بیایید کمی خودمان را گم کنیم

بیایید کمی خودمان را گم کنیم

نویسنده : وبگردی

 بیایید یک کمی خودمان را گم کنیم، بعد پیدا شویم. یک جور بهتر پیدا شویم. یک جورِ کمتر بد. یک جوری که با خودمان حال کنیم، بزنیم پشت خودمان بگوییم دمت گرم. اس.ام.اس «آر یو فاین؟» را با «یه کم» جواب ندهیم و در جواب اس.ام.اس «چرا یه کم؟» ننویسیم «خوبم». به جواب دادن باقی اس.ام.س‌های جهان لازم نیست فکر کنیم. باقی اس.ام.اس‌های جهان به درک. بیایید کمی تمام عددها و معادله‌ها و مقاومت‌ها و دیود‌‌ها و ترانزیستورهای جهان را از مخمان بیرون بکشیم، تمام عددها و معادله‌ها و مقاومت‌ها و دیود‌‌ها و ترانزیستور‌های جهان توی مخمان است چون. کل جهان توی مخمان است. می‌دانید؟ کل جهان به درک.

بیایید نمک‌هایی را که قرار بوده بپاشند روی گوجه سبزها ولی پاشیده‌ شده‌اند روی تخت‌مان، از روی تخت بتکانیم. خودمان را که قرار بوده خوشحال و زیبا و یس وی کن دو ایت باشیم اما افتاده‌ایم روی تخت‌مان، از روی تختمان بتکانیم، کمی داستان بخوانیم، موزیک گوش کنیم، سریال ببینیم، کمی فرار کنیم از چیزی که هست، سمت چیزی که دوست داریم باشد.

بیایید کمی آدم باشیم، تعجب کنیم از این‌که چرا یک نفر یکهو باید بفهمد وی آرنت فاین. تعجب کنیم. کیف کنیم. یک اسمس قدرشناسانه بنویسیم با مقداری دو نقطه و پرانتز‌های آنوری به نشانه‌ی خوشحال. به نشانه مثل تو کیست در جهان تا ز تو مهر بگسلم. به نشانه آی لاو یو لایک ا فت کید لاوز کیک. چون می‌دانید؟ پرانتزها به مراتب از شما بامعناترند. با‌معنا‌تر. عمیق‌تر. دوست داشتنی‌تر.

بیایید ذوق کنیم بخاطر یک کیلو و چهارصد گرم وزنی که در سه روز از دست داده‌ایم. بیایید امشب هم شام نخوریم تا فردا چند گرم برای خوشحال شدن داشته باشیم. بیایید به مادرمان که می‌پرسد چرا برق آن‌جا روشن است وقتی تو اینجایی، لبخند بزنیم. به مادرمان که مسئول تمام برق‌های روشن جهان و مسئول چرا اینجاییِ جهان و مسئول تا این وقت شب کدوم گوری بودیِ جهان است لبخند بزنیم. بیایید عینک‌مان را پاک کنیم تا ببینیم چه داریم می‌نویسیم. چه داریم می‌نویسیم؟ چه داریم می‌نویسیم! بیایید این نوشته را تمام کنیم تا ببینیم بعدها چه می‌شود. آدمی به بعدها چه می‌شود زنده است چون.

======

منبع:

http://tanzania.blogfa.com/post-1015.aspx

 

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
par!sa
par!sa
٩٤/٠٣/١٨
٠
٠
خیلی خوبه تانزانیا :))
Hamid_Bozorgvari
Hamid_Bozorgvari
٩٤/٠٣/١٨
٠
٠
چقدر انرژی گرفتم از این مطلب..... خیلی خوب بود..... مخصوصا با نمکهای روی تخت خیلی حال کردم..... :)))
پربازدیدتریـــن ها
دیگر نگران دیر رسیدن نیستم

من گم شده بودم

٩٥/١٢/٠٤
سقوط به سرزمین ارواح

من بودم

٩٥/١٢/٠٤
راهکارهای غیر مشروع

تابو های موقت

٩٥/١٢/٠٥
شعری سروده خودم

کسی خبر ندارد

٩٥/١٢/٠١
شعری سروده خودم

کودکم نیست توی آغوشم

٩٥/١٢/٠٤
می شود ساده بود و از ته دل خندید

اندر احوالات دغدغه های ریز دخترانه

٩٥/١٢/٠٣
دارم دیوانه می شوم

دختری در آینه

٩٥/١٢/٠٣
خاطراتی از نمایشگاه پژوهش سال 94

از هم فکری تا اثبات توانایی ها

٩٥/١٢/٠٢
می روم شهر را بی خاطره قدم بزنم

دختری قید موهای خود را زد

٩٥/١٢/٠٧
از کرامات آقا بود

زیباترین سه شنبه ی سال

٩٥/١٢/٠٤
مطمئنم اینجاست

هیس، آرام، کسی بو نبرد

٩٥/١٢/٠٢
چای نخوردن ها بهانه است

تو بیا تو بمان

٩٥/١٢/٠٢
یعنی چه شده بود؟

طبق عادت / قسمت سوم

٩٥/١٢/٠٢
ته دلم خوشحال می شوم

سورپرایز شوندگی

٩٥/١٢/٠٥
حس تلخ تنهایی

گاه می توان خوب نبود

٩٥/١٢/٠٦
وقتی چهار ماهه بودم

عشق، مادر و معجزه

٩٥/١٢/٠٣
برو فاش می کن، مگو چیست فاش!

راز و رمزهای رازداری

٩٥/١٢/٠١
اگرچه سخت، روزی تمام می شود

انتظار سخت ترین کار دنیاست

٩٥/١٢/٠٣
وقتی همه ایران یک رنگ می شود

اولین روز آبی

٩٥/١٢/٠١
بخشندگی و دل بزرگی

عارضه های میانسالگی

٩٥/١٢/٠٧
تبلیغات
تبلیغات