خودت راه خوشبختی را پیدا کن

خودت راه خوشبختی را پیدا کن

نویسنده : A_abbaszade

زندگی....

چیزی که همیشه فحش‌های‌مان پشتش است...

شاید تقصیر آن بیچاره نیست، شاید این ما هستیم که نمی‌دانیم چطوری با زندگی کنار بیاییم. زندگی‌مان خوب پیش نمی‌رود چون خودمان نمی‌خواهیم! اصلا شاید ما جلوی خوب پیش رفتن زندگی را گرفتیم.

به قول کلاه قرمزی و فامیل؛

فامیل: نمی‌خواد سبقت بگیری از این کامیونه، پشت همین کامیونه برو دیگه اروم میره خوبه دیگه.

کلاه قرمزی: یه ساعته پشت کامیونیم، اصلا این شاید وایساده ما چه می‌دونیم داره میره یا نه.

شاید آن کامیون خود ما باشیم! ما که با توقعات بی جا و زیادمان می‌خواهیم دنیا به کام‌مان باشد. بعد همان سقف بلند توقعات می‌شود سد بین ما و خوب پیش رفتن زندگی. حالا ما باید آن سد را بشکنیم حتی اگر نیاز به مبارزه داشته باشد. مبارزه با هر چیزی مثل سختی‌های زندگی یا حتی شاید خود زندگی. مثل آن دیالوگ معروف توی فیلم شجاع دل که می‌گفت: بجنگید ممکنه بمیرید، فرار کنید زنده میمونید. دست کم مدتی! ولی چند سال بعد توی رختخواب‌هاتون می‌میرید. کدوم رو انتخاب می‌کنید؟

درست است! اگر با سختی‌های زندگی بجنگید ممکن است دشواری‌ها و عواقب سختی داشته باشد اما در آخر زندگی به کام‌تان می‌شود. اما اگر از سختی‌ها فرار کنید نه تنها به خواسته‌های‌تان نمی‌رسید بلکه همیشه از این ترس دارید که دوباره با آن‌ها مواجه شوید.

در این مبارزه افکار زیادی به ذهن آدم خطور می‌کند که مهم‌ترین نکته این است که امواج منفی را از ذهن‌تان دور کنید و آیه یأس نخوانید مثل «گلام» در سفرهای گالیور نباشید که دائم می‌گفت: من از اولشم مییییییییدونستممم ما میییمییریییم. به جایش به گفته فامیل دور فکر کنید که می‌گفت: آقای مجری بهت یه نصیحت برادرانه می‌کنم، اگه زندگیت ته کشید.. بشین با ته دیگش حال کن.. هی نگو به آخرش رسیدم.  

بله! هیچ وقت از جمله‌ها یا کلمه‌های ناامید کننده استفاده نکنید، حتی اگر قلباً خدای ناکرده ناامید شدید باز هم با کلمه‌های دارای امواج مثبت به خودتان امید بدهید. اصلا کی می‌داند شاید، در این کار موفق شدید و به خواسته‌تان رسیدید. هیچ‌کس عاقبت کارش حتی به فکرش هم نمی‌رسد. دوباره دیالوگ فامیل دور را تداعی می‌کنم که می‌گفت: سه نوع دور داریم، اونی که دستت بهش نمی‌رسه.. اونی که چشمت بهش نمی‌رسه.. اونی که حتی فکرتم بهش نمی‌رسه.

عاقبت کارهای‌مان آن‌قدر از فکرمان دور هست که نتیجه‌اش را حتی نمی‌توانیم حدس بزنیم.

حالا شما! بله خودتان! اگر زندگی به کام‌تان نیست، شاید شما هم جزء یکی از این دسته‌هایید:

- آن‌هایی که خودشان مانع پیشرفت‌شان می‌شوند.

- آن‌هایی که حاضر نیستند با مشکلات‌شان بجنگند و مدام از آن‌ها فرار می‌کنند.

- آن‌هایی که همیشه اظهار ناامیدی می‌کنند و آیه یأس می‌خوانند.

- آن‌هایی که مدام از عاقبت کارهای‌شان می‌ترسند و حاضر نیستند ریسک کنن.

پس سعی کن «خودت» راه خوشبختی را پیدا کنی. زندگی به کامت رفیق.

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
Mahboubeh-A
Mahboubeh-A
٩٤/٠٢/٢٦
٠
٠
زندگی آنقدر هم درهم نبود و من فقط / سرنخ این رشته ی کوتاه را گم کرده ام... (علیرضا بدیع)
Mahboubeh-A
Mahboubeh-A
٩٤/٠٢/٢٦
٠
٠
میدونید چیه؟! به نظر من حرفای این مدلی وقتی تاثیر بیشتری رو مخاطب میذاره که به این مستقیمی گفته نشه، این حرفا شعاریه! اگه با یه تجربه ی واقعی یا مثلا یه تم طنزی بیان بشه هم جذاب تر میشه هم ملموس تر، جنبه ی نصیحت کردنشم میاد پایین :))
k_shamshiri
k_shamshiri
٩٤/٠٢/٢٦
٠
٠
موافقم. بله کاش اینقدر ناصحانه و مستقیم نبودند این حرفهای قشنگ. ممنون از نویسنده محترم :-)
لیلی رضایی
لیلی رضایی
٩٤/١٢/٢٣
٠
٠
خوشبختی یعنی تلاش برای موفقیت
پربازدیدتریـــن ها
شعری برای آتنا اصلانی، دختر مظلوم اردبیلی

دختر من بخواب لالایی

٩٦/٠٤/٢٤
خوشبحال شما

من همیشه چاق بودم

٩٦/٠٤/٢٥
إِنَّا للّه وإِنّا إِلَیهِ رَاجِعُونَ

ای مهربان‌تر از تمام مردم این شهر

٩٦/٠٤/٢٧
ماجرای بعد از ظهر

من متفاوت ترین 18 ساله جیمی هستم!

٩٦/٠٤/٢٦
یکی بود مثل همه ما

آتنا رفت

٩٦/٠٤/٢٢
نکند اعتماد جامعه را سلب کنید

درد کنکور

٩٦/٠٤/٢٢
برسد به دست مریم میرزاخانی

قرار بود من هم «مریم» شوم!

٩٦/٠٤/٢٦
بیایید از این واژه نترسیم

بگو نمی دانم

٩٦/٠٤/٢٢
اجباری ترین روز کاری من

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت ششم

٩٦/٠٤/٢٥
شعری سروده خودم

چشمان کلاغ

٩٦/٠٤/٢٧
مراتب سیاه نمایی

من یک سیاه نما هستم

٩٦/٠٤/٢٢
ما همه زندانی شدیم

لبخندهای پنج اینچی

٩٦/٠٤/٢٤
شعری سروده خودم

بی تاب ترین پنجره

٩٦/٠٤/٢٢
مات چشمانی که سیاه است

دختره ی چشم سفيد

٩٦/٠٤/٢٤
در مورد افسردگی بعد از عروسی چه می دانید؟!

نو عروس افسرده

٩٦/٠٤/٢٧

سلبریتی نبود دماغ عمل کردن!

٩٦/٠٤/٢٧
این سفر کاملا با سفرهای دیگر فرق داشت

دوست داشتنی ترین ها

٩٦/٠٤/٢٦
دردنامه

آیا آینده ای متصور هستیم؟!

٩٦/٠٤/٢٦
بی خوابی تو چه شکلی است؟!

بی خوابی ها نباید تا همیشه میهمان آدم ها باشند

٩٦/٠٤/٢٦
هنوز بوی عطر پسرش می آید

همان دیوار قدیمی

٩٦/٠٤/٢٦
تبلیغات