لعنتی سفارش ذرت مکزیکی داغ و تند نمی‌داد. ولی ما هوس کرده بودیم و سفارش دادیم. نه بزرگ نه متوسط، لیوان کوچک!

هوا گرم بود. خیلی گرم. داشتیم راجع به تابلوهای نقاشی حرف می‌زدیم که جمع‌شان کرده بودند. راجع به لیلا حاتمی و نقشش در «دوران عاشقی»! پاهایم را انداخته بودم روی هم. عینک دودی‌ام را گذاشته بودم توی کیفم و کیفم را و پرونده و خریدهای ادویه را چپانده بودم روی صندلی بغلم.

بیخیال بودم.گرما کلافه‌ام کرده بود. تندی ذرت آب دماغم را راه انداخته بود. همینطوری که داشتم ذرت می‌خوردم  از پله‌های مارپیچ داشت می‌آمد بالا. پیراهن سفید تنش بود. موهایش تا پایین گوشش بود.چتری داشت. مامانش هم همراهش بود. صدایش توی آن طبقه خالی پخش می‌شد. داشت می‌گفت: مامان ببین حالا که اون مرده نیست تو برو فروشنده این ذرت فروشیه شو....!

دیگر گرما اذیتم نمی‌کرد.

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
z_fakoor
z_fakoor
٩٤/٠٥/٣١
٠
٠
زیبا بود ! والبته سفارش ذرت مکزیکی در دمای 41 درجه واقعا سفارش فوق العاده ایست ! کاش آخرش را کمی بازتر مینوشتید یا از آن شخصیت سفید پوش کمی بیشتر مینوشتید
m_nikbakht
m_nikbakht
٩٤/٠٦/٠١
٠
٠
دختر سفید پوش محو بود خودش...
z_fakoor
z_fakoor
٩٤/٠٦/٠١
٠
٠
آها
Hamid_Bozorgvari
Hamid_Bozorgvari
٩٤/٠٦/٠١
٠
٠
جالب بود اما دوست داشتم هنوز 3 ، 4 خط دیگه هم از این داستان بخونم :)
m_nikbakht
m_nikbakht
٩٤/٠٧/٠٨
٠
٠
من خودم تا اینجاشو دوست دارم.
sadat_hosseini
sadat_hosseini
٩٤/٠٦/٠٢
٠
٠
داستان قشنگی بود .
m_nikbakht
m_nikbakht
٩٤/٠٧/٠٨
٠
٠
متشکرم
هادی_قنبری
هادی_قنبری
٩٤/٠٦/٠٧
٠
٠
صداش، خنکای گرمای بدنم بود؛ کم بود
m_nikbakht
m_nikbakht
٩٤/٠٧/٠٨
٠
٠
کم بودنش خوبه خب!
پربازدیدتریـــن ها
دین داری سخت شده است

شهر زیبا

٩٥/١٠/٢٨
مزاج خود را اماده کنید!

این یک نوشته تند است

٩٥/١٠/٢٦
فاز سیگار

سیگارت بهمن / قسمت اول

٩٥/١٠/٣٠
همین نیرومند بودن را

من زن بودنم را دوست دارم

٩٥/١٠/٣٠
شعری سروده خودم

مثل تفنگ عاشقم که دست خودم نبود

٩٥/١٠/٢٨
خیالبافی های عاشقانه

آغوش بی مثالت در ذهن من نشسته

٩٥/١٠/٢٧
گاهی هوس می کنند بروند

همه چیز جدی می شود

٩٥/١٠/٣٠
ای کاش هر روز، روز آخر بود

روز آخر

٩٥/١٠/٢٦
آسمانی شدند

به مناسبت شهادت شیرمردان

٩٥/١١/٠٢
با همان لبخند همیشگی

عقب‌ تر بایست!

٩٥/١٠/٢٦
شعری سروده خودم

همچون «پلاسکو» میانِ دودها

٩٥/١١/٠٢
حال همه ما خوب است!

از شبکه های مجازی تا دانشگاه های مجازی

٩٥/١٠/٢٩
داستان کوتاه

رز آبی

٩٥/١٠/٢٦
شعری سروده خودم

او می آید

٩٥/١٠/٢٧
لعنت به این زنگ دلهره آور

لعنت به اين تكرار

٩٥/١٠/٢٨
آری به روی کاغذهای سفید ذغال کاری شده.

نه به تلگرام!

٩٥/١٠/٣٠
دست خالی و مشکلات مالی

فقر فرهنگی در سینمای آبغوره گیر

٩٥/١٠/٢٧
این داستان واقعی است

پاداش یک مرد پولدار

٩٥/١٠/٢٧
پنجره ی آسمان را می گشایم

آسمان شکستنی نیست

٩٥/١٠/٢٩
فراموش شان نکنیم

سوختن یا سوزاندن!؟

٩٥/١١/٠٢
تبلیغات
تبلیغات