قرار نیست پایان هر قصه‌ای بسته شود تو شروعش کن حتی دوباره

قرار نیست پایان هر قصه‌ای بسته شود تو شروعش کن حتی دوباره

نویسنده : زهرا- خسروی

آدم دلش می‌خواهد هر از گاهی قفل بزند کَله‌اش را و یک سره در جیب‌های خالی از پُرهای خوبِ زمان کَنکاو کند. دلش می‌خواهد فارق از تمام لحظه‌هایی که یواشکی از زندان‌های یاخته‌های مغزش فرار کرده‌اند به سِیر سکوت اجباریه آدم‌ها خیره شود! پاهای نَزار و خسته‌اش را بگذارد روی عقربه‌های جِلفِ قرمز ثانیه‌ها و هِی چهارراه‌های پر از حس‌های خوب را به یغما ببرد.

می‌دانم شما هم دلتان می‌خواهد توی بعضی از این آدم‌ها حَل شوید و آهسته آهسته شاید هضم هم شوید، به دغدغه‌های روتین زندگی‌شان خوب نگاه کنید و آرام دَرِ گوشش بگویید تو مسافر کدام سیاره بودی که تمامش را آب برده؟ هان؟ در گوشش بگویید یک بار هم که شده لب‌هایت را به روی جاده‌های زندگی‌ات باز کن، هر چند ژکوند اما کج کن این لب‌های اخمو را! بیا کفش‌های خدا را بپوش و ببین کجای این زندگی را بد قدم زدی؟ به کجای این زندگی وصله‌های ناجور دوختی؟ بهشان تَشَر بزن که تو می‌دانی اصلا که چرا چراغ خیابان قرمز می‌شود؟ برای این‌که بایستی و به طرف آن وَر گوشی‌ات بگویی ترافیکه؟ نه؛ چراغ خیابان قرمز می‌شود که بگوید هِی مَرد مکث کن و سرت را تکان بده، کمی این وَر تر را هم از پس چشمانت بگذران.

نمی‌دانم چرا همه‌اش زندگی‌های بقیه را قرض می‌گیریم؟ چرا با تفکرات بقیه هِی راه می‌رویم و حِس‌های خوب بهمان دست می‌دهد؟! چرا کیش و مات بودن‌مان و جسد متحرک‌مان را وسط بلوار مرگ نگاه نمی‌کنیم؟ چرا اصلا ما جغد نشدیم؟ چرا سرهامان را فقط بلدیم الکی برای حرف‌هایی که چِندِرغاز نمی‌اَرزَند تکان بدهیم؟ ما مجسمه‌ای بیش نیستیم، می‌دانی چرا؟ چون فقط یک پای‌مان را شیک گذاشته‌ایم روی آن پا و عین این تیتیش مامانی‌ها و آقازاده‌های سرخوش و خوش آب و هوا به گذر سرنوشت‌مان نگاه می‌کنیم.  هیچ پیشرفتی برای آینده‌مان، هیچ آرزویی برای دل‌های کپک زده‌مان نداریم.

بس است؛ خودم هم از این حرف‌ها نزدیک است عُق کنم! بیا به هم قول بدهیم زندگی را بسازیم، بیا قول بدهیم دستان‌مان را به هم گره بزنیم و راه‌های سخت را باهم به پیش برویم. بیا کمی از دنیای خریت بازی‌هایمان فاصله بگیریم و یک جور خوب به دنیا نگاه کنیم، بیا دلتنگی و غم‌ها را به دست کوپه‌های قطارهای زندگی‌مان بسپاریم و دست هم برای‌شان تکان ندهیم، بیا کمی ایمان‌مان را بیشتر کنیم. بیا عزیزک من، بیا الان وقت یک شروع قشنگ است.

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
h.naderi
h.naderi
٩٤/٠٥/٠٦
٠
١
:) پر از امید بود
زهرا- خسروی
زهرا- خسروی
٩٤/٠٥/٠٧
٠
٠
امید که همین طور باشه،سپاس جناب نادری (:
tanin
tanin
٩٤/٠٥/٠٦
٠
٠
موافقم:( عالی بود:))
زهرا- خسروی
زهرا- خسروی
٩٤/٠٥/٠٧
٠
٠
ممنون طنین خوبم (: تو عالی خوندی
ردپای قلم
ردپای قلم
٩٤/٠٥/٠٦
٠
٠
سلا...زیبا بود...
زهرا- خسروی
زهرا- خسروی
٩٤/٠٥/٠٧
٠
٠
تشکرات جناب
sadat_hosseini
sadat_hosseini
٩٤/٠٥/٠٦
٠
٠
از من مطلب صبر و جدایی که ندارم - سنگ است فراغ و دل محنت زده جامی . سعدی
زهرا- خسروی
زهرا- خسروی
٩٤/٠٥/٠٧
٠
٠
(:
سلیمان حسنی
سلیمان حسنی
٩٤/٠٥/٠٧
٠
٠
سلام:جالب بود.متشکرم
زهرا- خسروی
زهرا- خسروی
٩٤/٠٥/٠٧
٠
٠
سلام به استاد. خوبمان(: خیلی ممنون
سلیمان حسنی
سلیمان حسنی
٩٤/٠٥/٠٧
٠
٠
سلام:زنده باشید
2nyadideh
2nyadideh
٩٤/٠٥/٠٧
٠
٠
هستیم دیگه چه میشه کرد....شیک نوشتی با یک شروع قشنگ موافقم :))
sjalal
sjalal
٩٤/٠٥/٠٧
٠
٠
زندگی صحنه عشق است و امید کسی از یاس به جایی نرسید
Hamid_Bozorgvari
Hamid_Bozorgvari
٩٤/٠٥/٠٨
٠
٠
واقعا مطلب قشنگی بود :)
لیلی
لیلی
٩٤/٠٥/١٥
٠
٠
نمونه بارز اجتماع اجتناب ناپذیر نه کاملا محتاط
پربازدیدتریـــن ها
لطفا ما را گارسون صدا نزنید

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت دوم

٩٦/٠٤/٠١
شعری سروده خودم

همه جا صوت غریبانه آن آهنگی است

٩٦/٠٣/٢٨
آرامش من در کدام است؟

مرگ درخت هشتاد و یک ساله

٩٦/٠٣/٣١
آدم ها چقدر زود عوض می شوند

ساعت 1:29 دقیقه بامداد

٩٦/٠٤/٠١
شعری سروده خودم

شب بارانی ما از تو ندارد اثری

٩٦/٠٤/٠٤
در باب خبرهای بی‌اهمیتی که برایمان مهم می‌شوند

قسمت آخر خندوانه لو رفت...

٩٦/٠٣/٢٩
آفتاب سوزان، روزه و امتحان

معلم کوچک درس بزرگ

٩٦/٠٤/٠٤
او اکنون کلاس چهارم است

پدربزرگ دوست داشتنی

٩٦/٠٣/٢٨
شعری سروده خودم

دوست داری بروی؟

٩٦/٠٣/٣١
لطفا خانم ها با دقت بیشتری بخوانند

بازار کاری که خانم ها خرابش کردند

٩٦/٠٣/٢٨
محال است یادم بروند

خاطرات وبلاگ نویسی

٩٦/٠٣/٣١
شعری سروده خودم

از درد می رسم به همان نقطه، باز درد

٩٦/٠٣/٢٩
خطر استفاده از واژه های بیگانه

ساید بای ساید

٩٦/٠٤/٠٣
جایگاه مقدس یک پدر

پدر ظالم

٩٦/٠٣/٢٨
شعری سروده خودم

حکومت عشق

٩٦/٠٣/٢٩
این قلم، ریشه می دواند

پاره خطی برای جیمی ها

٩٦/٠٤/٠٣
دنیای پدر و پسری

در دنیای کناری

٩٦/٠٤/٠٤
من غرق تماشای چشم هایت

محبوب من

٩٦/٠٤/٠١
روزه خواری در ملا عام

جرم هست؟ نیست؟

٩٦/٠٣/٣١
وقتی همه مثل هم می شویم

مینیون ها!

٩٦/٠٤/٠٣
تبلیغات
تبلیغات