به دنبال یک شروع بودم.یک شروع خوب.

صبح بیدار شدم، صبحانه خوردم، کتاب هایم را در کیفم گذاشتم و راه افتادم. به ایستگاه مجلسی که رسیدم دیدم کتابخانه‌ی آیت الله قزوینی بسته است. شوکه شدم. سرشکسته و مغموم به حرم خیره شدم و تصمیم گرفتم به حرم بروم.

کوله پشتی را به امانات دادم. وارد حرم که شدم اول رفتم طرف ضریح و زیارت نامه ها را تک تک خواندم. سپس برای خواندن نماز زیارت به کمی آن طرف تر رفتم. نماز را که خواندم شروع کردم به قرآن خواندن.

میخواستم کمی قدم بزنم، راه افتادم، کمی جلوتر که رفتم در صحن جامع دوستم را دیدم. بدون سلام کردن گفت: یَره پس رفیق به درد کِی مُخوره؟ وَخِه بیا کمک.

من هم شروع کردم به کمک کردن به دوستم در امر پهن کردن فرش های حرم جهت نماز. خلاصه ظرف یک ساعت کل فرش‌‌های صحن جامع رضوی پهن شد. بعدش از دوستم جدا شدم و رفتم دارالقرآن کریم که نماز ظهر را بخوانم. نشسته بودم و با یکی که نفر بعدی نه!بعدی من بود در مورد یک مسئله ی شرعی بحث میکردیم. آقایی که وسط ما نشسته بود هم وارد بحث شد و یک جمله هم وسط حرفش گفت: ببین من الان میتونم این مهر رو بردارم و ببرم خونم. میشه مال خودم.

من:کی اجازَه شِه دِدَه؟

اون:آستان قدس.

دیگر در این رابطه با او بحثی نکردم اما بین نماز ظهر و عصر یک روحانی جوان بلند شد تا در مورد مسائل شرعی حرف بزند. سه تا مسئله گفت که یکی اش این بود:

برداشتن مهرهای مسجد و یا تسبیح‌های مسجد و یا هروسیله‌ی دیگری از مسجد یا حرم مطهر رضوی یا هرجای عمومی دیگری جهت تبرک و یا هر نیت دیگری حرام است. بنده‌ی خدا یک نگاه به روحانی می انداخت و یک نگاه به من. من سرم را پایین انداخته بودم و با انگشتانم ور میرفتم.

توی اتوبوس توی راه برگشت یک پیرمرد از پیامبر اسلام شروع کرد و تا آیت الله خامنه ای آمد که یک صلوات نثارشان کند. به امام خمینی که رسید گفت روح خدا! بعد از صلوات دو تا پسر جوان با هم در این رابطه بحث میکردند. یکی میگفت: مگه خدا روح دِرَه؟ ای چیزی که ای یارو گفت الان کُفرَه.

آن یکی میگفت: بابا اسمَه دِگَه.تو چیکار به ای کارا دِری؟

اما پسر جوان اولی همچنان بر این گفته‌ی خودش که خدا روح ندارد پایبند بود. دلم میخواست همانجا بروم و به بحثشان خاتمه دهم اما گفتم بگذار خودشان کشف کنند. که البته فکر نکنم دنبالش بروند.

ان شاءالله که فردا کتابخانه ها باز میشوند! چون اگر باز نباشند شاید دوباره داستان های زیادی از این دست برایم اتفاق بیفتد.

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
tanin
tanin
٩٤/٠٥/٠٧
٠
٠
روز مرگی جالبی بود:)
حسین مداحی
حسین مداحی
٩٤/٠٥/٠٧
٠
٠
روز خوبی بود.:)
sjalal
sjalal
٩٤/٠٥/٠٨
٠
٠
یک روز فلسفی و متفاوت
پربازدیدتریـــن ها
لطفا ما را گارسون صدا نزنید

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت دوم

٩٦/٠٤/٠١
شعری سروده خودم

شب بارانی ما از تو ندارد اثری

٩٦/٠٤/٠٤
آدم ها چقدر زود عوض می شوند

ساعت 1:29 دقیقه بامداد

٩٦/٠٤/٠١
آرامش من در کدام است؟

مرگ درخت هشتاد و یک ساله

٩٦/٠٣/٣١
آفتاب سوزان، روزه و امتحان

معلم کوچک درس بزرگ

٩٦/٠٤/٠٤
دنیای پدر و پسری

در دنیای کناری

٩٦/٠٤/٠٤
خطر استفاده از واژه های بیگانه

ساید بای ساید

٩٦/٠٤/٠٣
محال است یادم بروند

خاطرات وبلاگ نویسی

٩٦/٠٣/٣١
شعری سروده خودم

دوست داری بروی؟

٩٦/٠٣/٣١
این قلم، ریشه می دواند

پاره خطی برای جیمی ها

٩٦/٠٤/٠٣
شعری سروده خودم

معشوق ماه روی من

٩٦/٠٤/٠٣
من غرق تماشای چشم هایت

محبوب من

٩٦/٠٤/٠١
روزه خواری در ملا عام

جرم هست؟ نیست؟

٩٦/٠٣/٣١
وقتی همه مثل هم می شویم

مینیون ها!

٩٦/٠٤/٠٣
ترانه ای سروده خودم

شونه به شونه اش که قدم می زنی

٩٦/٠٤/٠٣
وقتی یکی یکی می روند

پیر شده ام

٩٦/٠٤/٠٦
درد داشت

مادرم نفس نمی کشید

٩٦/٠٤/٠٣
در میان انبوه این شدها و نشدها

هیچ گاه نشد

٩٦/٠٣/٣٠
مرکز مشاوره دکتر گل آبی

فعلاً خیالتان راحت باشد

٩٦/٠٣/٣١
می خواست زندگی کند

خفه اش کردیم

٩٦/٠٣/٣٠
تبلیغات
تبلیغات