هفت صد و بیست و یک نامه بی‌مخاطب

هفت صد و بیست و یک نامه بی‌مخاطب

نویسنده : f_mehdipoor

سلام‌ها که بی‌جواب شوند، لبخندها که به خودت برگردند، سوال‌ها که جواب‌شان سکوت شود، نگاه‌ها که مسیرشان گُم شود، کلمات که مبهم شوند، جواب‌ها که ایهام داشته باشند، سکوت که فراوان باشد، وقتی چشم‌ها جایِ زبانِ سخن را بگیرند، حرف‌ها که بی‌ربط شود، وقتی همه با تعجب نگاهت کنند، وقتی بی‌قرارت، آرام گیرد، وقتی سکون منفور و تکرار ِسفر حیات شود، جایِ بهارت پائیز که بنشیند، بعضی صداها را نشنوی، دیوار که هم صحبتت شود، لبخندها که جمع و جورتر شوند، کتاب خواندنت که زیاد شد، از همان زمانی که عینکی شدی، از همان صبحی که«سپیده دم آیم، مگر تو را جویم، بگو کجایی...» افتاد سر زبانت، از همان شبی که در خواب سقوط کردی، از همان لحظه‌ای که سیاه رنگ شد دوست داشتنی‌های ِرنگین کمانی اَت، از همان چند ثانیه‌ای که برای زمین خوردنِ آن دختر بچه نه خندیدی و نه گریستی، بی‌تفاوت دستش را گرفتی، اشک‌هایش را با انگشتانت پاک کردی، زانُوانش را تکاندی و راهیَش کردی برای مسیری سخت‌تر و زمین خوردن‌هایی دردناک‌تر، از همان لحظه‌ای که هیچ صدایی تنت را نلرزاند، عطرها برایت خاطره شد و چهار خانه‌های پیراهن خطِ عمودی و افقی ِ مرگ، از همان لحظه‌ای که قامتِ سرافرازِ سروِ پشتِ خانه را شکستند و بید ِ پایین دست از این عزا بر خود لرزید، از همان زمان پستچی نامه‌هایت را برگشت زد و از همان زمان، تو مانده‌ای و هَفت صَد و بیست و یک نامهِ بی مخاطب.

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
sadat_hosseini
sadat_hosseini
٩٤/٠٥/٢٤
٠
٠
دنیل به دین خریدنت از بی بصارتی است - ای بد معاملت به همه ، هیچ می خری . سعدی
g_rezaei
g_rezaei
٩٤/٠٥/٢٥
٠
٠
چ قشنگ من خعلی این شعر مگر تو را جویم رو دوس داررررم
f_mehdipoor
f_mehdipoor
٩٤/٠٥/٢٥
٠
٠
از این موسیقی های سنتیِ همیشه به روزه :) موفق... یاحق
Miss_shqyq
Miss_shqyq
٩٤/٠٥/٢٥
٠
٠
میدونید چی توجهمو جلب کرد؟؟این نوشته،یک جمله ی مستقل خیلی خیلی طولانی بود...فقط یک جمله!!زیبا نوشته بودید.
سلیمان حسنی
سلیمان حسنی
٩٤/٠٥/٢٥
٠
٠
سلام: ایزد سبحان نگهدارتان باد.
f_mehdipoor
f_mehdipoor
٩٤/٠٥/٢٥
٠
٠
ممنون،حق یارتون :) موفق باشید
سلیمان حسنی
سلیمان حسنی
٩٤/٠٥/٢٥
٠
٠
سلام ممنونم
پربازدیدتریـــن ها
لطفا ما را گارسون صدا نزنید

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت دوم

٩٦/٠٤/٠١
شعری سروده خودم

شب بارانی ما از تو ندارد اثری

٩٦/٠٤/٠٤
آدم ها چقدر زود عوض می شوند

ساعت 1:29 دقیقه بامداد

٩٦/٠٤/٠١
آرامش من در کدام است؟

مرگ درخت هشتاد و یک ساله

٩٦/٠٣/٣١
آفتاب سوزان، روزه و امتحان

معلم کوچک درس بزرگ

٩٦/٠٤/٠٤
دنیای پدر و پسری

در دنیای کناری

٩٦/٠٤/٠٤
خطر استفاده از واژه های بیگانه

ساید بای ساید

٩٦/٠٤/٠٣
محال است یادم بروند

خاطرات وبلاگ نویسی

٩٦/٠٣/٣١
فاصله طبقاتی

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت سوم

٩٦/٠٤/٠٦
شعری سروده خودم

دوست داری بروی؟

٩٦/٠٣/٣١
این قلم، ریشه می دواند

پاره خطی برای جیمی ها

٩٦/٠٤/٠٣
وقتی یکی یکی می روند

پیر شده ام

٩٦/٠٤/٠٦
شعری سروده خودم

معشوق ماه روی من

٩٦/٠٤/٠٣
ترانه ای سروده خودم

شونه به شونه اش که قدم می زنی

٩٦/٠٤/٠٣
من غرق تماشای چشم هایت

محبوب من

٩٦/٠٤/٠١
وقتی همه مثل هم می شویم

مینیون ها!

٩٦/٠٤/٠٣
روزه خواری در ملا عام

جرم هست؟ نیست؟

٩٦/٠٣/٣١
درد داشت

مادرم نفس نمی کشید

٩٦/٠٤/٠٣
در میان انبوه این شدها و نشدها

هیچ گاه نشد

٩٦/٠٣/٣٠
به یاد آن روزها

سالن مرجع

٩٦/٠٤/٠٦
تبلیغات
تبلیغات