بهتر است کمی به آخرت فکر کنیم

بهتر است کمی به آخرت فکر کنیم

نویسنده : mohammadreza_mir

گاهی وقت‌ها که تنها می‌شوم، در خلوت خود به یاد واژه آشنای «مرگ» می‌افتم. واژه‌ای که قطعا تک تک ما بارها به آن اندیشیده‌ایم و به جرأت می‌توان گفت، در جهان هستی کمتر کسی پیدا می‌شود که در طول عمرش به این کلمه فکر نکرده و به یاد آن نبوده باشد. کلمه‌ای که تنها یک بار در زندگی آن را تجربه می‌کنیم. تجربه‌ای سخت یا آسان! تجربه‌ای که هیچ‌کس توان امتحان کردن آن را ندارد. امتحانی سخت که منابع آن در دنیا و نتایج آن در آخرت است.

ولی متأسفانه هر چه به آن می‌اندیشیم، کمتر از آن اندیشه‌ها در زندگی‌مان استفاده می‌کنیم. این زندگی که پایه آن اندیشیدن است. اندیشه راستین به جهانی که بعد از این وجود دارد، که اگر چنین نبود، تمام تلاش و سختی‌های ما در زندگی بی ارزش می‌شد، همچنین حقه‌ها و نیرنگ‌ها بی‌جواب می‌ماند و همه چیز بدون اجرای عدالت، با مرگ به پایان می‌رسید.

در زندگی ما انسان‌هایی هستند که هر روز می‌میرند و در مقابل عده‌ای که انسان‌ها را هر روز می‌کشند تا زندگی بهتری داشته باشند. به این ترتیب اگر مرگ پایان زندگی بود، بدون حسابرسی و احقاق حق، همه اعمال ما پوچ بود.

با همه این‌ها باز هم رفتارهای ما و انتخاب‌های‌مان آن گونه که باید، طبق اندیشه‌های‌مان نیست. چه زیبا گفت شیخ اجل سعدی، که «عالم بی عمل مانند زنبور بی عسل» به راستی چرا با وجود اعتقادات‌مان، زندگی‌های‌مان باید پر از نفرت، جدایی، حرص و زیاده خواهی باشد!؟

گاهی کوچکترین مسائل را برای خودمان تبدیل به یک کابوس می‌کنیم و به خاطر اشتباهات کوچک از دیگران دوری می‌کنیم. بدون آن که بخشش را آموخته باشیم، بدون آن که به همه محبت کنیم و بخاطر جایگاه کوچک و فانی این دنیا، با دیگران دشمنی می‌کنیم و به قول معروف زیر آب زنی می‌کنیم. آن هم برای حفظ یا رسیدن به جایگاهی غیر ابدی! این گونه است که خواه ناخواه خودمان را از مراتب بالای اخروی و ابدی محروم می‌کنیم.

خاطرم هست در دوران دبیرستان، معلمی بود که هرگز دوستش نداشتم اما یک جمله از ایشان را همواره به یاد دارم که می‌گفت: «هر کجا که از آ‌نجا خوشت بیاید، بهشت توست و از هر جا بدت بیاید، جهنم توست.» این حرف مرا یاد این جمله می اندازد که «سعی کنید در زندگی خوشحال باشید، چرا که زمانی که خوشحالید زمانی ست که دیگران هم خوشحالند و این خوشحالی ثمره شادی دیگران است و این شادی اثر دوری از اذیت مردم»

پس بیاییم بجای آن که برای آسایش خودمان در این دنیای فانی باعث رنجش دیگران شویم، در عوض با آوردن لبخند روی لب اطرافیان‌مان آرامش ابدی را بدست بیاوریم.

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
f_etemadi
f_etemadi
٩٤/٠٦/٠٤
١
٠
کاش بتونیم جوری زندگی کنیم که اونطرف شرمنده نباشیم هر چند خیلی سخته، کار من یکنفر که قطعا نیست:(
پربازدیدتریـــن ها
تجربه اولین نمایشگاه کتاب

اردو در نمایشگاه

٩٦/٠٢/٢٨
برای 30 سالگی ام

هوایی ام به هوای تو

٩٦/٠٢/٢٨
شعری سروده خودم

کی گفته جنگِ بر سرِ رای افتخار است؟

٩٦/٠٢/٣٠
دلت نیامده مرا صدا کنی

شاه مقصود دلم

٩٦/٠٢/٣١
حواس مان به کائنات هم باشد

خانم های مجلس بخوانند

٩٦/٠٢/٣١
فیلتر دوستان

اندر مزایای انتخابات!

٩٦/٠٢/٢٨
این کار خطرناک

مردان شیشه ای

٩٦/٠٢/٢٨
مسابقات ورزشی همبستگی کشورهای اسلامی در باکو

خواهرم؛ حجابت رو رعایت نکن

٩٦/٠٣/٠٢
شعری سروده خودم

چشمان سیاه تو

٩٦/٠٣/٠٣
پسری با موهای قرمز

Home - خانه

٩٦/٠٣/٠٢
بخوانید درد و رنج

می نویسم امتحان...

٩٦/٠٣/٠٢
ابلیس گونه مردود جهان شدم

در آن شب نخست

٩٦/٠٢/٣١
یاد روزهای قبل از عاشق شدن

پسر آن دیگری

٩٦/٠٣/٠١
این کتاب را حتما بخوانید

کتابی از آلبادسس بدس

٩٦/٠٢/٢٨
شعری سروده خودم

مشتری بی مدار

٩٦/٠٢/٣٠
«دوستت دارم»های زندگی

بعضی از آدم ها...

٩٦/٠٣/٠١
زنانی که نمی دانند زن هستند

زنان علیه ورزشگاه!

٩٦/٠٣/٠٣
او برایم همه بود

این من خودخواه

٩٦/٠٣/٠٢
جایی برای آدم های تازه

نترس و بگذار بروند

٩٦/٠٣/٠١
مسئله این است

پول دار یا بی پول!

٩٦/٠٢/٣٠
تبلیغات
تبلیغات