من در شعرهایم با تو زندگی می کنم

من در شعرهایم با تو زندگی می کنم

نویسنده : Sara_Rh

تو از جان شعرهایم چی می‌خواهی که می‌آیی، اول مصرع می‌شوی، بعد بیت می شوی ، بعد ادامه دار می‌شوی.... گاه قربان صدقه‌ات می‌روم، گاه در سیاهی شب گم می‌شوی و چمدان را می‌پیچی که من را بپیچانی، گاه غریبه می‌شوم باز برایت دعا می‌کنم که غریبه‌ها اشتباها با دلت آشنا نشوند، گاه می‌آیی سر قرار این همه بی‌قراری من، حوالی دلم می‌نشینی و برای ماندنت نقشه می‌کشی، گاه هم دور می‌شوی خلاف جهت من شنا می‌کنی و من رسم ماهی‌ها را به تو یاد می‌دهم، گاه برایت آرزو می‌بافم سر بزنگاه می‌رسی و همه آرزوها را می‌شکافی، گاه از عهد تنهایی خودم می‌گویم که با خیال تو، تنها تر سر می‌کند، گاه خودم را برای جدایی از خیال تو به دادگاه می‌کشانم تا از تو خداحافظی کنم، ولی انگار همه چیز ساختگیست، می‌بینی آنقدر مرا گیج کرده‌ای که در شعرهایم حرف ماندنت نیست...

جانکم، تو بگو چه به جانم افتاده است؟ که چند روز خواستم شعر ننویسم آماده شده بودی برای وادار کردن نوشتن من، انگار دوست داشتی بنویسمت، مثل همیشه شکست خوردم باز شدی ضمیر پنهان شعر من، انصاف است خدایی انصاف است؟!

در آخر من این همه شعر را کجا بسوزانم؟ که بوی دودش پیراهنم را برندارد، آن وقت از خودشان و من نپرسند که با هم چه سنخیتی داشتیم و بو نبرند به ضمیرت که در ناخوداگاه من آگاهانه زندگی می‌کند یا هزاران حرف بی درمان دیگر... شعرهایم را در کجای خاک دفن کنم؟ که نفس‌هایت در خاک جان ندهد مگر دلم می آید آن هم من، سارا !!!! زیر باران هم که نمی توانم بگذارمت، خیس می شوی و صدای سرفه هایت مرا مچاله می‌کند آن وقت دم نوش هم دم کنم فنجان را خالی می‌کنی...

خودت بیا بگو، اصلا خودت قاضی شو، قول می‌دهی شعرهایم را ضمیمه پرونده‌ام نکنی؟! قول می‌دهی که مرا از پاشیدن واژه‌ها در سطر به سطر وجودم بازخواست نکنی؟ قول می‌‌دهی؟!

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
sadat_hosseini
sadat_hosseini
٩٤/٠٥/٠٤
٠
٠
سیل دریا دیده هرگز بر نمی گردد به جوی - نیست ممکن هر که مجنون شد دگر عاقل شود . طالب آملی
sjalal
sjalal
٩٤/٠٥/٠٤
٠
٠
آن غزلها عاشقانه هجایم نمی کنند
پربازدیدتریـــن ها
شاید قهرمان این فصل شویم

ظهور استقلال آرمانی

٩٥/١١/٢٨
حیف شد

حیاط خانه ی مادرجون

٩٥/١١/٢٦
گاهی از پنجره بیرون را نگاه کن

به دنیا آمدیم تا به هم کمک کنیم

٩٥/١١/٢٧
ترامپ هستند، 70 ساله از حزب باد!

وقتی از ترامپ حرف می زنیم، دقیقا از چه حرف می زنیم؟

٩٥/١١/٢٨
طنزیات

مصاحبه خبرگزاری مهر با آبراهام لینکلن!

٩٥/١١/٢٨
حالا نوبت من بود

نامه ای به خدا

٩٥/١١/٢٧
نسل های بعد

خسته تر از آنیم، که فکرش بکنی

٩٥/١١/٣٠
یعنی چه شده بود؟

طبق عادت / قسمت دوم

٩٥/١١/٢٧
نقد و بررسی فیلم فصل نرگس

وعده ما قبرستان!

٩٥/١١/٢٨
آمده بودم بنویسم...

دو دقیقه حواستان را به من بدهید لطفا

٩٥/١١/٢٦
شعری سروده خودم

کسی خبر ندارد

٩٥/١٢/٠١
یتیم شدم، همین

هر چه صدا می زنم بابا!

٩٥/١١/٣٠
خاطراتی از نمایشگاه پژوهش سال 94

از هم فکری تا اثبات توانایی ها

٩٥/١٢/٠٢
من متخصص هستم!

راه اشتباهی

٩٥/١١/٢٧
نسل ما

من آخر دیروزم

٩٥/١١/٣٠
باید به روایت‌ها چون حکایت‌ها احترام گذاشت؟

حکایت اندر روایت

٩٥/١١/٢٦
مطمئنم اینجاست

هیس، آرام، کسی بو نبرد

٩٥/١٢/٠٢
وقتی همه ایران یک رنگ می شود

اولین روز آبی

٩٥/١٢/٠١
حرف هایی که شبیه دروغ هستند

واقعیت های دروغ نما

٩٥/١١/٢٦
شعری سروده خودم

جنگ غرور

٩٥/١١/٢٦
تبلیغات
تبلیغات