ذهن‌های تاریک
بخش اول

ذهن‌های تاریک

نویسنده : n_gharib

بعضی وقت‌ها احساس سنگینی شدیدی روی گردنم هس می‌کنم آن‌قدر سرم روی تنم سنگینی می‌کند که دلم می‌خواهد با تبر آن را از روی بدنم جدا کنم. بدنم سرد سرد می‌شود و رگ‌های دستانم درد می‌گیرند حتی یادم می‌رود کجا هستم و که هستم درست مثل الان مثل این وقت‌ها خودم را پرت می‌کنم روی کوهی از لباس‌های کثیف و چرک که بوی عرق آدم را دیوانه می‌کند.

از اتاقم، از خانه‌ام، شهرم، از شهر تهرانم، از همسرم بدم می‌آید. از خودم هم بدم می‌آید. از خودی که بعضی صبح‌ها که از خواب بلند می‌شود در ذهنش پر از خالی فقط پیدا می‌کند. از رنگ زرد بدم می‌آید که آن‌قدر مرا می‌ترساند، همیشه دلم می‌خواست بروم، فرار کنم، بروم یک شهر دیگر، بروم یک جای دیگر و شاید حتی بشوم یک آدم دیگر. 

ولی نمی‌شود، نمی‌شود این شهر را ترک کرد، نمی‌شود از پرده سینماهایش چشم چرخاند. نمی‌شود به برج بلندش نگاه نکرد و حتی خیلی چیزهای دیگر که یادم نمی‌آید چه چیزهایی بودنند.

دلم می‌خواست فیلم بسازم، فیلم خودم را بسازم و از دیدنش لذت ببرم، از پول‌هایی که خرجش کردم، از نقدها و انتقاداتش و بازی بازیگرانش.

از زنم بدم می‌آید او هم از من بدش می‌آید و حتی نمی‌دانیم چه شد با هم ازدواج کردیم ولی زنم می‌گویید ما اصلا ازدواج نکردیم. بعضی وقت‌ها که یادم می‌رود چه کسی بودم و چکار می‌کردم او به من می‌گوید بلای جانش هستم . دلم می خواهد به او لبخند بزنم و بگویم برو و دیگر برنگرد اما می‌ترسم چون او نمی‌رود او هم می‌ترسد.

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
محبوبه عظیم زاده
محبوبه عظیم زاده
٩٤/٠٥/٢٨
٠
٠
زندگی آنقدر هم درهم نبود و من فقط/ سرنخ این رشته ی کوتاه را گم کرده ام... علیرضا بدیع / شاید شعاری باشه ولی خوب بگردین، یه جایی یه چیزی پیدا میشه که خودتون و بهش وصل کنین و حالتون خوب شه.
2nyadideh
2nyadideh
٩٤/٠٥/٢٩
٠
٠
چقد منفی؟!! رنگ زرد پر از نشاط...خلاقیت...ابتکار...اصلن بد به نظر نمیاد که؟! همون این ذهن زیادی تاریکه...چاره ش اینه که یه لامپی ...شمعی... بارقه ی امیدی ...چیزی توش رو شن کنن :)
n_gharib
n_gharib
٩٤/٠٥/٢٩
٠
٠
اخه من نسبت به رنگ زرد خوف دارم
لیلی
لیلی
٩٤/٠٥/٢٩
٠
٠
ان قریب اسم شما است؟ چرا؟
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

همه جا صوت غریبانه آن آهنگی است

٩٦/٠٣/٢٨
حرف‌هایم را برای شما بگویم

روزمرگی های گارسون جوان

٩٦/٠٣/٢٧
لطفا ما را گارسون صدا نزنید

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت دوم

٩٦/٠٤/٠١
آرامش من در کدام است؟

مرگ درخت هشتاد و یک ساله

٩٦/٠٣/٣١
در دنج ترین گوشه دل

شمعدانی کوچک من

٩٦/٠٣/٢٧
شهادت مبارکش باشد

چند می گیری عاشق بشی؟

٩٦/٠٣/٢٧
در باب خبرهای بی‌اهمیتی که برایمان مهم می‌شوند

قسمت آخر خندوانه لو رفت...

٩٦/٠٣/٢٩
او اکنون کلاس چهارم است

پدربزرگ دوست داشتنی

٩٦/٠٣/٢٨
آدم ها چقدر زود عوض می شوند

ساعت 1:29 دقیقه بامداد

٩٦/٠٤/٠١
محال است یادم بروند

خاطرات وبلاگ نویسی

٩٦/٠٣/٣١
شعری سروده خودم

از درد می رسم به همان نقطه، باز درد

٩٦/٠٣/٢٩
لطفا خانم ها با دقت بیشتری بخوانند

بازار کاری که خانم ها خرابش کردند

٩٦/٠٣/٢٨
شعری سروده خودم

دوست داری بروی؟

٩٦/٠٣/٣١
جایگاه مقدس یک پدر

پدر ظالم

٩٦/٠٣/٢٨
شعری سروده خودم

حکومت عشق

٩٦/٠٣/٢٩
روزه خواری در ملا عام

جرم هست؟ نیست؟

٩٦/٠٣/٣١
در میان انبوه این شدها و نشدها

هیچ گاه نشد

٩٦/٠٣/٣٠
نمی خواهم برگردم

حجره بهشت

٩٦/٠٣/٢٧
پرسپولیس بزرگ تر از همه نام هاست

پرسپولیس کبیر

٩٦/٠٣/٢٩
من غرق تماشای چشم هایت

محبوب من

٩٦/٠٤/٠١
تبلیغات
تبلیغات