خنده‌های انگشتی...

خنده‌های انگشتی...

نویسنده : ردپای قلم

هیچ وقت نتوانستم لبخندش را ببینم. هر وقت می‌خندید، چهارتا انگشتش را جلوی لبش می‌گرفت و به طرز ملیحانه‌ای می‌خندید، طوری که دل من رامی‌دزدید. شاید خودش هم هیچ وقت نفهمید اما همیشه نگاهم به انگشت‌های ظریف و کوچکش بود.

یک دانه انگشتر شاپرکی هم توی انگشتش بود. انگاری که خنده‌هایش شاپرک می‌شوند و از لا به لای انگشتش پر می‌زنند. تصمیم گرفتم، احساسم را پیله کنم، رفتم توی پیله احساسم، نیت کرده بودم بعد از مدتی احساسم یک شاپرک رنگین و قشنگ بشود.

اما او دیگر نمی‌خندید! این دفعه دو تا کف دستش همش روی صورتش بود. آرام اشک می‌ریخت، گریه‌هایش را هم هیچ وقت ندیدم. فقط همان شاپرک کوچولوی توی انگشتش دیده می شد. انگاری دانه‌های اشکش هر کدام یک شاپرک می‌شدند و از لای انگشتانش پر می‌کشیدن. دلم برایش می‌سوخت، او دلتنگ مادرش بود، من دلتنگ خنده‌های انگشتی‌اش...

 

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
meshkat
meshkat
٩٤/٠٤/٣١
١
٠
چه دلچسب ‎:)‎ مختصر و مفید. جسارتاً فک میکنم"به طرز ملیحانه ای" حشو داره!
ردپای قلم...
ردپای قلم...
٩٤/٠٤/٣١
٠
٠
بله...بود و نبودش...فرقی ندارد...ولی من از خنده ی ملیحانه خوشم میاد...واسه همین نوشتم.،،
meshkat
meshkat
٩٤/٠٤/٣١
٠
٠
نه منظورم اصل کلمه نبود، اتفاقا قید بسیار بجایی واسه توصیف خنده آوردین... منظورم این بود که لفظ "ملیحانه" کافیه و طرز حشوه، و یا حالت دومش "طرز ملیحی" هستش، طرز و ملیحانه همزمان حشو دارن، چون هردو تاکید بر قیدبودن دارن.
ردپای قلم
ردپای قلم
٩٤/٠٤/٣١
٠
٠
به هر حال ممنونم...
ردپای قلم...
ردپای قلم...
٩٤/٠٤/٣١
٠
٠
اصلاح:بر انگشتش بود...رفتم درون پیله ی احساسم...هردو کف دستش مدام روی صورتش بود.،،شاپرک کوچک درون انگشتش....../////این فقط خیالات ذهن است...////
m_ehyaei
m_ehyaei
٩٤/٠٤/٣١
٠
٠
سلام . هم انتخاب اسم قشنگ بود " خنده های انگشتی..." هم توصیف مختصرتون ...
ردپای قلم
ردپای قلم
٩٤/٠٤/٣١
٠
٠
سلام...ممنون از لطفتون...باعث افتخاره.،،خوشحالم...که خوشتون اومد...
sjalal
sjalal
٩٤/٠٥/٠١
٠
٠
بيمار خنده هاي توام بيشتر بخند خورشيد آرزوي مني گرم تر بتاب
r_jafarpour
r_jafarpour
٩٤/٠٥/٠١
٠
٠
سلام خیلی زیبا بود.هم متن و هم نامش.متشکرم.
سلیمان حسنی
سلیمان حسنی
٩٤/٠٥/٠١
٠
٠
سلام برشما:تندرست وکامیار باشید.
2nyadideh
2nyadideh
٩٤/٠٥/١١
٠
٠
از قضا من یه وبلاگی هم دارم که اگه رو اسمم کیلیک گنید، صاف میرید اونجا :)
ردپای قلم
ردپای قلم
٩٤/٠٥/١١
٠
٠
نگرفتم...منظورتون رو...
پربازدیدتریـــن ها
چند خطی برای فرزندم

من به تو خواهم آموخت که...

٩٦/٠٦/٢٣
از پدیده خوابگاه تا غذای محبوب سلف!

دانشگاه رفتن ؛ چالش یا فرصت؟

٩٦/٠٦/٢٣
شعری سروده خودم

عاشقی پیشه خوبیست

٩٦/٠٦/٢٦
مقایسه دو کتاب کلیدر و بوف کور

ادبیات داستانی اجتماعی یا داستانی سیاه نمایی؟

٩٦/٠٦/٢٧
در سکوت مطلق

یک روز از همین امروز و فرداها

٩٦/٠٦/٢٦
اصلا بهتر باش جانم!

الفبا را نادیده نگیریم

٩٦/٠٦/٢٣
ترانه ای سروده خودم

شاه قلبم

٩٦/٠٦/٢٨
ملاقات غیرمنتظره با رئیس جیم

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت نهم

٩٦/٠٦/٢٧
تو چه می دانی؟

دل عاشق

٩٦/٠٦/٢٥
در راستای اظهارات وزیر بهداشت

روحانی؛ ضمانت خرید شماست

٩٦/٠٦/٢٦
صدای اعضای شورای شهر هم در آمد

نمایشگاه ایرانکام سال به سال افتضاح تر

٩٦/٠٦/٢٧
ترانه ای سروده خودم

ناقوس تنهایی

٩٦/٠٦/٢٦
مگر شعر چیست؟

دل خوش به شاعر بودن

٩٦/٠٦/٢٥
غار رنگی رنگی

دوست داشتن و دوست داشته شدن...

٩٦/٠٦/٢٨
شعری سروده خودم

دلم پرواز می خواهد

٩٦/٠٦/٢٣
اشک های بی ثمر

از نیامدن ها

٩٦/٠٦/٢٧
با اینکه می دانی

پایه و اساس زندگی

٩٦/٠٦/٢٥
به سختی خودم را از خاطرات بیرون کشیدم

پانسمان

٩٦/٠٦/٢٩
من این گونه آرامم

سر مستی

٩٦/٠٦/٢٨
شعر واگیردار است!

شاعران در قرنطینه

٩٦/٠٦/٢٩
تبلیغات