ملکه دامن گل گلی‌ها

ملکه دامن گل گلی‌ها

نویسنده : Golsa

قبل‌ترها دختر بی‌حیایی جلوه می‌کردم که وسط خیابان یکهو قهقه‌اش به هوا می‌رفت، دختری که اسم خودش را گذاشته بود «ملکه دامن گل گلی‌ها». خوش خوشانم بود و خب کار زندگی همیشه سخت گذشتن است و آن وقت‌ها هم سخت می‌گذشت ولی خوش!

یعنی غم عالم که می‌نشست کنج دلم، چاره کارم آهنگ «خوشگلا باید برقصن» اندی بود. همین کافی بود تا آن‌قدر برقصم و بخندم تا همه چیز فراموشم شود. باد که می‌پیچید وسط موهای بلندم، از زیبایی محو خودم می‌شدم.

یادم است یک وقت‌هایی را با رها آن‌قدر راه می‌رفتیم و حرف می‌زدیم و رویا می‌بافتیم که از گرمای دم ظهر، کارمان به غروب خورشید می‌کشید. خوب روزهایی بود. روزهایی که رها ساعت‌ها جلو و عقب می‌شد و صورتم را بند می‌انداخت و هی بند پاره می‌شد و هی رها می‌گفت «آتیش پاره مادر شوهرت دوست داره» و هی ما غش غش می‌خندیدیم.

هعی... تریا رفتن‌ها و بستنی خوردن‌ها و دعواهای‌مان سر لقمه آخر چیزبرگر. بیست سال‌مان بود ها، ولی جوان‌تر جلوه می‌کردیم و جلف‌تر...

بعد یک روزی ملکه دامن گل گلی‌ها چنان شکست خورد که دیگر توان از زمین برخاستنش نبود. نشست وسط میدان و بازی را باخت به پادشاه امپراطوری تازه تشکیل شده.

بعد روزها هی نشست و غصه خورد. هی غصه خورد و گریه کرد. مثل همه زنان شکست خورده، با قیچی به جنگ گیس‌های روی سرش رفت و از آن دسته روی سرش چیزی باقی نگذاشت.

ملکه پیر شد، زشت شد، چشم‌هایش گود رفتند و دامنش دیگر گل گلی نبود.

و هی روزها با حسرت از پشت پنجره پادشاهی را می‌دید که با معشوقه‌اش در حال قدم زدن است.

 

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
ردپای قلم
ردپای قلم
٩٤/٠٥/١٧
٠
٠
سلام..اگه واقعیت بود...نه تلخه و نه شیرین...اگه خیال است...خوبه و شیرین...
حدیثه
حدیثه
٩٤/٠٥/١٧
٠
٠
هیچوقت تسلیم نشو.
h_sadat
h_sadat
٩٤/٠٥/١٧
٠
٠
حدیثه منم
Hamid_Bozorgvari
Hamid_Bozorgvari
٩٤/٠٥/١٧
٠
٠
امیدوارم واقعی نباشه و اگر باشه امیدوارم ملکه دوباره به روزهای شاد خودش برگرده
g_rezaei
g_rezaei
٩٤/٠٥/١٧
٠
٠
هیچ ملکه ای تسلیم نمیشه ما دخترا بر خلاف نظر بقیه خیلی سرسخت و قوی ایم یادمون باشه هر پادشاهی لیاقت مارو نداره ...
f_behzadfar
f_behzadfar
٩٤/٠٥/١٧
٠
٠
:((اون که رفته مطمئن باش لیاقتتو نداشته :/
زهرا خدائی
زهرا خدائی
٩٤/٠٥/١٧
٠
٠
چه بد ...
ته خطی
ته خطی
٩٤/٠٥/٢٤
٠
٠
چقدر تلخ...چیزی که خیلی از دخنرا تجربه می کنن حالا شدت تلخیش کمتر یا بیشتره
پربازدیدتریـــن ها
لطفا ما را گارسون صدا نزنید

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت دوم

٩٦/٠٤/٠١
شعری سروده خودم

شب بارانی ما از تو ندارد اثری

٩٦/٠٤/٠٤
آرامش من در کدام است؟

مرگ درخت هشتاد و یک ساله

٩٦/٠٣/٣١
آدم ها چقدر زود عوض می شوند

ساعت 1:29 دقیقه بامداد

٩٦/٠٤/٠١
آفتاب سوزان، روزه و امتحان

معلم کوچک درس بزرگ

٩٦/٠٤/٠٤
در باب خبرهای بی‌اهمیتی که برایمان مهم می‌شوند

قسمت آخر خندوانه لو رفت...

٩٦/٠٣/٢٩
شعری سروده خودم

دوست داری بروی؟

٩٦/٠٣/٣١
محال است یادم بروند

خاطرات وبلاگ نویسی

٩٦/٠٣/٣١
دنیای پدر و پسری

در دنیای کناری

٩٦/٠٤/٠٤
خطر استفاده از واژه های بیگانه

ساید بای ساید

٩٦/٠٤/٠٣
این قلم، ریشه می دواند

پاره خطی برای جیمی ها

٩٦/٠٤/٠٣
شعری سروده خودم

از درد می رسم به همان نقطه، باز درد

٩٦/٠٣/٢٩
شعری سروده خودم

حکومت عشق

٩٦/٠٣/٢٩
من غرق تماشای چشم هایت

محبوب من

٩٦/٠٤/٠١
روزه خواری در ملا عام

جرم هست؟ نیست؟

٩٦/٠٣/٣١
شعری سروده خودم

معشوق ماه روی من

٩٦/٠٤/٠٣
وقتی همه مثل هم می شویم

مینیون ها!

٩٦/٠٤/٠٣
درد داشت

مادرم نفس نمی کشید

٩٦/٠٤/٠٣
ترانه ای سروده خودم

شونه به شونه اش که قدم می زنی

٩٦/٠٤/٠٣
در میان انبوه این شدها و نشدها

هیچ گاه نشد

٩٦/٠٣/٣٠
تبلیغات
تبلیغات