حرف‌هایی که درد می‌کنند

حرف‌هایی که درد می‌کنند

نویسنده : رضا تمجیدی

انسان با حرف زدن آرام می‌شود، خالی می‌شود، رها می‌شود. ولی همیشه نمی‌توان حرف‌ها را گفت. حرف‌هایی دارم برای نگفتن، حرف‌هایی که مثل یک غده سرطانی در وجودم ریشه دوانده، مثل یک درد آزارم می‌دهند، مرا می‌کاهند، ولی من را توان گفتن نیست. حرف‌هایی که زخم شده‌اند، زخم‌هایی که می‌سوزند. حرف‌هایی که راه گلو را می‌بندند، بغض‌اند. ولی بغضی که نمی‌شکند، بغضی که روی سینه سنگینی می‌کند.

به اندازه تمام حرف‌هایی که برای نگفتن هست، درد می‌کشم. آن‌هایی که همواره از سکوت من رنجیده‌اند، آن‌هایی که می‌گویند چرا حرف نمی‌زنی؟ شاید نمی‌دانند سکوت من به اندازه تمام حرف‌هایی است که نمی‌توانم بگویم.

حرف‌هایی هست که ارزش گفتن ندارد ولی حرف‌هایی هم هست که ارزش زیادی دارد اما نمی‌توان گفت و درد من این‌جاست. نمی‌دانم اگر بگویم سبک می‌شوم یا نه، این بغض چند ساله فرو می‌نشیند یا نه، این کوه روی شانه‌هایم آب می‌شود یا نه، ولی می‌دانم اگر بگویم تو سنگین می‌شوی، تو می‌شکنی، تو زخم می‌خوری. می‌ترسم از آن روزی که حرف‌هایم را بگویم و تو سکوت کنی و این بار من بپرسم چرا ساکتی؟ چرا حرف نمی‌زنی؟

نمی‌توانم حرف بزنم، نمی‌توانم سکوت کنم.

دارم تمام می‌شوم...

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
Hamid_Bozorgvari
Hamid_Bozorgvari
٩٤/٠٣/٠٩
١
٠
خیلی عالی بود آقا رضا.... لذت بردم
رضا تمجیدی
رضا تمجیدی
٩٤/٠٣/٠٩
٠
٠
ممنون حمید جان
saiideh70
saiideh70
٩٤/٠٣/٠٩
١
٠
یه زمانی فک می کردم با حرف زدن خالی میشم اما یه حرفایی باید واسه همیشه گوشه دلمون بمونه چون اگه گفته بشه ...
رضا تمجیدی
رضا تمجیدی
٩٤/٠٣/٠٩
٠
٠
درد من هم همینجاست. ممنون بخاطر حضورتون
ahoo_khademi
ahoo_khademi
٩٤/٠٣/١٠
١
٠
خیلی عالی نوشته بودین...ماسفانه منم همین طوری ام با اینکه آدم فوق العاده رکی هستم ولی بعضی حرف ها را نمیتوانم بزنم و همین(بعضی ها)به قول شما درد شده اند و مثل یه غده ی سرطانی بد خیم دارن روحمو آزار میدن...ممنون امیدوارم قلمتون همچنان استوار باشه و بازم کارای زیباتونو ببینم...موفق باشین
رضا تمجیدی
رضا تمجیدی
٩٤/٠٣/١٠
٠
٠
ممنون دوست خوبم درکتون میکنم این حرفها نگفته بشن بهتره
2nyadideh
2nyadideh
٩٤/٠٣/١٠
١
٠
و چقد سخته اینجوری :/ شیک نوشتین...قلمتون مستدآم...ایامتون بکام (^_^)
رضا تمجیدی
رضا تمجیدی
٩٤/٠٣/١٠
٠
٠
ممنون دوست خوبم
k_shamshiri
k_shamshiri
٩٤/٠٣/١٠
١
٠
یادداشت قشنگی بود... و چه عکس فوق العاده ای هم انتخاب کرده اند جناب فروزان نیا. :-)
رضا تمجیدی
رضا تمجیدی
٩٤/٠٣/١٠
٠
٠
ممنون جناب شمشیری
زهرا
زهرا
٩٤/٠٣/١٠
١
٠
سلام ممنونم خیلی عالی بود... آره واقعا...از هم حسی که ایجاد کردید بازم ممنون...(گل)
رضا تمجیدی
رضا تمجیدی
٩٤/٠٣/١٠
٠
٠
ممنون دوست خوبم
رضا تمجیدی
رضا تمجیدی
٩٤/٠٣/١٠
٠
٠
تشکر از جناب فروزان نیا بخاطر عکس زیبا
پربازدیدتریـــن ها
دیگر نگران دیر رسیدن نیستم

من گم شده بودم

٩٥/١٢/٠٤
سقوط به سرزمین ارواح

من بودم

٩٥/١٢/٠٤
شعری سروده خودم

کسی خبر ندارد

٩٥/١٢/٠١
راهکارهای غیر مشروع

تابو های موقت

٩٥/١٢/٠٥
شعری سروده خودم

کودکم نیست توی آغوشم

٩٥/١٢/٠٤
نسل های بعد

خسته تر از آنیم، که فکرش بکنی

٩٥/١١/٣٠
می شود ساده بود و از ته دل خندید

اندر احوالات دغدغه های ریز دخترانه

٩٥/١٢/٠٣
دارم دیوانه می شوم

دختری در آینه

٩٥/١٢/٠٣
یتیم شدم، همین

هر چه صدا می زنم بابا!

٩٥/١١/٣٠
خاطراتی از نمایشگاه پژوهش سال 94

از هم فکری تا اثبات توانایی ها

٩٥/١٢/٠٢
مطمئنم اینجاست

هیس، آرام، کسی بو نبرد

٩٥/١٢/٠٢
یعنی چه شده بود؟

طبق عادت / قسمت سوم

٩٥/١٢/٠٢
از کرامات آقا بود

زیباترین سه شنبه ی سال

٩٥/١٢/٠٤
چای نخوردن ها بهانه است

تو بیا تو بمان

٩٥/١٢/٠٢
وقتی چهار ماهه بودم

عشق، مادر و معجزه

٩٥/١٢/٠٣
نسل ما

من آخر دیروزم

٩٥/١١/٣٠
ته دلم خوشحال می شوم

سورپرایز شوندگی

٩٥/١٢/٠٥
برو فاش می کن، مگو چیست فاش!

راز و رمزهای رازداری

٩٥/١٢/٠١
وقتی همه ایران یک رنگ می شود

اولین روز آبی

٩٥/١٢/٠١
اگرچه سخت، روزی تمام می شود

انتظار سخت ترین کار دنیاست

٩٥/١٢/٠٣
تبلیغات
تبلیغات