جنگل ماتم / شعر

جنگل ماتم / شعر

نویسنده : n_sa

هوای بی‌هوایی

دروغ‌های خدایی

تابش خصمانه مهتاب

رقص فریبنده کرم‌های شب تاب

فضا غرق در سکوت خیره کننده

درخت می‌کشد آه، آه‌های کشنده

نفس در سینه‌ای نیست

تو بگو این مرده این جا کیست؟

شب و روز نمی‌شناسد بارش باران

کسی نیست در امان از شکوه یاران

گل‌هایی که می‌رویند ز عادت

برگ‌هایی که می‌ریزند بی‌غایت

ماکیان می‌نگرند تک تک

همه وحشت زده با شک

این جا جای ۀدمی نیست

تو بگو این مرده این جا کیست؟

نزدیک‌تر می‌روم کم کم

شاخه ها می‌گریند زیرپایم آرام آرام نم نم

تنم می‌لرزد از هجوم بی‌امان سرد

سرم به دوران می‌افتد از جولان درد

این چهره آشنا این جا چیست؟

تو بگو این مرده این جا کیست؟

جان می‌گرفت هر لحظه همزادم

نگاهش آتشی بود بر جانم

چهار پایان خواب و بیدار

صدای مرد لالایی است انگار

همه این‌جا رفته‌اند از یاد

مثل طرحی که نقش می‌بندد در باد

نجوا کرد زیر لب با غم

خوش آمدی به جنگل ماتم     

 

 

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
علیرضا
علیرضا
٩٤/٠٢/٢٨
٠
٠
خوب بود :)
n_sa
n_sa
٩٤/٠٢/٢٩
٠
٠
ممنون
Hamid_Bozorgvari
Hamid_Bozorgvari
٩٤/٠٢/٢٨
٠
٠
چقدر سنگین ....
n_sa
n_sa
٩٤/٠٢/٢٩
٠
٠
واقعا؟
h_ghasemi
h_ghasemi
٩٤/٠٢/٢٨
٠
٠
مفهوم هراس و اندوه رو به خوبی به تصویر کشیدی نگارجان. منظورت کاملا قابل درک هست از متن اما برای تبدیل شدن این متن ادبی به شعر کمی بازی با واژه ها لازمه. اگه میخوای یه شعر سپید آهنگین داشته باشی، صرفا تکیه بر وزن شعر، کافی نیست. کمی هم خلاقیت بیشتر و هرس کردن شاخ و برگهای اضافی و شهامت در شکستن یک بند به چند بند یا ادغام چند بند در یک بند لازمه تا شعر، گوش نواز و چشم نواز بشه ... توصیه من به تو اینه که بیشتر و بیشتر شعر بخونی و به تخیلت فضا بدی. موفق باشی :)
n_sa
n_sa
٩٤/٠٢/٢٩
٠
٠
خودم هم همينو فكر ميكنم ممنون سعي ميكنم بيشتر مطالعه كنم
h.naderi
h.naderi
٩٤/٠٢/٢٨
٠
٠
جالب بود ولی فکر کنم شعرتون خیلی جوشش نبود چون چند جایی اش کوشش دیده می شد :)
n_sa
n_sa
٩٤/٠٢/٢٩
٠
٠
ارييي
Samira
Samira
٩٤/٠٢/٢٨
٠
٠
چند خط اول و خوندم گیرایی نداشت واسم :)) امیدوارم شعرای بعدی ...
n_sa
n_sa
٩٤/٠٢/٢٩
٠
٠
چرا اتفاقا من ابيات اولو بيش تر دوست داشتم ؟
پربازدیدتریـــن ها
دیگر نگران دیر رسیدن نیستم

من گم شده بودم

٩٥/١٢/٠٤
سقوط به سرزمین ارواح

من بودم

٩٥/١٢/٠٤
شعری سروده خودم

کسی خبر ندارد

٩٥/١٢/٠١
راهکارهای غیر مشروع

تابو های موقت

٩٥/١٢/٠٥
شعری سروده خودم

کودکم نیست توی آغوشم

٩٥/١٢/٠٤
می شود ساده بود و از ته دل خندید

اندر احوالات دغدغه های ریز دخترانه

٩٥/١٢/٠٣
نسل های بعد

خسته تر از آنیم، که فکرش بکنی

٩٥/١١/٣٠
یتیم شدم، همین

هر چه صدا می زنم بابا!

٩٥/١١/٣٠
دارم دیوانه می شوم

دختری در آینه

٩٥/١٢/٠٣
خاطراتی از نمایشگاه پژوهش سال 94

از هم فکری تا اثبات توانایی ها

٩٥/١٢/٠٢
یعنی چه شده بود؟

طبق عادت / قسمت سوم

٩٥/١٢/٠٢
مطمئنم اینجاست

هیس، آرام، کسی بو نبرد

٩٥/١٢/٠٢
از کرامات آقا بود

زیباترین سه شنبه ی سال

٩٥/١٢/٠٤
چای نخوردن ها بهانه است

تو بیا تو بمان

٩٥/١٢/٠٢
ته دلم خوشحال می شوم

سورپرایز شوندگی

٩٥/١٢/٠٥
وقتی چهار ماهه بودم

عشق، مادر و معجزه

٩٥/١٢/٠٣
نسل ما

من آخر دیروزم

٩٥/١١/٣٠
برو فاش می کن، مگو چیست فاش!

راز و رمزهای رازداری

٩٥/١٢/٠١
وقتی همه ایران یک رنگ می شود

اولین روز آبی

٩٥/١٢/٠١
اگرچه سخت، روزی تمام می شود

انتظار سخت ترین کار دنیاست

٩٥/١٢/٠٣
تبلیغات
تبلیغات