دیوانه ی این سراب خاکستری ام
ای روح مرا تا به کجا می بری ام؟

دیوانه ی این سراب خاکستری ام

نویسنده : زهرا- خسروی

دلم میخواهد کمی در کنار رود کورا با سایه‌ام خلوت کنم-به صدای مِه گرفتگی های ذهن آشفته ام گوش دهم- در میان درختانِ سبز کوه‌های جاواختی از ترس خودم پنهان شوم-از خودم بترسم و مانند شوکاها به (من)خیره شوم- دلم کمی هوس نشستن در کلیسای اچمیادزین را کرده با پدر کچیک بشینیم و کمی حرف بزنیم و او مدام نامم را زِرا تلفظ کند -برایش بگویم از مترسک گندم زار قلبم که روز به روز از کلاغ های اتراق کرده بر روی دوش هایش می‌ترسد- بگویم برایش از رودخانه‌ی گند گرفته از فکر های بادکرده و خیسم- از نسیمی که مخالف قلبم میچرخد- دوست دارم کمی هوای چهار صبح ارمنستان را استشمام کنم -سرما بخورم- از دست قوطی های واژگانِ کپک زده ام تب کنم- هفت بار عطسه کنم-میدانی؟ حالم که خوب نباشد چشم هایم دو دو میزنند -حالم که طعم سیانور بدهد قورباغه‌ی زیر درخت عَرعَر میومیو میکند- حالم که نزار باشد آفتاب زندگی‌ام چپکی طلوع میکند-در میان همین بهبوهه‌ها چای داغی داخل لیوان‌های کمرباریک حاج رسول بریزم  و درجا سَر بکشم و از زبان تا ته ریه هایم را بسوزانم بَلکم این سیاهی های روتین وار دنیا برای چند ثانیه جایشان را به سوزش و آخ بدهند -کمی میان کلوخ های لَب جاده بشینم و با درگیری‌های ناقص امروزتم اختلاط کنم-کمی از عاشقانه های دوست داشتنیه عباس بخوانم و در آخر برای هزارمین بار در کتاب را ببندم و به دو دقیقه نکشیده باز هوسش را بکنم - کمی با واژگانِ لعنتیه فروغ دوش بگیرم و آباژور را روشن کنم و تا صبح با واژگانم داخل سرسرای مغزم سالسا برقصم-دستانم را پشت گردنم بگذارم و به انگورهای عسگریه باغچه نگاهی گذرا بندازم و آرام زیر لب علی کوچیکه را زمزمه کنم-(علی کوچیکه...علی بونه گیر...نصفه شب از...) و بعد در مغزم را قفل کنم- کلیدش را بیندازم داخل دریاچه لوری و بعد بنشینم کنار شومینه‌ی خاموش پاییزی و الکی بخندم- شاید اینطور باید شد...نه دغدغه ای- نه درکی- نه مغزی!

* عنوان از: علی رضا آذر

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
z-dadras
z-dadras
٩٤/٠٦/١٤
٠
٠
جالب بود:)
راتا
راتا
٩٤/٠٦/١٥
٠
٠
به نظرمنم جالب بود:)
h.naderi
h.naderi
٩٤/٠٦/١٥
٠
٠
مرسی از نوشته نسبتا قدیمی شما. نقدم رو هم البته گفتم بهتون
هادی.قنبری
هادی.قنبری
٩٤/٠٦/١٥
٠
٠
راستش به هنری که در تشبیه کردن دارین و همچنین گستردگی الفاظ در این امر؛ حسودیم شد؛ آفرین؛ اگر متن شما مفهومی داشت من که چیزی نفهمیدم..
سلیمان حسنی
سلیمان حسنی
٩٤/٠٦/١٥
٠
٠
سلام:خدانگهدارتان.شادباشید
Nafiseh.Sadat_Banihashem
Nafiseh.Sadat_Banihashem
٩٤/٠٦/١٦
٠
٠
تعابیر جالبی بود
پربازدیدتریـــن ها
شاید قهرمان این فصل شویم

ظهور استقلال آرمانی

٩٥/١١/٢٨
گاهی از پنجره بیرون را نگاه کن

به دنیا آمدیم تا به هم کمک کنیم

٩٥/١١/٢٧
ترامپ هستند، 70 ساله از حزب باد!

وقتی از ترامپ حرف می زنیم، دقیقا از چه حرف می زنیم؟

٩٥/١١/٢٨
شعری سروده خودم

کسی خبر ندارد

٩٥/١٢/٠١
حالا نوبت من بود

نامه ای به خدا

٩٥/١١/٢٧
طنزیات

مصاحبه خبرگزاری مهر با آبراهام لینکلن!

٩٥/١١/٢٨
نسل های بعد

خسته تر از آنیم، که فکرش بکنی

٩٥/١١/٣٠
یعنی چه شده بود؟

طبق عادت / قسمت دوم

٩٥/١١/٢٧
نقد و بررسی فیلم فصل نرگس

وعده ما قبرستان!

٩٥/١١/٢٨
یتیم شدم، همین

هر چه صدا می زنم بابا!

٩٥/١١/٣٠
دیگر نگران دیر رسیدن نیستم

من گم شده بودم

٩٥/١٢/٠٤
خاطراتی از نمایشگاه پژوهش سال 94

از هم فکری تا اثبات توانایی ها

٩٥/١٢/٠٢
می شود ساده بود و از ته دل خندید

اندر احوالات دغدغه های ریز دخترانه

٩٥/١٢/٠٣
دارم دیوانه می شوم

دختری در آینه

٩٥/١٢/٠٣
من متخصص هستم!

راه اشتباهی

٩٥/١١/٢٧
مطمئنم اینجاست

هیس، آرام، کسی بو نبرد

٩٥/١٢/٠٢
چای نخوردن ها بهانه است

تو بیا تو بمان

٩٥/١٢/٠٢
یعنی چه شده بود؟

طبق عادت / قسمت سوم

٩٥/١٢/٠٢
نسل ما

من آخر دیروزم

٩٥/١١/٣٠
وقتی همه ایران یک رنگ می شود

اولین روز آبی

٩٥/١٢/٠١
تبلیغات
تبلیغات