یک کلمه داریم که برای خود مانند بسیاری دگر از واژگان دنیایی دارد. چندین معنی دارد. مثل آشوب، آزمایش و یا وسیله آزمایش و... حتی خداوند هم جایی در موردش گفته که فرزندان و اموال شما را برای شما فتنه‌هایی قرار دادیم. این فتنه را وسیله آزمایش معنی کرده‌اند. اما بنا به همان جامع المعانی اما مختصر بودن کلمات قرآن، می‌تواند تمام معانی فتنه را برساند. به طور مثال در یک آزمایش است که نتایجش چیزی را عوض می‌کند و شاید هم آشوبی به پا کند. واژه فتنه می‌گوید که ای بشر، بدانید شرایط زندگی‌تان که لحظه لحظه مجبورید با اختیار در مقابل‌شان تصمیم بگیرید و برگزینید به کنار، حتی فرزندان و اموال شما هم وسیله آزمایش است.به نظر شما ما به اعمال‌مان تملک نداریم؟ به افکار چطور؟ پس می‌شود برای اموال محدوده وسیعی را در نظر گرفت. فتنه و امتحان در بند بند وجود مثلاً هنگام بیماری و نحوه برخورد و طرز گفتار و حتی لحظه لحظه زندگی و حتی پوشش و غذا خوردن.

می‌دانیم که هر عملی، به اندازه تمامِ به انجام رسانندگانش، شیوه اجرا دارد و آن فاعل است که رنگ حق و یا ناحق به عمل می‌بخشد و فتنه‌ها هم هستند که معلوم کنند عمل را چطور انجام می‌دهیم. لزوماً نباید اعمال به خصوصی باشند. در همه جا می‌شود بررسی کرد. به طور مصداقی حتی در همین غذا خوردن که بنا به رفتار خورنده به هنگام خورش، گونه‌ها دارد. یکی نشخوار می‌کند، یکی با دست و با لذت و دیگری با قاشق و یکی هم با آداب و شمرده شمرده غذا را می‌جود و... که به خاطر نسبی بودن مقایسه ناپذیرند.

بنابراین تشخیص کیفیت و نه قضاوت در میان آن‌هایی که ظاهرشان در غذا خوردن متفاوت است، با یک دیدن ممکن می‌شود. از نظر هر شخص، خوب یا بد دارند اما میزان حق و هدفمند بودن است که بالاترین نوع عمل را تعیین می‌کند . (مثلاً در این‌جا سیر شدن و لذت بردن از غذا). بنا به طرز انجام عمل، که انواع فراوان دارد، دو دسته کلی، کاملاً مقابل هم در معنا و بسیار شبیه در ظاهر وجود دارد که تشخیص حقانیتِ باطن آن بسیار مشکل است. جایی که دو نفر داریم که هر کدام کاملاً حد عالی و حقانیت ظاهری را در تناول و تمام آداب درجه یک ممکن آن را به اجرا در می‌آورند. اما یکی پس از بروز و نمود عشقِ تمام عیار و یا حتی جزوی از تار و پود آن، به این فهم می‌رسد که بهترین نوع غذا خوردن، مثلاً نوع با آداب آن است و اجرایش می‌کند و اما نقطه مقابل شبیه به آن که به واقع فقط نقش آفرین خوبی است و دیالوگ‌هایش را عالی حفظ کرده، غذا خوردنش با ظاهری شیک ولی بی روح و تذویری ناخودآگاه است - شاید بر اثر تلقین و یا جهل - و یا خود آگاه که در موردش می‌توان گفت خودش و کارهایش به خدا واگذارند و بس...

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
Cold
Cold
٩٤/٠٣/٢٣
٢
٠
واقعا هر کلمه برای خودش دنیایی داره...
t_hadighanbari
t_hadighanbari
٩٤/٠٣/٢٣
٠
٠
ممنون.اما تأکید اصلی متن به کارهای شبیه به هم در ظاهر و متفاوت در باطن بود که هر کدام آزمایش و فتنه ایست..
ahoo_khademi
ahoo_khademi
٩٤/٠٣/٢٤
٠
٠
خیلی عالی بود...به قول آقای کلد هر کلمش واسه خودش دنیاییه...ممنون همچنان منتظر نوشته های خوبتون هستم...موفق باشین
t_hadighanbari
t_hadighanbari
٩٤/٠٣/٢٥
٠
٠
سپاس از توجه شما
رفیعه
رفیعه
٩٤/٠٣/٢٤
٠
٠
:)
t_hadighanbari
t_hadighanbari
٩٤/٠٣/٢٥
٠
٠
:) ؟؟؟
پربازدیدتریـــن ها
مقایسه دو کتاب کلیدر و بوف کور

ادبیات داستانی اجتماعی یا داستانی سیاه نمایی؟

٩٦/٠٦/٢٧
به امید روزهای بهتر

پایان تلخ استقلال علی منصور

٩٦/٠٦/٣٠
شعری سروده خودم

عاشقی پیشه خوبیست

٩٦/٠٦/٢٦
در سکوت مطلق

یک روز از همین امروز و فرداها

٩٦/٠٦/٢٦
شعر واگیردار است!

شاعران در قرنطینه

٩٦/٠٦/٢٩
ترانه ای سروده خودم

ناقوس تنهایی

٩٦/٠٦/٢٦
ترانه ای سروده خودم

شاه قلبم

٩٦/٠٦/٢٨
ملاقات غیرمنتظره با رئیس جیم

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت نهم

٩٦/٠٦/٢٧
به سختی خودم را از خاطرات بیرون کشیدم

پانسمان

٩٦/٠٦/٢٩
در راستای اظهارات وزیر بهداشت

روحانی؛ ضمانت خرید شماست

٩٦/٠٦/٢٦
تو چه می دانی؟

دل عاشق

٩٦/٠٦/٢٥
صدای اعضای شورای شهر هم در آمد

نمایشگاه ایرانکام سال به سال افتضاح تر

٩٦/٠٦/٢٧
تا عاشق بمانیم

شاعر جماعت را دریابید!

٩٦/٠٧/٠١
مگر شعر چیست؟

دل خوش به شاعر بودن

٩٦/٠٦/٢٥
شعری سروده خودم

گاهی دلم برای خودم تنگ می شود

٩٦/٠٦/٣٠
غار رنگی رنگی

دوست داشتن و دوست داشته شدن...

٩٦/٠٦/٢٨
از ایده هایی که باید ادامه دهیم

مقاله نویسی چطور است؟

٩٦/٠٦/٣٠
زندگی ات را مدیریت کن

از رابطه ها

٩٦/٠٦/٢٩
می خواهم از زندگی ام بنویسم

پاییز توی راه با کلی بارون

٩٦/٠٦/٣٠
من این گونه آرامم

سر مستی

٩٦/٠٦/٢٨
تبلیغات