ملت من کجاست؟!

ملت من کجاست؟!

نویسنده : Miss_shaqayeq

هنوز بیست و چهار ساعت هم نگذشته که تفرقه افکنی‌ها شروع شده. بیشتر این طور به نظرم می‌آید که هدف نه به دست آوردن انرژی هسته‌ای، نه حفظ عزت و اقتدار ملی به قیمت تحمل تحریم‌ها، نه مبارزه با استکبار و عمل به تکلیف و نه پاسداری از آرمان‌های امام است! هدف فقط و فقط افسرده کردن مردم است به هر قیمتی. هدف کشتن امید است و گرفتن روحیه شادی و نشاط از جامعه. هدف القای این تفکر است که ما در هر صورت بازنده‌ایم. تا بیست و چهار ساعت قبل که توافقی صورت نگرفته بود می‌گفتند خوش بین نباشید، امیدوار نباشید، این مذاکرات نتیجه‌ای ندارد، این دولت مردان هم کاری از دست‌شان بر نمی‌آید، یعنی که آرمان و ایده آل جامعه رسیدن به توافق است و یا ایها الناس آگاه باشید که این امر هرگز حاصل نخواهد شد.

حالا که توافق انجام شده است اسمش شده عقب گرد و ما، مردمی که برای شکست‌مان پایکوبی می‌کنیم، مستحق ترحم و دل سوزی هستیم!

اگر دنبال توافق نبودیم اصلا چرا از اساس گروه مذاکره کننده داشتیم؟ چرا این همه سال این همه هزینه می‌کردیم که نماینده‌های‌مان در کشورهای مختلف با مصادیق استکبار سر یک میز بنشینند؟

این توافق یک ترکمنچای دیگر نیست. چقدر زود صف‌های خرید مرغ و کمبود دارو و داروهای تقلبی و خون‌های آلوده فراموش شد. چقدر زود مردم یادشان رفت پراید شش ملیونی شد بیست و پنج ملیون و پسته شب عیدی که محصول کشور خودمان است شد کیلویی هشتاد هزار تومن. چقدر زود یادمان رفت که ارزش پول ملی کشورمان حتی از کشورهایی مانند آذربایجان و افغانستان که ادعا می‌کردیم ازشان سرتر هستیم، پایین‌تر آمد. نخبه‌هایی که بخاطر بسته بودن روزنه‌های کشور به جامعه جهانی ترک‌مان کردند و جوان‌هایی که بخاطر شرایط سخت زندگی زودتر از موعد پیر شدند. کجای اندیشه «گره‌ای که می‌شود با دست باز کرد را چرا با دندان باز کنیم» غیر منطقی است؟ مگر از این ستون به آن ستون فرج نبود؟ مگر با دوستان مروت با دشمنان مدارا نبود؟ مگر نمی‌گفتند سنگ لعل شود در مقام صبر؟ آموزه‌های اخلاقی مردم اصیل ایران کجا رفته؟ حالا پیرو کدام مکتب جهانی مردمی که از در گفت و گو و نه جنگ و خون ریزی وارد شده‌اند، مردمی که می‌خواهند به دنیا نشان دهند جز کمال و آسایش چیزی نمی‌خواهند، مردمی که می‌خواهند به دنیا بگویند با هیچ ملتی با هر دین و آیینی دشمنی ندارند، مردمی که حاضرند در راه رسیدن به آرمان‌های‌شان مدارا و شکیبایی کنند مستحق ترحم هستند؟چه چیزی مایه سرافکندگی ست؟این که توانستیم با گفت و گو حقوق ملت‌مان را در دنیا به رسمیت بشناسانیم یا این‌که می‌خواهیم قدم به قدم با صبر و خردمندی و تدبیر و بدون اعلان جنگ با دنیا ایران واقعی و ایرانی واقعی را در جهان متجلی کنیم؟

کدام ملت در طول تاریخ ره صد ساله را یک شبه رفته که ما برویم؟ توی تمام فضاهای مجازی و واقعی مردمی را می‌بینم که می‌گویند «همه شان مثل همند»، «هنوز که اتفاقی نیفتاده»، «این هم نتیجه‌ای ندارد حالا می‌بینید»، «توافق خوب این بود؟!» ، مردمی که کارشان شده فحش‌های رکیک دادن و پر کردن کشور از انرژی منفی و حس سرشکستگی. مردمی که مغزهای‌شان پر از حصار شده و تا یک شب از خواب بلند نشوند و نبینند که نان شده بیست و پنج تک تومن و بنزین رایگان هست و نود و هشت درصد اورانیوم هم سرجایش، حاضر نیستند قبول کنند که اوضاع بهبودی پیدا کرده.

مردمی که کمر به همت بستن، روز را با «خدایا به امید تو» شروع کردن، تشویق و دلداری همدیگر، «خدا بزرگه»، «از ما حرکت از خدا برکت» یادشان رفته؛ همه توی تخت خواب‌هاشان لم داده‌اند گوشی موبایل‌شان را دست گرفته‌اند و همینطور که دارند توی فیسبوک و توییتر و لاین و تلگرام، زیر پست‌های سودجویان با هم دعوا می‌کنند و همدیگر را متهم می‌کنند، و در هرچه بیشتر لگدمال کردن فرهنگ کهن و غنی‌شان از هم پیشی می‌گیرند، منتظرند تا کسی برای‌شان کاری کند.

دلم برای راننده تاکسی‌هایی که به جای غرولند با لبخند می‌گفتند «خدا روزی رسونه...ایشالا درست میشه»، دلم برای پدرهایی که بعد از گوش دادن اخبار به جای فحش دادن و ابراز تاسف می‌گفتند «انشاالله که خیره...»، دلم برای مردمی که همیشه پشت هم بودند و برای هم پیام‌های دل گرم کننده و غرور آفرین می‌فرستادند تنگ شده. دلم برای مردمی که متانت و وقار داشتند، هرچقدر هم با هم اختلاف عقیدتی داشتند مودب و آرام بودند، هرچقدر هم اوضاع سخت و بغرنج می‌نمود متوکل و امیدوار بودند، تنگ شده.

این روزها به محض باز کردن صفحات نت، بیشتر از قبل احساس غربت می‌کنم. از خودم می‌پرسم ملت من کجاست؟

 

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
نیما خان حقیقی
نیما خان حقیقی
٩٤/٠٤/٢٧
٢
٣
سلام.درود بر شما. من هنوز متن کامل توافق رو نخوندنم اما با توجه به قسمتهای مربوط به فردو و نطنز و اراک احساس میکنم بعد از 12 سال تحریم دوباره برگشتیم سر خط.12 سال به خاطر مشکلات اقتصادی چی که به سر مردم نیومد یه عده دزد شدن ،یه عده قاتل ،یه عده زور گیر.دولت هم که گفت دلار بعد از توافق هم زیر 3000 تومن نمیاد. بازار ها اصلا تکون نخورده.پس هنوز سودی به عوام نمیرسه. بازم میگم هنوز متن توافق رو کامل نخوندم و تا زمان اجرا هنوز 6 ماه فاصله است و برای اظهار نظر قطعی زوده.مرسی از نوشته زیباتون
Miss_shqyq
Miss_shqyq
٩٤/٠٤/٢٨
٣
٣
اظهار نظر در مورد جزئیات توافق و اینکه ما در چه شرایطی بودیم و بعداز توافق به کجا خواهیم رسید در حوزه ی تخصص ما مردم عادی نیست ضمن اینکه ما مردم هیچوقت از «همه»چیز باخبر نبودیم.نمیشه که فقط چند خطی که منتشر میشه و اخباری که اعلام میشه رو ملاک کنیم و نظر بدیم.فراموش نکنیم علوم اجتماعی و سیاسی ، جامعه شناسی و سیاست بین الملل و غیره هم مانند سایر علوم نیاز به تخصص دارند.مگه من نوعی می تونم در مورد نحوه ی ساخت یک ساختمان و مصالحش نظر بدم؟ میتونم نظر بدم که فلان عمل جراحی چطور انجام میشد بهتر بود؟در مورد سیاست و حکومت داری هم همینطوره.و متاسفانه یکی دیگه از مشکلات ما همینه که به طرز عجیبی خودمون رو صاحب صلاحیت میدونیم تا در مورد درست و غلط بودن یک توافق و حتی درست و غلط بودن تک تک مفادش نظر بدیم.تازه باز اگر در حد بیان یک دیدگاه باشه خوبه ما به راحتی حرف می زنیم و محکوم می کنیم و موج های موافق و مخالف راه می اندازیم و با هم درگیر میشیم. تووی سایت ها مشاهده میشه مردم از ده ساله تا هفتاد ساله هرکس برای خودش یک پا متخصص و عقل کل شده اند و چنان با قاطعیت نقد و تحلیل می کنن و برای عقاید مخالف به خاطر نادانیشون ابراز تاسف میکنن که انگار خودشون تاپ مارک و فارغ التحصیل رشته ی روابط بین المل از دانشگاه یو سی ای هستن!!حرف من اینه بیاییم و به دولت مردانمون و علم و سابقه شون اعتماد کنیم و تا مشخص شدن نتایج به جای منفی بافی و کوبیدن تلاش ها و کور کردن کورسوی امید، خوش بین باشیم و حمایتشون کنیم.چند دستگی ایجاد نکنیم و دیدگاه هامون چیزی فراتر از یک دیدگاه نباشه.قرار نیس ما مردم مثل قاضی بشینیم تا ده تا بیست تا صدتا آدم در بدنه ی حکومت برای ما رفاه بیارن و ما فقط منتظر یک خطا باشیم تا همه چیزو زیر سوال ببریم. ما مردم هم شایسته است به سهم خودمون صبور باشیم و انتظار معجزه نداشته باشیم و امیدوار باشیم...در نهایت این جامعه جامعه ی ماست.
نیما خان حقیقی
نیما خان حقیقی
٩٤/٠٤/٢٨
٠
٣
با قسمتی ازحرف های شما موافقم دوست عزیز.اما شما یه چیز رو در نظر بگیرید.12 سال قبل وضع مردم چه بود و الان چگونه است؟ اختلاس های آنچنانی و دلال بازی های بزرگ از کی شروع شد؟بورسیه ها چگونه داده شد؟.اگه وارد جامعه بشین یه روز برین پاسگاه و دادگاه .یه کار اداری انجام بدین . یه کار پیمانکاری دولتی اگه تونستین بدون پارتی و رشوه بگیرید .من مهندسی ام که با هفت هشت تا دوستام همه تو کار ساختمان بودیم الان همه بیکار شدیم.و همینطور خیلی های دیگه.به هر مشکلی نگاه کنی ریشه اقتصادی داره.من و بقیه جوونا مثل من موش آزمایشگاهی نیستیم که هر روز یه مدل بازی سرمون در بیارن.البته بازم صبر میکنیم تا روند توافق کامل بشه چون هنوز زوده واسه نتیجه گیری.اما نگین مردم عادی نباید نظر بدن چون ما عادی ها همیشه تو صف اولیم و هر ضربه ای اول به ما وارد میشه.ببینیم تا روز اجرا توافق چی میشه.فعلا که منتظریم
فرهاد
فرهاد
٩٤/٠٤/٢٨
٣
٠
برادر شما متن توافقنامه رو که خوندی کامل لطف کن و در اولین فرصت مارو هم از جهالت در بیار. زنده باد دولت تدبیر و امید که تمام سعیش رو داره میکنه تا به وعده هاش جامه ی عمل بپوشونه نه اینکه مدام مثل دولت قبل وعده ی توو خالی بده تا جایی که معاون رییس جمهورش به جرم اختلاص بیفته زندان و رکورد اختلاص کشور بشکنه و کشور های دوست ما بشن کومور و تاهیتی و سایر کشورهای زیر پونز نقشه دنیا و ارزوی ما جوونا بشه پول داشتن برای خرید پراید 20 ملیون تومانی!!!!!!
sjalal
sjalal
٩٤/٠٤/٢٨
٠
٢
موافقم با این که هیچ کشوری قادر نیست تمام مشکلات را یک شبه حل کند.اما این نباید بهانه ای باشد برای کم کاری یا بی توجهی مسئولان به معضلات.در مورد توافق به نظرم هنوز نباید موضع گیری کرد بایستی منتظر ماند.درباره منفی نگری مردم دلیل اصلی مشکلات و گرفتاری هاست و نمی شود خرده گرفت بهرحال هر چقدر که مثبت نگر باشیم باز هم مشکلات درگیری ذهنی ایجاد می کنند.
sadat_hosseini
sadat_hosseini
٩٤/٠٤/٢٨
١
٠
توکل ما بر خداست .
aassak13
aassak13
٩٤/٠٤/٢٨
٢
٤
اگه توی هشت سال احمدی نژاد انرژی هسته ای مون به اینجا نمی رسید ، یعنی اگه ما نطنز و فردو و اراک نداشتیم، الان ظریف می خواست با چی معامله کنه، پس این توافق یه توافق بد بود، اگه می تونست با دست خالی مزاکره کنه اون وقت میشد بهش بگی مرد.
فرهاد
فرهاد
٩٤/٠٤/٢٨
٢
١
خیلی نظر جالبی بود.جدا دهنم باز مونده!!!! اگر اقای احمدی نژاد تشریف نداشتند الان ما هم مثل کشور پاکستان خیلی بی دردسنجسر و بی دغدغه و بی تحریم الان هم بمب اتم داشتیم هم اقصاد رونق داشت و در ضمن توو دنیا تروریست شناخته نمی شدیم.کار تحریم و انگ تروریست خوردن به ما زمانی شروع شد که اقای احمدی نژاد هر جا گفنشستن تن "چیزی به نابودی اسراییل نمونده" بعدم اندکی تحقیق کشور های بزرگ دنیا مشخص کرد که غنی سازی ما غیر عادیه و نتیجش شد اینکه من و شما از فرط بیکاری بشینیم اینجا برای هم نظر بنویسیم. دوست عزیزم بهتره ادم یک مقداری دریچه افکارش رو رو به واقعیت های دنیا باز کنه.دولت اقای روحانی تا اینجا عملکرد خوبی داشته.این توافق هم برای ما مثل یک پیروزی بزرگه.مثل اینکه شما در جریان نیستید ولی محض اطلاعتون بگم که کشورهایی که امروز با اکثر دیدگاه ها و خواسته های ما موافقت کردند زمان اقای احمدی نژاد با صد تا نامه حاضر میشدن با ما جلسه برگزار کنن.متاسفانه ما ملت فراموش کاری هستیم.جای تاسف داره
فرهاد
فرهاد
٩٤/٠٤/٢٨
٢
١
در ضمن اینم بگم که اون نطنز و اراک و فوردو که فرمودید رو ما قبل از اقای احمدی نژاد هم داشتیم ولی داشتیم بی سر و صدا به هدفمون میرسیدیم بدون تهدید کردن دنیا
پربازدیدتریـــن ها
یک پارچ آب سرد!

شرط ثبت نام

٩٥/٠٩/٠٩
شعری سروده خودم

حیف که روی من این جا به تو هم باز نبود

٩٥/٠٩/١١
شعری سروده خودم

شاید دلیل خلقتت آغوش باشد!

٩٥/٠٩/١٣
میانه رو و دانا

امر به معروف و نهی از منکر وظیفه کیست؟

٩٥/٠٩/١٠
طنز

نامه ای منصفانه به استاد

٩٥/٠٩/١١
امان از این همه ناهماهنگی

یک نفر با من هماهنگ شود

٩٥/٠٩/١٣
لطفا شفاف بگویید

مسابقه ی غسل

٩٥/٠٩/١٣
برای پدر مهربانم

خورشید ِ گل فروش

٩٥/٠٩/٠٩
شعری سروده خودم

سکوت پاییزی

٩٥/٠٩/١٤
اگر ریزعلی می بود، شاید داستان طور دیگری رقم می خورد

جای دهقان فداکار خالی بود

٩٥/٠٩/١٠
چه کاریست؟

فهم

٩٥/٠٩/٠٨
بیا همت کن رفیق

با دود و غبار هم مدارا ؟!

٩٥/٠٩/١١
وقتی در 24 ساعت یک ملت عزادار می شود...

تراژیک ترین دو روز

٩٥/٠٩/٠٨
شعری سروده خودم

بعد تو

٩٥/٠٩/١٣
لعنت به هرچه یاد تو را زنده می‌کند

تقویم های بی عدد / شعر

٩٥/٠٩/١٠
ترسیده ام انگار

دلم مى خواهد همه چيز را بسوزانم!

٩٥/٠٩/١٣
گیج شده ام

حال این روز

٩٥/٠٩/١٤
وقتی آقا جان، خانوم جان، بابا و مامان با هم پرکشیدند

بلیط رفت و بی برگشت!

٩٥/٠٩/٠٩
به دنبال آیه های عذاب

سید حسن آقامیری کیست؟

٩٥/٠٩/١٤
داستان کوتاه

به همین سادگی / قسمت دوم

٩٥/٠٩/١٤