روزی که نفهمیدی...

روزی که نفهمیدی...

نویسنده : Sh_vafaei

می‌ایستادم که رد شود. گاهی کنار راه پله طبقه دوم، گوشه و کنار محوطه نگهبانی و بعضاً پشتِ درِ کلاس 3/1 روانشناسی. حتی شبیه دختران 14 ساله نبودم، کودکی بودم یتیم، زندانیِ زیرزمین نامادری در ظهر گرمی از تابستان. رد شدنش مثل عبور بستی فروشِ دوره گرد بود، پر از عطرِ هزاران بویی که نمی‌شناختم و هزاران طعمی که نچشیده بودم. دست‌هایم گره می‌خوردند به میله‌های داغ و نگاهم سُر می‌خورد پشتِ پای آنچه که نباید. نمی‌شناختمش، به چشم هم نمی‌آمدم. روزهایی که رد می‌شد و هیچ حضوری حس نمی‌کرد، به این فکر می‌کردم که شاید مُرده باشم. به مردنم هم فکر می‌کردم، به آگهی ترحیمی توی بُرد اطلاعیه‌ها برای مرگ دانشجوی جوانی که هیچ کس نمی‌شناخت. به این که ممکن بود از سر غریبگی هیچ آگهی ترحیمی هم از من منتشر نشود و او هرگز نفهمد که روزگاری من هم نفس می‌کشیده‌ام.

هیچ درس مشترکی نداشتیم، در بندش هم نبودم، دلخوش هم نبودم ولی پای از سایه به نور رفتن، در من نبود. روزهایی که در بعضی از آن‌ها تا چشمش به دختر کوچکی با شال گردن نارنجی می‌افتاد، دخترک آب می‌شد و به زمین می‌رفت، به سرعت یا به آرامی گذشتند، هیچ اتفاق نویی در پیش نبود و هیچ حادثه‌ای رخ نداد. سال اول به آخر رسید و سال‌های بعد هم. می‌ترسیدم از این‌که یکی از همین روزهای پیش رو، آخرین روزِ تکرارِ عادتم باشد. روزِ آخر نگاهِ یواشکی به عبورهای آشکار. روزِ جا نماندنِ ردپاهای یک نفر آشنا؛ بر برف‌های پیاده رو. آن روز ولی هرگز اتفاق نیفتاد. وقتی پشت نیمکت‌های نم‌دارِ گوشه حیاط ساختمان را چشم می‌انداختم، دختری که لبخندش به پهنای  بال‌های پرنده‌های در حال پرواز بود - حلقه به دست – شیرینی‌ای تعارف کرد که شک نداشتم آن کودک زندانیِ زیرزمین چقدر دوست می‌داشت. چیزهایی گفت که هیچ نشنیدم جز آنچه که نباید. به همان کودکِ گرسنه فکر می‌کردم، که لبخند بزرگتری زد و رفت و شال گردن نارنجی‌اش در بادی که نمی‌وزید چرخید.  بعد از آن من هرگز راهروی بی‌عبوری ندیدم چون از هیچ راهِ قدیمی‌ای رد نشدم، هیچ مسیر کهنه‌ای را برنگشتم که هیچ عطر آشنایی نشنوم.

همان روز، نزدیک‌ترین خیابان، به موقع‌ترین تاکسی و بی‌هواترین آهنگ:

یه روزی که نفهمیدی ، یه روزی ...

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
kianaz_k
kianaz_k
٩٤/٠٣/٢٨
٠
٠
یه روزی که نفهمیدی ، یه روزی ... خيلي قشنگ بود عالي با طعم پرتغالي^__^
Sh_vafaei
Sh_vafaei
٩٤/٠٣/٢٨
٠
٠
خیلی ممنون از توجهتون
hadi_ghanbari
hadi_ghanbari
٩٤/٠٣/٢٨
٠
٠
چشم نواز و دل انگیز بود..
Sh_vafaei
Sh_vafaei
٩٤/٠٣/٢٨
٠
٠
چشمِ شما چشم نواز می بینه
hadi_ghanbari
hadi_ghanbari
٩٤/٠٣/٢٨
٠
٠
چشم نواز و دل انگیز بود..
رفیعه
رفیعه
٩٤/٠٣/٢٨
٠
٠
خیـــــــــلی پرفکت بود!دس مریزاد^ــ^ درضمن ورودتو ب سایت جیم تبریک میگمممم،ایشالا همین طوری قلم بزنی تا اخر=)
Sh_vafaei
Sh_vafaei
٩٤/٠٣/٢٨
٠
٠
خیلی خیلی ممنون از شما D: یه کامنتی درباره ی ورود و حضورم در اینجا هم نوشتم که اگه تایید شه آشنا میشید :)) بازم ممنون:))
tanin
tanin
٩٤/٠٣/٢٨
٠
٠
عالی بوذ^_*
Sh_vafaei
Sh_vafaei
٩٤/٠٣/٢٨
٠
٠
نظر لطف شماست
Cold
Cold
٩٤/٠٣/٢٨
٠
٠
نزدیک‌ترین خیابان، به موقع‌ترین تاکسی و بی‌هواترین آهنگ....خیلی قشنگ بود...امیدوارم بیشتر بخونیم نوشته های خوبتون رو...خیلی خوش اومدین :)
Sh_vafaei
Sh_vafaei
٩٤/٠٣/٢٨
٠
٠
ممنونم از حُسن توجه شما. باز هم تشکر.
Sh_vafaei
Sh_vafaei
٩٤/٠٣/٢٨
٠
٠
فکر کردم جدا از این که جداگونه جواب بدم؛ این نظرُ کلی بنویسم. الان آنلاین شدم که اکانتمو حذف کنم ولی قبلش یه پیام طولانی بنویسم برای مدیران سایت. چون حس کردم که چقدر بهم توهین میشه از این که یه هفته صبر کنم تا نوشته م از هزار صافی و الک رد شه و اگه غربال شده ی مناسبی بود، منتشر شه. این موضوع منُ یادِ صدها هزار کتاب منتشر نشده ی داخل کشوری انداخت که به دلیل عبور نکردن از مرزهای خود تراشیده، هیچ وقت خونده نشدن. اما این نظرات شما (با وجود این که الان متوجه شدم اسم نوشته م هم عوض شده!) مایه ی دلگرمی عمیقم بود، که صبر کنم یکم تا کاسه ی صبر جا داره هنوز. ممنون از همتون. هرچند احتمالِ این که این نظر هم ثبت نشه بسیاره.
Hamid_Bozorgvari
Hamid_Bozorgvari
٩٤/٠٣/٢٨
٠
٠
.......... :)) ......... به جمع جیمی ها خوش اومدین........ ایشالا نوشته های قشنگتون رو بیشتر بخونیم!
Sh_vafaei
Sh_vafaei
٩٤/٠٣/٢٩
٠
٠
خیلی ممنون از شما
پربازدیدتریـــن ها
یک پارچ آب سرد!

شرط ثبت نام

٩٥/٠٩/٠٩
میانه رو و دانا

امر به معروف و نهی از منکر وظیفه کیست؟

٩٥/٠٩/١٠
شعری سروده خودم

حیف که روی من این جا به تو هم باز نبود

٩٥/٠٩/١١
شعری سروده خودم

شاید دلیل خلقتت آغوش باشد!

٩٥/٠٩/١٣
طنز

نامه ای منصفانه به استاد

٩٥/٠٩/١١
امان از این همه ناهماهنگی

یک نفر با من هماهنگ شود

٩٥/٠٩/١٣
برای پدر مهربانم

خورشید ِ گل فروش

٩٥/٠٩/٠٩
اگر ریزعلی می بود، شاید داستان طور دیگری رقم می خورد

جای دهقان فداکار خالی بود

٩٥/٠٩/١٠
چه کاریست؟

فهم

٩٥/٠٩/٠٨
بیا همت کن رفیق

با دود و غبار هم مدارا ؟!

٩٥/٠٩/١١
وقتی در 24 ساعت یک ملت عزادار می شود...

تراژیک ترین دو روز

٩٥/٠٩/٠٨
لعنت به هرچه یاد تو را زنده می‌کند

تقویم های بی عدد / شعر

٩٥/٠٩/١٠
وقتی آقا جان، خانوم جان، بابا و مامان با هم پرکشیدند

بلیط رفت و بی برگشت!

٩٥/٠٩/٠٩
ترسیده ام انگار

دلم مى خواهد همه چيز را بسوزانم!

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

سکوت پاییزی

٩٥/٠٩/١٤
شعری سروده خودم

بعد تو

٩٥/٠٩/١٣
گیج شده ام

حال این روز

٩٥/٠٩/١٤
قسمت اول: فراخوان

جایزه ادبی در قرون پیشین

٩٥/٠٩/٠٨
لطفا شفاف بگویید

مسابقه ی غسل

٩٥/٠٩/١٣
اندر مصائب شغل من

پرنیا؟ پریا؟ پریان؟ پرنیان؟

٩٥/٠٩/١٣