اینجا ایستگاه آخر است...

اینجا ایستگاه آخر است...

نویسنده : Piall

اینجا ایستگاه آخر است. جایی که نه زمان معنا دارد، نه مکان. خدا هم این قطعه را دوست ندارد.

اینجا خاکستری ست رنگ آبی آسمان. اینجا هیچکس زندگی نمی‌کند. اینجا واژه ها از معنا افتاده‌اند. تنها دخترکی به دور از هیاهو، اینجا بیتوته کرده و هیزم آتش می‌کند.

دستانی سرد، لب‌هایی کبود. دو چشم بی فروغ، قلبی که به وسیله‌ی همین آتش غم گرم است. تنها دارایی این دختر در این ایستگاه آخر بود.

به راستی این دختر در اینجا چه می‌کند؟ می‌رود؟ می‌ماند؟ در آتش می‌سوزد؟

یا راهی پیدا کرده و از این ایستگاه، که از قضا ایستگاه آخر است فرار می‌کند؟

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
راتا
راتا
٩٤/٠٣/١٢
٠
٠
امیدکه نجات یابد.......
فو فا نو
فو فا نو
٩٤/٠٣/١٢
٠
٠
متن غمگینی هستش ولی امید توش به وضوح پیداست، یعنی دخترک قصه ی تو زندگی رو دوست داره ولی فقط نمیدونه که از چه راهی باید به این امید لباس عمل بپوشونه :دی :) میگم امید چون آتیش توش داره، چون غم هایی داره که قلبشو گرم میکنن چون آخر متن هم داره سوال میکنه تا یه راه حلی پیدا کنه که همه ی اینا نشونه ی گرما و نوره :) خیلی متن قابل لمسی هست، که خیلی هامون همینجوری هستیم، نشستیم یه گوشه و فقط منتظریم که یه روز خوب بیاد...ولی موضوع اینه که روز خوب رو باید ساخت و امید خالی و نگاه به دستای دیگران و منتظر بودن براش کافی نیست، امیدوارم که دخترک قصه ات بتونه روزهای خوبی رو برای خودش رقم بزنه از این به بعد و متن بعدیت راجع به رهایی دختر از ایستگاه آخر باشه :)
Hamid_Bozorgvari
Hamid_Bozorgvari
٩٤/٠٣/١٢
٠
٠
متن قشنگ و پراحساسی بود
mr.mohammad amin
mr.mohammad amin
٩٤/٠٣/١٢
٠
٠
ب قول خانوم فوفانو متن غمگین بود ولی سوسویی از امید داخل سطر سطر متن دیده میشد...آدم ب ایستگاه آخر ک رسید نباید راهو رها کنه...باید از قطار پیاده ش و تا هدفش پیاده بره...سخته ولی بلخره ب هدفت میرسی:)...ممنون از متن زیباتون=))
ahoo_khademi
ahoo_khademi
٩٤/٠٣/١٣
٠
٠
متن زیبایی بود و به نظر من قابل تامل...ممنون امیدوارم موفق باشین و قلمتون پایدار باشه
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

چشم هایم باز شد٬ دیدم کنارم نیستی

٩٥/٠٩/١٨
شعری سروده خودم

سکوت پاییزی

٩٥/٠٩/١٤
گیج شده ام

حال این روز

٩٥/٠٩/١٤
به دنبال آیه های عذاب

سید حسن آقامیری کیست؟

٩٥/٠٩/١٤
ترانه ای سروده خودم

دل بهونه گیر

٩٥/٠٩/١٥
عمق فاجعه

آرایشگاه

٩٥/٠٩/١٥
معرفی فیم دریا سالار

لطف خدا بود

٩٥/٠٩/١٤
داستان کوتاه

به همین سادگی / قسمت دوم

٩٥/٠٩/١٤
نامه ی کشف شده ی قدیمی ترین دانشجوی دانشگاه بیرجند

مجمع الأدبا

٩٥/٠٩/١٥
اندر حکایت آموزش مسائل جنسی به کودکان

بچه از کجا میاد؟

٩٥/٠٩/١٦
شعری سروده خودم

چشم هایت شبیه پاییزند...

٩٥/٠٩/١٨
چرا همیشه همه چیز را آماده می خواهیم؟

دوستت دارم های ناگفته

٩٥/٠٩/١٥
باید بشوی همان آدم سابق

آفرینش برای خوب بودن

٩٥/٠٩/١٤
دیکتاتوری دوست داشتنی

از دلخوشی تا دلبستگی

٩٥/٠٩/١٨
ترانه ای سروده خودم

تو خیالی...

٩٥/٠٩/١٦
شعری سروده خودم

ناز نگاه

٩٥/٠٩/١٤
ترانه ای سروده خودم

وقتی ستاره توی آسمونه

٩٥/٠٩/١٥
چند کلمه با عادل فردوسی پور که دیگر عادل نیست

ناعادل!

٩٥/٠٩/١٦
به دنبال یک مامن

اعتراف

٩٥/٠٩/١٨
نقدی بر تیتراژ پایانی آخر قسمت از این سریال

هشت و نیم دقیقه

٩٥/٠٩/١٨