عشق ذاتی و عادتی

عشق ذاتی و عادتی

نویسنده : هادی.قنبری

عشق بی شناخت، وقتی که با یک لحظه دیدن، نه صد دل عاشق، ولی دریافت کننده یک انرژی و موج کایناتی می‌شوی. احساسی گم و سر بسته و در انتظار فوران و ناپیدا و نامفهوم تو را فرا می‌گیرد. آن ذره‌ی نهفته پدیدار شده و جوانه می‌زند. و رفته رفته تبدیل به غلیانی می‌شود درونی. بزرگ می‌شود. این عشق فراتر از یک محدوده‌ی به اشتباه تعریفی و خاص و بین افرادی خاص با جنسی مشخص است. شوری است به میزان ارزش و ماهیت وجود یک انسان و یا فراتر و در میان تمام مخلوقات. و این غلیان درونی می‌رود به سمت شکوفایی. همین شکفتن است که موجب ابراز اندک اندکی می‌شود که رو به سوی شناختی متعالی، همراه با زیبایی دارد. و درست آن که شایسته نیست این نیروی عظیم و خدادای و حسی و وجودی را با بایدها و نبایدها محدود و کنترل نمود. پس چه کنیم؟ هدف بازیچه کردن و تحقیرش نیست. بلکه بهره صحیح از آن است به گونه‌ای که این استفاده به معنای حاکمیت عقل محدود بر دنیای بیکران عشق نباشد؛ بلکه برابری عقل و عشق در کنار هم و مکمل هم. 

و اما دوستی و رفاقتی که بر شیوه شناخت تدریجی و یا شاید سنجیدنی منفعتی حاصل می‌شود. که این شناخت -خواه اختیاری و یا محکوم به شناختن در شرایطی- در درازا منجر به یک جبر جذبی بین طرفین می‌شود. جبری که تدریجی رشد نموده و به طوری آهسته و بدون اطلاع شخص القا می‌کند که: ای فرد، تو باید آن شخص را دوست بداری و به همین یک و یا حتی خیلی بیشتر که در ابتدا آشنایی‌هایی سطحی بوده‌اند، اغنا شوی. و همین آشنایی‌ها از سر غفلت و دست کم گرفتن و بی‌توجهی و احساس بی خطر بودن تبدیل به نوعی دوستی اجباری شده‌اند. طوری که طرفین خود این را قبول ندارند، زیرا عادت کرده‌اند، مهر از روی عادت. اما بهتر نبود که این حس را هدر نمی‌دادند؟ و البته از همین دوستی‌های عادتی نمونه موفق هم وجود دارد که در آن‌ها هر چقدر هم بگویند که بر اساس شناخت تدریجی بوده و سپس به یک پیوند محکم مبدل گشته، باید گفت پس در همان اول چه چیز این سیر و حرکت دو طرف را نسبت به شناخت یکدیگر سوق و امید داده است؟ در واقع این یکی می‌شود زیر مجموعه‌ای از آن یکی ...

 

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
sjalal
sjalal
٩٤/٠٥/١٥
٠
٠
عشق ذاتی آسمانی است و عشق عادتی زمینی.نوشته شما دچار پیچیدگی است به اندازه دیدگاه شیخ اشراق درباره عشق
Hamid_Bozorgvari
Hamid_Bozorgvari
٩٤/٠٥/١٦
٠
٠
مهر از روی عادت .... قشنگ بو هادی جان
رفیعه
رفیعه
٩٤/٠٥/١٦
٠
٠
واقعن عم میشه عادت!ممنون:)
sahar_m
sahar_m
٩٤/٠٥/١٦
١
٠
قشنگ نوشته بودین ولی من یکم گیج شدم ، در کل هدف اصلی متن رو فهمیدم و خیلی خوب بود ، ممنون آقای قنبری مثل همیشه موفق باشید
پربازدیدتریـــن ها
یک پارچ آب سرد!

شرط ثبت نام

٩٥/٠٩/٠٩
شعری سروده خودم

ترافیک خیال

٩٥/٠٩/٠٧
میانه رو و دانا

امر به معروف و نهی از منکر وظیفه کیست؟

٩٥/٠٩/١٠
شعری سروده خودم

حیف که روی من این جا به تو هم باز نبود

٩٥/٠٩/١١
گپ و گفتی کوتاه با دانشجویانی که در کنار تحصیل کار هم می کنند

کار کن، دانش بجو!

٩٥/٠٩/٠٧
طنز

نامه ای منصفانه به استاد

٩٥/٠٩/١١
برای پدر مهربانم

خورشید ِ گل فروش

٩٥/٠٩/٠٩
اگر ریزعلی می بود، شاید داستان طور دیگری رقم می خورد

جای دهقان فداکار خالی بود

٩٥/٠٩/١٠
چه کاریست؟

فهم

٩٥/٠٩/٠٨
یکی این را به زندگی حالی کند

برزخ

٩٥/٠٩/٠٧
بیا همت کن رفیق

با دود و غبار هم مدارا ؟!

٩٥/٠٩/١١
وقتی در 24 ساعت یک ملت عزادار می شود...

تراژیک ترین دو روز

٩٥/٠٩/٠٨
لعنت به هرچه یاد تو را زنده می‌کند

تقویم های بی عدد / شعر

٩٥/٠٩/١٠
شعری سروده خودم

شاید دلیل خلقتت آغوش باشد!

٩٥/٠٩/١٣
وقتی آقا جان، خانوم جان، بابا و مامان با هم پرکشیدند

بلیط رفت و بی برگشت!

٩٥/٠٩/٠٩
بارانی که نمی بارد

این هوا خفه مان می کند

٩٥/٠٩/٠٧
امان از این همه ناهماهنگی

یک نفر با من هماهنگ شود

٩٥/٠٩/١٣
قسمت اول: فراخوان

جایزه ادبی در قرون پیشین

٩٥/٠٩/٠٨
ترسیده ام انگار

دلم مى خواهد همه چيز را بسوزانم!

٩٥/٠٩/١٣
گفت: «من به دنیا اومدم پیاده بیام تا حرم آقا»

مشغول می زدم

٩٥/٠٩/١٠