گلدان‌های خالیِ حیاط ما...

گلدان‌های خالیِ حیاط ما...

نویسنده : tooti-h

دلم به حالِ گلدان‌های خالی می‌سوزد! گلدان‌هایی که یک مشت خاکِ نم خورده را در خودشان جا داده‌اند و از گوشه  حیاطِ سرد و بی‌روح به گلدان‌های گلِِ توی پنجره اتاق با حسرت نگاه می‌کنند. دلم به حال گلدان‌های خالی می‌سوزد که زمانی زندگی را به نگاهِ  تک تکِ ما آدم‌ها هدیه می‌دادند و حالا بی‌رمق‌تر از هر وقتی، دنیای خشکِ حیاط را نظاره می‌کنند.

دلم به حالِ گلدان سفالیِ بزرگِ گوشه حیاط می‌سوزد که هر شب لگدهای گربه‌های روی دیوار را به جان می‌خرد که شاید روزهای سردِ زمستان بگذرد و نگاه‌مان به او گره بخورد و شاخه‌ای گل داخلش جا دهیم. دلم به حالِ گلدانِ سفید بزرگِ گوشه حیاط می‌سوزد که هر روز تکه‌ای از وجودش در اثر ضربه‌های گربه‌ها و سرما و برف و باران جدا می‌شود و دم نمی‌زند.

دلم به حالِ تمامِ گلدان‌های خالیِ دنیا می‌سوزد... انگار همه‌شان چیزی کم دارند. انگار گلدان‌ها دنیای‌شان خیلی با آدم‌ها فرق ندارد. انگار گلدان‌ها هم گمشده‌ای دارند. گمشده‌ای از جنس عشق! گلدان‌ها همه‌شان دوست دارند عاشق شوند! زندگی ببخشند! گلدان‌ها همه‌شان دوست دارند گُل بدهند.

کاش روزی تمام‌شان پر شود از گُل‌هایی که روزی هزار بار زندگی را به دنیای ما آدم‌های عجیب و غریب هدیه می‌کنند.

...من این روزها عجیب دلم هوای گلدان‌های خالیِ خانه‌مان را کرده ...

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
Nasrin-A
Nasrin-A
٩٤/٠٣/١٠
٠
٠
چه نگاه متفاوتی تا حالا به گلدان های خالی فکر نکرده بودم......
Mahboubeh-A
Mahboubeh-A
٩٤/٠٣/١٠
٠
٠
دلم نمایشپاه گل و گیاه خواست! :| امسال نرفتم.
ahoo_khademi
ahoo_khademi
٩٤/٠٣/١١
٠
٠
قشنگ و متفاوت بود...ممنون امیدوارم موفق باشین
Hamid_Bozorgvari
Hamid_Bozorgvari
٩٤/٠٣/١١
٠
٠
چقدر زیبا بود...... تعبیری زیبا از عشق...... لذت بخش بود
2nyadideh
2nyadideh
٩٤/٠٣/١١
٠
٠
واقعنم.... دل منم برای گلدونای خالی میسوزه :/ واسه خاطر همینم سعیمو میکنم هیچ وقت خالی نمونن... یه بار توی خیلیهاشون دونه نارنگی ولیمو کاشتم...نتیجه رضایت بخش بود...خیلی :) یه بار سیب زمینی... و.... تو فامیل وآشناهم کسی نمونده که برا پر کردن گلدونام ازش قلمه نگرفته باشم..... کاملا درک میکنم چی میگی....مرسی ...شیک نوشتی و دغدغه مند...قلمت مستدآم (^_^)
پربازدیدتریـــن ها
یک پارچ آب سرد!

شرط ثبت نام

٩٥/٠٩/٠٩
شعری سروده خودم

ترافیک خیال

٩٥/٠٩/٠٧
میانه رو و دانا

امر به معروف و نهی از منکر وظیفه کیست؟

٩٥/٠٩/١٠
پاییز را مرگ می دانم

پاییز لعنتی

٩٥/٠٩/٠٦
گپ و گفتی کوتاه با دانشجویانی که در کنار تحصیل کار هم می کنند

کار کن، دانش بجو!

٩٥/٠٩/٠٧
قرار نیست بیایی!

بامداد پنجم آذر هزار و سیصد و نود و قلب

٩٥/٠٩/٠٦
شعری سروده خودم

حیف که روی من این جا به تو هم باز نبود

٩٥/٠٩/١١
طنز

نامه ای منصفانه به استاد

٩٥/٠٩/١١
برای پدر مهربانم

خورشید ِ گل فروش

٩٥/٠٩/٠٩
اراده

می خواستم خلبان شوم

٩٥/٠٩/٠٦
یکی این را به زندگی حالی کند

برزخ

٩٥/٠٩/٠٧
چه کاریست؟

فهم

٩٥/٠٩/٠٨
اگر ریزعلی می بود، شاید داستان طور دیگری رقم می خورد

جای دهقان فداکار خالی بود

٩٥/٠٩/١٠
وقتی در 24 ساعت یک ملت عزادار می شود...

تراژیک ترین دو روز

٩٥/٠٩/٠٨
لعنت به هرچه یاد تو را زنده می‌کند

تقویم های بی عدد / شعر

٩٥/٠٩/١٠
بیا همت کن رفیق

با دود و غبار هم مدارا ؟!

٩٥/٠٩/١١
وقتی آقا جان، خانوم جان، بابا و مامان با هم پرکشیدند

بلیط رفت و بی برگشت!

٩٥/٠٩/٠٩
هنوز درد می کند

چوب استاد

٩٥/٠٩/٠٦
بارانی که نمی بارد

این هوا خفه مان می کند

٩٥/٠٩/٠٧
قسمت اول: فراخوان

جایزه ادبی در قرون پیشین

٩٥/٠٩/٠٨