حدیث پریشانی / شعر

حدیث پریشانی / شعر

نویسنده : REZA_ZDR

این مثنوی، حدیث پریشانی من است

بشنو که سوگنامه ویرانی من است

امشب نه این که شام غریبان گرفته‌ام

بلکه به یُمن آمدنت جان گرفته‌ام

گفتی غزل بگو غزلم، شور و حال مُرد

بعد از تو حس شعر، فنا شد خیال مُرد 

گفتم مرو که تیره شود زندگانیم 

با رفتنت به خاک سیه می‌نشانیم

گفتی زمین مجال رسیدن نمی‌دهد 

بر چشم باز ، فرصت دیدن نمی‌دهد

وقتی نقاب، محور یکرنگ بودن است

معیار مهر ورزیمان، سنگ بودن است 

دیگر چه جای دلخوشی و عشق بازی است

اصلاَ کدام احمق از این عشق راضی است

این عشق نیست، فاجعه قرن آهن است

من بودنی که عاقبتش نیست بودن است

حالا به حرف‌های غریبت رسیده‌ام

فهمیده‌ام که خوبِ تو را بد شنیده‌ام

حق با تو بود، از غم غربت شکسته‌ام

بگذار صادقانه بگویم، که خسته‌ام

بیزارم از تمام رفیقان نا رفیق 

این‌ها چقدر فاصله دارند با رفیق

من را به ابتذال نبودن کشانده‌اند

روح مرا به مسند پوچی نشانده‌اند

تا این برادران ریاکار زنده‌اند

این گرگ سیرتانِ جفاکار زنده‌اند

یعقوب درد می‌کشد و کور می‌شود 

یوسف همیشه وصله ناجور می‌شود

این‌جا نقاب شیر به کفتار می‌زنند

منصور را هرآینه بر دار می‌زنند 

این‌جا کسی برای کسی، کس نمی‌شود 

حتی عقاب در خور کرکس نمی‌شود

جایی که سهم مرگ بجز تازیانه نیست 

حق با تو بود، ماندنمان عاقلانه نیست

ما می‌رویم چون دلمان جای دیگر است

ما می رویم ، هر که بماند ، مخیّر است

ما می‌رویم ، گرچه زِ الطاف دوستان 

بر جای جای پیکرمان زخم خنجر است

دلخوش نمی‌کنیم به عثمان و مذهبش 

در دین ما ملاکِ مسلمان ابوذر است

ما می‌رویم، مقصدمان نامشخص است 

هر جا رویم بی‌شک از این شهر بهتر است

از سادگی ست گر به کسی تکیه کرده‌ایم 

این‌جا که گرگ ، با سگ گله برادر است

ما می‌رویم ، ماندنِ با درد فاجعه است 

در عرف ما نشستن یک مرد فاجعه است

دیریست رفته‌اند امیران قافله 

ما مانده‌ایم، قافله پیرانِ قافله

این‌جا دگر چه باب من و پای لنگ نیست

باید شتاب کرد، مجالِ درنگ نیست 

بر درب آفتاب پی باج می‌رویم

ما هم بدون بال به معراج می‌رویم

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
aassak13
aassak13
٩٤/٠٦/٠٤
٠
٠
واقعا مثنوی هفتاد من بود، یک نفس نالیدین، ولی خداخیرتان بده، تو جیم یه شعر خوندم
sadat_hosseini
sadat_hosseini
٩٤/٠٦/٠٥
٠
٠
غم عریبی و غربت چو بر نمی تابم - به شهر خود روم و شهریار خود باشم . حافظ
یک دوست
یک دوست
٩٤/٠٦/٠٩
٠
٠
سلام با سپاس از انتخاب این شعر لطفن نام شاعر رو هم بنویسید این شعر توسط اسلام ولیمحمدی از شاعران اسلام شهر سروده شده وتوسط امیر ارجینی ترانه سرا وشاعر دگلمه شده است
هادی_قنبری
هادی_قنبری
٩٤/٠٦/١٠
٠
٠
وقتی نقاب، محور یکرنگ بودن است/ معیار مهر ورزیمان، سنگ بودن است : این بیت در من غوغا کرد... آفرین به انتخاب و آفرین به سُرایِش..
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

بعد تو

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

شاید دلیل خلقتت آغوش باشد!

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

سکوت پاییزی

٩٥/٠٩/١٤
امان از این همه ناهماهنگی

یک نفر با من هماهنگ شود

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

چشم هایم باز شد٬ دیدم کنارم نیستی

٩٥/٠٩/١٨
لطفا شفاف بگویید

مسابقه ی غسل

٩٥/٠٩/١٣
گیج شده ام

حال این روز

٩٥/٠٩/١٤
به دنبال آیه های عذاب

سید حسن آقامیری کیست؟

٩٥/٠٩/١٤
ترانه ای سروده خودم

دل بهونه گیر

٩٥/٠٩/١٥
عمق فاجعه

آرایشگاه

٩٥/٠٩/١٥
معرفی فیم دریا سالار

لطف خدا بود

٩٥/٠٩/١٤
داستان کوتاه

به همین سادگی / قسمت دوم

٩٥/٠٩/١٤
نامه ی کشف شده ی قدیمی ترین دانشجوی دانشگاه بیرجند

مجمع الأدبا

٩٥/٠٩/١٥
اندر حکایت آموزش مسائل جنسی به کودکان

بچه از کجا میاد؟

٩٥/٠٩/١٦
ترسیده ام انگار

دلم مى خواهد همه چيز را بسوزانم!

٩٥/٠٩/١٣
چرا همیشه همه چیز را آماده می خواهیم؟

دوستت دارم های ناگفته

٩٥/٠٩/١٥
باید بشوی همان آدم سابق

آفرینش برای خوب بودن

٩٥/٠٩/١٤
شعری سروده خودم

چشم هایت شبیه پاییزند...

٩٥/٠٩/١٨
شعری سروده خودم

ناز نگاه

٩٥/٠٩/١٤
اندر مصائب شغل من

پرنیا؟ پریا؟ پریان؟ پرنیان؟

٩٥/٠٩/١٣