ماجرای درخت گلابی

ماجرای درخت گلابی

نویسنده : tooti-h

روزی که آقا جان تصمیم گرفت درختِ بزرگِ گلابی را قطع کند و برای همیشه مامان را از دستِ میوه‌هایی که از آن سقفِ آسمان می‌افتادند پایین و لِه می‌شدند کفِ حیاط راحت کند، روزِ خوبی نبود. با این‌که من و آبجی‌ها دیگر مجبور نبودیم هر روز سرِ جارو زدنِ حیاط کَل‌کَل کنیم و سه، چهار کیسه گلابی سبزِ آبدارِ له شده را بگذاریم دمِ در، اما انگار آن روز داشتند ریشه‌های هر کدام از ما را قطع می‌کردند. برای ما آن فقط یکه درختِ بی‌مصرف و قد بلند نبود، یک هم بازی بود که از همان بچگی، درست از وقتی که من چهار ساله‌ام بود و پایم را گذاشتم توی آن خانه، شده بود یک هم بازی و یه چتر! هنوز یادم است وقتی داداش بزرگم برای سرگرم کردن‌مان یک طنابِ ضخیم بست به شاخه‌های بلند درختِ گلابی و حالا کارمان شده بود دعوا سرِ این‌که کی باید اول سوار شود و کی چند دور تاب خورده روی درخت!

یادم است دمِ ظهر، درست وقتی خورشید می‌تابید توی حیاط و موزائیک‌های حیاط مثل آتش داغ می‌شدند، من می‌رفتم روی تاب و زیرِ چترِ شاخ و برگِ درخت گلابی و آن‌قدری تاب می‌خوردم و تاب می‌خوردم و حتی گاهی دورِ خودم می‌چرخیدم جوری که طناب گره می‌خورد دورِ گردنم و برعکس می‌چرخیدم و گره‌های طناب را باز می‌کردم از هم و کلی هم کیفور می‌شدم توی آن گرمای ظهر تابستان! آن‌قدری که یکهو سر گیجه می‌گرفتم و فشارم می‌افتاد و مامان مجبور بود با دوتا نیشگون من را بکشاند خانه که یک چرت بزنم و نمیرم از گشنگی...

هنوز چراغانیِ شبِ عروسی آبجی بزرگم را یادم است که 15 سال پیش لامپ‌هایِ پلاستیکیِ رنگی چشمک زنان، درخت گلابی را طنازتر از هر وقتی کرده بودند. هنوز یادم است نعشِ گوسفندهای قربانیِ آقاجان که از درخت آویزان‌شان می‌کرد و سلاخی‌شان می‌کرد. هنوز یادم است عصرهای تابستان کنارِ حوضِ کوچکِ بتُنی می‌نشستم و تلپّی گلابی‌های سبز می‌خوردند توی ملاجم و صدای آه و ناله‌ام خانه را پر می‌کرد.

حالا نیست و من دارم فکر می‌کنم چقدر باید طول بکشد این درخت کوچکِ آلبالو تبدیل شود به قد و قواره آن درخت گلابیِ مهربان! اصلا شاید همان وقت‌ها که میوه‌هایش را تلپّی می‌زد توی سرمان داشت باهامان بازی می‌کرد و ما نمی‌فهمیدیم هیچ وقت...

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
S_khandandel
S_khandandel
٩٤/٠٥/٢١
٠
٠
آخی ... حیف شد:-(
میرزا
میرزا
٩٤/٠٥/٢١
٠
٠
یه دونه محاوره اون وسط از دستتون فرار کرد: «یک هم بازی و یه چتر!» تحسین می کنم این قلم زیبا رو. عالی نوشتید، باریکلا!
tooti-h
tooti-h
٩٤/٠٥/٢٢
٠
٠
پیش میاد دیگه : ) ممنون از حسن نظرتون.
meshkat
meshkat
٩٤/٠٥/٢١
٠
٠
درختا خیلی حس دارن، همه باهاشون کلی خاطره داریم، و شما این حس مشترکو خوب بیان کردین‎:)‎
tooti-h
tooti-h
٩٤/٠٥/٢٢
٠
٠
:)
sadat_hosseini
sadat_hosseini
٩٤/٠٥/٢١
٠
٠
خیلی زیبا بود . عمر تون بلند .
زهرا خدائی
زهرا خدائی
٩٤/٠٥/٢١
٠
٠
اصلا شاید همان وقت‌ها که میوه‌هایش را تلپّی می‌زد توی سرمان داشت باهامان بازی می‌کرد و ما نمی‌فهمیدیم هیچ وقت... / آره شاید همین بوده ، درختا حس دارن و میفهمن ، ما یه درخت ِ انگور ِ بدون محصول داریم تو خونه ، بعضی وقتا ازش عصبانی میشم و به بابام میگم قطعش کنه ، اما بعدش دلم میگیره ، همین که هست و سبزه خوبه ... :)
tooti-h
tooti-h
٩٤/٠٥/٢٢
٠
٠
ای جان! درنبودشون ادم بیشتر قدرشونو میدونه : )
(BOSHRA (janbarkaf
(BOSHRA (janbarkaf
٩٤/٠٥/٢١
٠
٠
واای خدای من ...یه عالمه تو خاطرات کوچیکیام فرو رفتم!!! عالی بود دستت مرسی
سلیمان حسنی
سلیمان حسنی
٩٤/٠٥/٢١
٠
٠
سلام درپناه خداتندرست باشید
h_sadat
h_sadat
٩٤/٠٥/٢٢
٠
٠
بسیار زیبا :)
tooti-h
tooti-h
٩٤/٠٥/٢٢
٠
٠
سلام . ممنون.
پربازدیدتریـــن ها
قلبی برای من، قلبی برای انسانی که من می‌خواهم

قلبی که تنها تو را دوست دارد

٩٦/٠٨/٢٥
خودشان انتخاب کردند...

قاتل واقعی

٩٦/٠٨/٢٧
تنها در خودم اشک می ریزم

یک فنجان فراموشی لطفا

٩٦/٠٨/٣٠
قندیل‌های اندوه وجودم

کوچ برستو

٩٦/٠٨/٢٩
آخرین بند وصیت حاجی

زیر چشمان پدر

٩٦/٠٨/٢٧
شعری سر کلاس ریاضی!

شعر می‌گفتم و با قافیه می‌جنگیدم

٩٦/٠٩/٠١
همین جا؛ کنار دل من

به تعداد همه

٩٦/٠٨/٢٨
از هیچ چیز نمی ترسم

غرقه سازی

٩٦/٠٨/٢٨
زندگی را زندگی می‌کنم

ای روح عاشقانه…

٩٦/٠٨/٢٧
دشوار روزگاری است

اعجاز تنهایی

٩٦/٠٨/٣٠
دلیل لبخند‌هایم

دلیل حال خوبی

٩٦/٠٩/٠١
یکی از آن هزاران برگ پاییزیِ

مُرده متحرک

٩٦/٠٨/٢٩
شعری سروده خودم

یک نفس عشق

٩٦/٠٨/٢٨
شعری سروده خودم

بغض آسمان

٩٦/٠٨/٣٠
فاتحه‌ام نخواندی ایراد ندارد

فقط خواستم کمتر زجر بکشی

٩٦/٠٩/٠٢
خودم بودم!

رویای پنهان

٩٦/٠٩/٠٢
تبلیغات