چمدانی پر از لبخندهای شکلاتی

چمدانی پر از لبخندهای شکلاتی

نویسنده : h_sadat

آسان است برای من تمام خاطرات را تا کنم و در چمدانی بگذارم که به غیر از من صدای باران را کسی نشنود ، درش را ببندم و آن را به دست امواج دریا بسپارم که مثل تابوتم حملش می‌کنند.

می‌دانی؟ همه همیشه به چمدان نیاز دارند چون همیشه رفتنی‌اند. اما بازار فروش چمدان‌های بزرگ کساد است. اگر چمدانت بزرگ باشد خاطراتت بیشترند و یادگاری‌هایت ! وای که اگر چمدانت کوچک باشد؛ بستگی دارد از چه جنسی است؛ جنس باد یا جنس زمین؟

چمدان‌های زمینی فقط می‌توانند تو را روی زمین همراهی کنند اما چمدان‌های بادی ، تا ناکجا آباد! چمدانت دسته دارد یا نه؟ چرخ دارد یا نه؟ برای تحمل بار زندگی‌ات چمدان‌های دسته دار بهترند چون نشان می‌دهند که زندگی‌ات آنقدر خوب بوده که ارزش تحمل کردن سنگینی‌اش را داشته باشد. اما با این همه تضاد یک چیز بین چمدان‌ها مشترک است: «اشک»!

امکان ندارد ما در حال انتقال خاطراتمان اشک نریزیم ! راستی یادت باشد در چمدانت را چطور می‌بندی چون اگر شُل باشد، ذره‌های زندگی ِ قشنگت حیف و میل میشود و اگر محکم ، یعنی هنوز نقشی در این دنیا داری ... به هر حال امیدوارم راهت دور نباشد !

 

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
ردپای قلم
ردپای قلم
٩٤/٠٥/١٧
٠
٠
سلام..بسیار خوب...مت چمدون رمز دار می گیرم...تا اون ور...کسی نتونه بازش کنه....////البته قفل دار بهتره...نیگم..کلیدش دست وآقای روحانیه.،،
حدیثه
حدیثه
٩٤/٠٥/١٧
٠
٠
:)))) مرسی از نظرتون
h_sadat
h_sadat
٩٤/٠٥/١٧
٠
٠
حدیثه خودمم!
Hamid_Bozorgvari
Hamid_Bozorgvari
٩٤/٠٥/١٧
٠
٠
زیبا بود ... چمدون و اشک ...
h_sadat
h_sadat
٩٤/٠٥/١٨
٠
٠
مرسی از دقتتون :)
f_behzadfar
f_behzadfar
٩٤/٠٥/١٧
٠
٠
:))
h_sadat
h_sadat
٩٤/٠٥/١٨
٠
٠
:)))
2nyadideh
2nyadideh
٩٤/٠٥/١٩
٠
٠
باشه :) البته من کوله پشتی رو به چمدون ترجیح میدم...ورودتون به جیمو تبریک میگم...قلمتون مستدآم...اوقاتتون هم همیشه به شادی (^_^)
h_sadat
h_sadat
٩٤/٠٥/٢١
٠
٠
مرسی عزیزم :)
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

شب بارانی ما از تو ندارد اثری

٩٦/٠٤/٠٤
لطفا ما را گارسون صدا نزنید

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت دوم

٩٦/٠٤/٠١
آدم ها چقدر زود عوض می شوند

ساعت 1:29 دقیقه بامداد

٩٦/٠٤/٠١
فاصله طبقاتی

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت سوم

٩٦/٠٤/٠٦
دنیای پدر و پسری

در دنیای کناری

٩٦/٠٤/٠٤
آفتاب سوزان، روزه و امتحان

معلم کوچک درس بزرگ

٩٦/٠٤/٠٤
وقتی یکی یکی می روند

پیر شده ام

٩٦/٠٤/٠٦
خطر استفاده از واژه های بیگانه

ساید بای ساید

٩٦/٠٤/٠٣
این قلم، ریشه می دواند

پاره خطی برای جیمی ها

٩٦/٠٤/٠٣
شعری سروده خودم

بالا بلند مه لقا

٩٦/٠٤/٠٧
شعری سروده خودم

معشوق ماه روی من

٩٦/٠٤/٠٣
ترانه ای سروده خودم

شونه به شونه اش که قدم می زنی

٩٦/٠٤/٠٣
من غرق تماشای چشم هایت

محبوب من

٩٦/٠٤/٠١
وقتی همه مثل هم می شویم

مینیون ها!

٩٦/٠٤/٠٣
شعری سروده خودم

آیا تو هم مرا...؟

٩٦/٠٤/٠٧
به یاد آن روزها

سالن مرجع

٩٦/٠٤/٠٦
درد داشت

مادرم نفس نمی کشید

٩٦/٠٤/٠٣
محو نگاهش شده بودم

رویای مادرم

٩٦/٠٤/٠٥
شعری سروده خودم

الهی آمین

٩٦/٠٤/٠٧
با خوب، خوب بودن هنر نیست

معامله با زندگی

٩٦/٠٤/٠٥
تبلیغات
تبلیغات