ما ز ثریا به زمین افتادیم / شعر

ما ز ثریا به زمین افتادیم / شعر

نویسنده : REZA_ZDR

ساقیا ما ز ثریا به زمین افتادیم

گوش خود بر دم شش تای طرب بنهادیم

دل رنجور به طنبور نوایی دارد

دل صدپاره خود را به نوایش دادیم

به خرابات بدستیم از آن رو مستیم

کوی دیگر نشناسیم در این کو زادیم

ساقیا زین همه بگذر بده آن جام شراب

همه را جمله یکی کن که در این افرادیم

همه را غرق کن و باز رهان زین اعداد

مزه‌ای بخش که ما بی‌مزه اعدادیم

دل ما یافت از این باده عجایب بویی

لاجرم از دم این باده لطیف اورادیم

از برون خسته یاریم و درون رسته یار

لاجرم مست و طربناک و قوی بنیادیم

همه مستیم و خرابیم و فنای ره دوست

در خرابات فنا عاقله ایجادیم

هله خاموش بیارام عروسی داریم

هله گردک بنشینیم که ما دامادیم

(مولانا)

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
s_khorashadi
s_khorashadi
٩٤/٠٧/٠٤
١
٠
ممنون از انتخاب زیباتون .زیبا بود.
sh_shahalami
sh_shahalami
٩٤/٠٧/٠٤
٠
٠
خیلی از مولانا کم خوندیم :(
رضا ریاحی
رضا ریاحی
٩٤/٠٧/٠٥
٠
٠
مرسی از شما و حضرت مولانا؛ عالی بـــــ:ـــ)ـــــود
راتا
راتا
٩٤/٠٧/٠٥
٠
٠
ممنون بابت انتخاب خوبتون:)
سلیمان حسنی
سلیمان حسنی
٩٤/٠٧/٠٥
٠
٠
سلام:زنده وپاینده باشید
پربازدیدتریـــن ها
تبلیغات