اما دوستت داشتم

اما دوستت داشتم

نویسنده : r_zeyghami

یک روز اسم من بر سر زبانها می افتد و همه به خویشاوندی با من، دوستی با من و همسایگی با من افتخار می‌کنند. آن روز که دیگر دستت به من نمی رسد، افسوس این را بخور که روزی التماس کردم بمانی و نماندی و به این افتخار کن که خویشاوندم نبودی، دوستم نبودی، همسایه‌ام نبودی، اما...

دوستت داشتم!

 

پی نوشت: دوستان گرامی من مصداق آن شعر هستم که می‌گوید: شاعری وارد دانشکده شد، ذوق خود را به نگهبانی داد! باور کنید دوست دارم مطالب و اشعار جدید برایتان بفرستم اما ندارم. این کار مال شاید 5 سال پیش است، اما دوستش داشتم.

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
Nasrin-A
Nasrin-A
٩٤/٠٤/٠٧
٠
٠
دوران جوانی یه شعری با این مضمون داشتم یادش بخیر...
r_zeyghami
r_zeyghami
٩٤/٠٤/٠٧
٠
٠
بله مضمون های عاشقانه تقریبا یکیه اما با دید و حس متفاوت.هرکس به طریقی عشق رو چشیده و نوشته.ممنون که خوندید
میرزا
میرزا
٩٤/٠٤/٠٧
١
٠
سلام؛ چرا نوشتید دوست دارم مطالب و اشعار جدید؟ مگه جایی متشر شده و دوستان خوندن؟ اگه نه که جدیده دیگه... چقدر هم حس های خوبی داره مطالبتون :)
r_zeyghami
r_zeyghami
٩٤/٠٤/٠٧
٠
٠
نه این کار تکراری نیست و فقط تو محافل ادبی دانشگاه خوندمش اما چون از نوشته های قدیم منه دوست داشتم الان که بار علمی بهتری دارم بی غلط تر و جدید و بهتر بنویسم اما نمیشه.همین متن های دوران دانشگاه رو میذارم.متشکرم
nina_aghighi
nina_aghighi
٩٤/٠٤/٠٧
٠
٠
حس خوبی بود..ممنون.:)
r_zeyghami
r_zeyghami
٩٤/٠٤/٠٧
٠
٠
خوشحالم که حس خوبی رو بهت انتقال دادم.مر۳۰
رفیعه
رفیعه
٩٤/٠٤/٠٧
٠
٠
کار دله!کاریش نمیشه کرد=)
r_zeyghami
r_zeyghami
٩٤/٠٤/٠٨
٠
٠
آره واقعا هیچ کاریش نمیشه کرد.لطف کردی خوندی
سلیمان حسنی
سلیمان حسنی
٩٤/٠٤/٠٧
٠
٠
سلام:پیروزوسلامت باشید
r_zeyghami
r_zeyghami
٩٤/٠٤/٠٨
٠
٠
تشکر
سلیمان حسنی
سلیمان حسنی
٩٤/٠٤/٠٨
٠
٠
سلام:زنده باشید
Hamid_Bozorgvari
Hamid_Bozorgvari
٩٤/٠٤/٠٧
٠
٠
امیدوارم موفقیتهاتون روزافزون باشه و شادیهاتون بیش از پیش ... :))
r_zeyghami
r_zeyghami
٩٤/٠٤/٠٨
٠
٠
خیلی ممنون.
jalal
jalal
٩٤/٠٤/٠٧
٠
٠
می ترسم روزی سراغم را بگیری ولی فاصله ی من و تو افقی نباشد
r_zeyghami
r_zeyghami
٩٤/٠٤/٠٨
٠
٠
جمله ی خوبی بود.ممنون از کامنتتون
پربازدیدتریـــن ها
دیگر نگران دیر رسیدن نیستم

من گم شده بودم

٩٥/١٢/٠٤
سقوط به سرزمین ارواح

من بودم

٩٥/١٢/٠٤
شعری سروده خودم

کسی خبر ندارد

٩٥/١٢/٠١
راهکارهای غیر مشروع

تابو های موقت

٩٥/١٢/٠٥
شعری سروده خودم

کودکم نیست توی آغوشم

٩٥/١٢/٠٤
نسل های بعد

خسته تر از آنیم، که فکرش بکنی

٩٥/١١/٣٠
می شود ساده بود و از ته دل خندید

اندر احوالات دغدغه های ریز دخترانه

٩٥/١٢/٠٣
دارم دیوانه می شوم

دختری در آینه

٩٥/١٢/٠٣
یتیم شدم، همین

هر چه صدا می زنم بابا!

٩٥/١١/٣٠
خاطراتی از نمایشگاه پژوهش سال 94

از هم فکری تا اثبات توانایی ها

٩٥/١٢/٠٢
مطمئنم اینجاست

هیس، آرام، کسی بو نبرد

٩٥/١٢/٠٢
یعنی چه شده بود؟

طبق عادت / قسمت سوم

٩٥/١٢/٠٢
چای نخوردن ها بهانه است

تو بیا تو بمان

٩٥/١٢/٠٢
از کرامات آقا بود

زیباترین سه شنبه ی سال

٩٥/١٢/٠٤
وقتی چهار ماهه بودم

عشق، مادر و معجزه

٩٥/١٢/٠٣
نسل ما

من آخر دیروزم

٩٥/١١/٣٠
ته دلم خوشحال می شوم

سورپرایز شوندگی

٩٥/١٢/٠٥
برو فاش می کن، مگو چیست فاش!

راز و رمزهای رازداری

٩٥/١٢/٠١
وقتی همه ایران یک رنگ می شود

اولین روز آبی

٩٥/١٢/٠١
اگرچه سخت، روزی تمام می شود

انتظار سخت ترین کار دنیاست

٩٥/١٢/٠٣
تبلیغات
تبلیغات