مستطيلی سبز ولی بدون اسطوره

مستطيلی سبز ولی بدون اسطوره

نویسنده : محمد ناصر حق خواه

نسل فوتبال بين اين سال‌ها دو آتيشه‌هاي سكوهاي سنگي امجديه را نمي‌شناسد. فوتبال بين‌هاي لم داده روي مبل اين سال‌ها يادشان نيست عشقي‌هايي بودند كه كيلومترها جاده قديم را زير پا مي‌گذاشتند تا فقط ٢ ساعت سر تمرين قرمزهايي باشند كه عصاره غيرت بودند و تمرين‌هاي عجيب و گاهي من دراوردي سلطان را ببينند و به خانه برگردند.

نسل خسته اين روزها برايش عجيب است كه زماني كساني بودند كه آسمان را فقط به خاطر آبي بودنش مي‌خواستند و آزادي را در يك روز وسط هفته به عشق با شخصيت‌ترين ناصر فوتبال ايران لب به لب پر از جمعيت مي‌كردند.

سكوهاي اين روزها پر از خالي استاديوم‌ها و تماشگراني كه گاهي انقدر كم هستند كه مي‌توان آن‌ها را به راحتي با اشاره انگشت شمرد؛ و همه سردي و بي‌رونقي اين روزهاي فوتبال ما بخاطر عشق كم مردم به فوتبال نيست، چه بسا كه به لطف رسانه‌هاي رنگارنگ اين روزها توجه‌ها بيش از هميشه به مستطيل سبز است و نه حتي گراني بليط و برگزار شدن بازي‌ها در روزهاي وسط هفته و ساعت‌هاي نا مناسب علت اين افت تعداد تماشاگران است. آن چيزي كه اين روزها نمك روي زخم فوتبال ما شده، نبود كسي است كه به عشقش، هم بشود راه بعيد تا ورزشگاه را كوبيد و هم بليط‌هاي اين روزها گران شده را به جان و دل خريد. مستطيل سبز اين روزها بي اسطوره است.

اسطوره جواد محرمي بي‌اعصابي بود كه وقتي بود كسي حق نگاه چپ كردن به هم تيمي‌اش را نداشت. اسطوره همان علي كريمي رگ غيرت باد كرده‌اي بود كه با هر سر توپش يك ورزشگاه نيم خيز مي‌شد و تا او در زمين بود، خيال همه از همه چيز راحت بود. اسطوره فرهاد مجيدي ٣٧ ساله‌اي بود كه به سلامتي رنگ پيراهنش از همه مثلا جوان‌هاي هم تيمش بيشتر طول زمين را مي‌رفت و برمي‌گشت. همين‌ها بودند كه صدهزار نفري را در ميانه‌هاي هفته به حد انفجار مي‌رساندند و همين‌ها بودند كه نوجوان‌ها با كلي غرور در و ديوار اتاق‌شان را پر از عكس‌شان مي‌كردند.

اما اين روزها فقط خاطره‌اي زيبا شده‌اند و حسرتي بزرگ در دل ما خاطره بازها. فوتبال اين روزها فوتبال دماغ عملي‌هاي مو قشنگ عصا قورت داده‌اي است كه فقط اداي گذشتگان‌شان را در مي‌آاورند. فوتبال اين روزها اسطوره ندارد.

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
راتا
راتا
٩٤/٠٣/٢١
٢
٠
واقعا!
میرزا
میرزا
٩٤/٠٣/٢١
٢
٠
سلام؛ اولین مطلبتان بعد از مدت ها مبارک! حرف حساب زدید و حرف حساب هم که جوابی نداره. بیشتر بنویسید.
m_haghkhah
m_haghkhah
٩٤/٠٣/٢٢
٠
٠
از ابراز لطفتون بسيار سپاس گزارم :)))
mhv
mhv
٩٤/٠٣/٢١
٢
٠
نگاه من کمی تفاوت داره.مردم ما کمی عاقل شدند.زمان قدیم ارتباطمون فقط شامل خودمون و تلوزیونمون بود. ته تهش یک بازی ارژانتین برزیل پخش میشد.اما الان از این خبر ها نیست شخص خود من شاید خیلی بهتر از یک پرتغالی و اسپانیایی بازی های رونالدو رو پیگیری کردم و میشناسمش . وقتی شما در هر زمینه ای محدود باشید کسانی که فراتر از اون محدودیت باشند برای شما متفاوت و گاهی اسطوری میشن. مجتبی محرمی اگر تو زمان حال بود شاید یه چیزی تو مایه های ترکیب جلال حسینی و پیام صادقیان میشد. غیرت به شکل مجتبی محرمی یک نوع خفته ، البته شاید برای خیلی ها کف گرگی مجتبی محرمی خیلی باحال بوده ولی اگر در سال 1394 بازیکنی به هر دلیل کف گرگی بزنه یه نوع بیماری روانی قلم داد میشه. در قدیم شاید لمپن های در برهه ای از تاریخ اسطوره میشدند و بعدش فوش میشنیدند ولی مردم چند سالی است رو به نرمال شدن می روند یک دفعه ای کسی برایشان اسطوره نمی شود و پوسترش رو به در و دیوارشان نمی زنند و یک دفعه ای هم سر تا پاییش را فوش نمی دهند. مردم اسطوره ندارند چون تازه دارند معنی اسطوره را درک میکنند . مردم ورزشگاه نمی روند چون حالا بالاترین سطحی که دیدند ورزشگاه ازادی نبوده. حالا با کیفیت اچ دی بازی های دنیا را میتوانند ببینند. به امید روزی که فوتبالمون کمی پیشرفت کنه تا هم فضا خانوادگی تر بشه. هم در حق استعداد ها اجحاف نشه و هم بازی زیبایی شاهد باشیم
دخترخاصــ
دخترخاصــ
٩٤/٠٣/٢١
٢
٠
نگاهتون خاص بود:دی
m_haghkhah
m_haghkhah
٩٤/٠٣/٢٢
٠
٠
نگاه شما هم تا حدي ميتونه درست باشه.چون اين روزها نگاه مردم هم به فوتبال تغيير كرده اما مردم اين روزها هنوز هم امثال كريمي و مجيدي را با تمام وجود دوست دارند و ان هارا اسطوره خودشون ميدونند
Atefe_K
Atefe_K
٩٤/٠٣/٢١
٢
٠
هععععی...من 22 تا پوستر ب دیوار اتاقم بود..همرو کندم جز پوستر علی کریمی رو...منی ک طرفدار دو اتیشه پرسپولیس و فوتبال بودم..حتی بی ربط ترزین فوتبالارو هم نگاه میکردم...حالا بازی های پرسپولیس یکی در میون میبینم...ولی بجاش بازی های لیگای اروپایی رو مرتب میبینم...من با نظر آقای وکیلی موافق ترم...دیگه مثل قدیم نیس... الان انقد اروپایی و تیمایی نظیر بارسلونا و بایرن و.. خوب بازی میکنن ک آدم اصن حوصله نگاه کردن این بازی های لیگ داخل و اعصاب خورد کن و نداره...:///ممنون از نظرتون:)
m_haghkhah
m_haghkhah
٩٤/٠٣/٢٢
٠
٠
كاملا با نظر شما موافقم؛ خيلي ممنون از اظهار نظرتون :)))
Atefe_K
Atefe_K
٩٤/٠٣/٢٢
٠
٠
^________^ممنون:)
Cold
Cold
٩٤/٠٣/٢١
١
٠
تمام مطلبتو قبول دارم....منم یه عاشق 10 آتیشه علی آقا بودم و هستم...اما بعد از رفتاری که با اسطوره ها شد تو فوتبال ما حتی بازیکنا هم دیگه از اسطوره شدن وحشت دارن...فوتبال این روزا واقعا فوتبال زیبایی نیست :(
m_haghkhah
m_haghkhah
٩٤/٠٣/٢٢
٠
٠
واقعا همين طوره..... خيلي ممنونم از اظهار نظرت :))
دخترخاصــ
دخترخاصــ
٩٤/٠٣/٢١
١
٠
:) نوشته زیبایی بود درد رو میشد حس کرد از توش! البته شما مذکر ها بیشتر چون ورزشگاه رفتین و میرین و خاطره است واستون!
m_haghkhah
m_haghkhah
٩٤/٠٣/٢٢
٠
٠
بله همين طوره . اين روزها اصلا خاطره سازي وجود نداره فقط خاطره بازي هست. مننون از ابراز لطفتون
s_mostafa_b
s_mostafa_b
٩٤/٠٣/٢٢
٢
٠
گرچه با کل متنوتن موافقم اما دو خط آخر رو خیلی بیشتر و بهتر درک میکنم و باهاش هم عقیده ام :))
m_haghkhah
m_haghkhah
٩٤/٠٣/٢٢
٠
٠
خيلي ممنونم از لطف شما :)))
Nasrin-A
Nasrin-A
٩٤/٠٣/٢٢
١
٠
به نظر من اسطوره های فوتبال تو دهه ی هفتاد تموم شدن حتی علی کریمی که شما به عنوان اسطوره قبولش دارین هم از نظر اخلاقی یک سری مشکلات داشت بد اخلاق بود شوت کردن ساک و درگیر شدن با داور و ... اسطوره های قدیمی با مردم بودن غیرت داشتن رو تیمشون عابدزاده رو یادتون میاد چقدر روحیه میداد به بازیکن ها و مردم .چقدر مردونه بازی میکرد بازیکنی که وسط زمین با هم تیمی خودش درگیر میشه و بیرون زمین با هوادار بازیکنی که پیراهن تیمش رو به خاطر چند میلیون بیشتر میفروشه نمیتونه اسطوره بشه اصولا توی هر چیزی پول وسط بیاد خیلی چیزها رنگ می بازه البته فقط تو ایران با اسطوره هامون هم خوب تا نمیکنیم کدوم بازیکن بزرگ ایرانی مث ژاوی خداحافظی کرد از تیمش؟؟ مهدوی کیا کریمی ؟دایی؟ یا کریم باقری؟
s_brz
s_brz
٩٤/٠٤/٠٩
٠
٠
خیلی عالی بود ;)))))
پربازدیدتریـــن ها
افشین یدالهی هم رفت

این سال کبیسه همچنان مسافر می گیرد

٩٥/١٢/٢٦
دردی که بزرگ تر می شود

هیس! اینجا گوش شنوایی... هست

٩٥/١٢/٢٦
یادداشت / راه یافته به مرحله نهایی

همواره شک مهمان من است

٩٦/٠١/٠٢
داستان / راه یافته به مرحله نهایی

نمی دانستم!

٩٦/٠١/٠٢
این آخرین یادداشت زندگیم است

ذوب شدگی

٩٥/١٢/٢٥
دیگران را فراموش نکنیم

آن طرف چهره نوروز

٩٥/١٢/٢٦
کار بزرگ پرسپولیس

نگاهی متفاوت به لیگ برتر ۹۵_۹۶

٩٥/١٢/٢٨
داستان / راه یافته به مرحله نهایی

گوجه سبز

٩٦/٠١/٠٢
احساس ناب یکی شدن

اگر روزی ازدواج کردم

٩٥/١٢/٢٦
یادداشت / راه یافته به مرحله نهایی

تردید، تصمیم و تغییر

٩٦/٠١/٠٢
ممنون از عشق...

انگار عاشقي

٩٥/١٢/٢٦
شعر / راه یافته به مرحله نهایی

حجم نبودنت

٩٦/٠١/٠٢
شعر / راه یافته به مرحله نهایی

یک جهان مقابل من

٩٦/٠١/٠٢
شعر / راه یافته به مرحله نهایی

شاه بی سپاه

٩٦/٠١/٠٢
داستان / راه یافته به مرحله نهایی

فقط به خاطر مانی

٩٦/٠١/٠٣
داستان / راه یافته به مرحله نهایی

دخترکی با چشمان آبی رنگ

٩٦/٠١/٠٣
تو رفتی

کاش می شد...

٩٥/١٢/٢٥
یادداشت / راه یافته به مرحله نهایی

چهل سالگی

٩٦/٠١/٠٣
دلم به حالش می سوزد

اسفند سوخته!

٩٥/١٢/٢٨
داستان / راه یافته به مرحله نهایی

آیه های زمینی در تردیدهای ناگریز

٩٦/٠١/٠٣
تبلیغات
تبلیغات