نجواهایش مادرانه‌اند

نجواهایش مادرانه‌اند

نویسنده : زهرا- خسروی

صدای باران که خروارِ ردپاهایش را می‌مالد به پنجره اتاقم را خوب حس می‌کنم. اینکه پشت پنجره من حبس شده و برایم می‌رقصد را خوب حِس می‌کنم. فقط باید سمعک خاطراتِ بارانی را بگذارم روی گوش‌هایم تا یک سیل به عمقِ خواب‌های کوکی شده بیاید توی سرم. بعد فشار پلک‌هایم دو برابر شوند. بعد هم جلوی آینه بشینم و به مرورِ لَکه‌های اعصابم برسم.

باران به من یاداوری می‌کند آدم‌ها چه زود خیس از درد می‌شوند، چه زود سرما خشک‌شان می‌کند، چه زود خیابان‌ها را فرار می‌کنند. باران عجیب زیباست، پشت پنجره اتاق باشی یک گل گاو زبان دَم کنی و بویش را تقدیم هوای سردِ اردیبهشت کنی. انگار یک نفر دارد مُدام برایت گیتار می‌زند، گیتاری که فالش در آن راه ندارد، مُدام با تو می‌خواند و برایت قصه‌ها می‌بافد، با تو تمامِ کوچه‌های ذهنت را آب پاشی می‌کند و اتاقک‌هایش را از منزوی بودن و پوسیدن در می‌آورد. با تو توی خیال‌هایت سلام‌های بلند می‌کند و تو یواشکی هوس می‌کنی قدم بزنی میان همین حس‌های خوبِ او، روی سنگ فرش‌های خیس خیابان پاورچین پاورچین قدم بزنی. شالاپ خودت را بیاندازی داخل چاله چوله‌های خیابانِ ششم و بلند بلند با باران بزنی زیر خنده. برایت از آدم‌ها بگوید، از عبورِ سرد نگاهشان به هم، از نگرانی‌های بی‌ربط روزمرگی‌هایشان، از روتین بودنِ زندگی‌هایشان و تو همه را بدانی و قفل بزنی به دهانت که نکند باران تو را هم مثل آن‌ها بداند.

او از پیر شدن ثانیه‌ها به پای آدم‌ها بگوید و تو فقط توی چشم‌های گرمش ذوب شوی و باز قفلت را محکم‌تر کنی. باران عجیب زیباست اما من همان آدمم همان آدم روزهای سرد کوچه‌های خیال(!)

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
هومن حقدادی
هومن حقدادی
٩٤/٠٥/٢٠
٠
٠
زیبا بود...
زهرا- خسروی
زهرا- خسروی
٩٤/٠٥/٢٠
٠
٠
تشکر (:
z_fakoor
z_fakoor
٩٤/٠٥/٢٠
٠
٠
:) .... زیبا
زهرا- خسروی
زهرا- خسروی
٩٤/٠٥/٢٠
٠
٠
زیبا خوندی (:
Cold
Cold
٩٤/٠٥/٢٠
٠
٠
باید تمام باران ها را قدم زد .... آهسته تر از پاک شدن حافظه ها
زهرا- خسروی
زهرا- خسروی
٩٤/٠٥/٢٠
٠
٠
جرات میخواد،ماها اهل فراریم[!]
sadat_hosseini
sadat_hosseini
٩٤/٠٥/٢١
٠
٠
عالی بود تشکر .
پربازدیدتریـــن ها
یک پارچ آب سرد!

شرط ثبت نام

٩٥/٠٩/٠٩
شعری سروده خودم

ترافیک خیال

٩٥/٠٩/٠٧
میانه رو و دانا

امر به معروف و نهی از منکر وظیفه کیست؟

٩٥/٠٩/١٠
شعری سروده خودم

حیف که روی من این جا به تو هم باز نبود

٩٥/٠٩/١١
گپ و گفتی کوتاه با دانشجویانی که در کنار تحصیل کار هم می کنند

کار کن، دانش بجو!

٩٥/٠٩/٠٧
طنز

نامه ای منصفانه به استاد

٩٥/٠٩/١١
برای پدر مهربانم

خورشید ِ گل فروش

٩٥/٠٩/٠٩
اگر ریزعلی می بود، شاید داستان طور دیگری رقم می خورد

جای دهقان فداکار خالی بود

٩٥/٠٩/١٠
چه کاریست؟

فهم

٩٥/٠٩/٠٨
یکی این را به زندگی حالی کند

برزخ

٩٥/٠٩/٠٧
بیا همت کن رفیق

با دود و غبار هم مدارا ؟!

٩٥/٠٩/١١
وقتی در 24 ساعت یک ملت عزادار می شود...

تراژیک ترین دو روز

٩٥/٠٩/٠٨
لعنت به هرچه یاد تو را زنده می‌کند

تقویم های بی عدد / شعر

٩٥/٠٩/١٠
وقتی آقا جان، خانوم جان، بابا و مامان با هم پرکشیدند

بلیط رفت و بی برگشت!

٩٥/٠٩/٠٩
بارانی که نمی بارد

این هوا خفه مان می کند

٩٥/٠٩/٠٧
شعری سروده خودم

شاید دلیل خلقتت آغوش باشد!

٩٥/٠٩/١٣
امان از این همه ناهماهنگی

یک نفر با من هماهنگ شود

٩٥/٠٩/١٣
قسمت اول: فراخوان

جایزه ادبی در قرون پیشین

٩٥/٠٩/٠٨
گفت: «من به دنیا اومدم پیاده بیام تا حرم آقا»

مشغول می زدم

٩٥/٠٩/١٠
سرد و بی تفاوت

وقتی به زمین رسیدم

٩٥/٠٩/٠٩