آینه صادق باش

آینه صادق باش

نویسنده : Sanaz.Sh

آینه صادق باش

این‌که می‌بینم کیست؟

این منم؟

آن که با نور غزل‌ها می‌ساخت؟

آن که بر ظلمت شب‌ها می‌تاخت؟

آن که خورشید نگاهش می‌برد

هر چه یخ از غم بود

هرچه اشک و گله و ماتم بود.

آینه صادق باش

این که می‌بینم کیست؟

ساکت و سرد و خموش...

این که نقش من و دیگر من نیست

من همان کودک پر شور و شر دیروزم

که همه رویایم پر کشیدن بود تا دامن ماه

ولی اکنون همه تصویرت

پر است از آه و گناه

آینه صادق باش

من نه اینم که مرا می‌گویی

شده از خویش رها

از همه هست، جدا

آینه گم شده‌ام

نکند تصویرم

واقعیت دارد

شده‌ام غرق و ملول

شده‌ام زار و ضعیف

نکند راست بگویی

آینه ساکت باش...

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
راتا
راتا
٩٤/٠٢/٢٧
١
٠
زیبا
دکتر منتی
دکتر منتی
٩٤/٠٢/٢٧
١
٠
خیلی عالی بود شروعش ، داشتم همینجور روی مصرع ها بسمت پایین سر میخوردم که یدفه به یه دست انداز گیر کردم :)) {{{این که نقش من و دیگر من نیست}}} شاید هم من نتونستم وزن مناسبش رو درک کنم :) البته البته باز هم بسر خردن ادامه دادم و همین جور شتاب بود که میگرفت :)) عالی بود ، بدون بزرگ نمایی کیف داد خوندنش، مصراع دستوری آخرشم بجا بود خیلی :)) آینه ساکت باش :| ... ، خخخ ممنون :)
s_ehsan
s_ehsan
٩٤/٠٢/٢٧
١
٠
خیلی عالی بود.با تشکر از شما...
d_toktam
d_toktam
٩٤/٠٢/٢٧
١
٠
خدایا بشکن این آیینه هارا که من ازدیدن آیینه سیرم...
h_ghasemi
h_ghasemi
٩٤/٠٢/٢٨
٠
٠
استارت اول و ترمز آخر عالی بود سانازجان! عالی :) ریتم شعر هم به خوبی پیش رفته بود و فقط بعضی جاها به سکته دچار شده بود که با کمی دستکاری، مطمئنا قابل رفع هست مثلا در این بند "پر است از آه و گناه" ما این سکته رو میبینم یا در بند "همه رویایم پر کشیدن بود تا دامن ماه" میشد "همه رویایم" از "پر کشیدن بود تا دامن ماه" جدا بشه و در دوبند جداگانه بیاد که به زیبایی شعر کمک میکرد. مرسی و موفق باشی :)
yekta_b
yekta_b
٩٤/٠٢/٢٨
٠
٠
زیبا بود و منو یاد این آهنگ انداخت : رو می کنم به آینه ... رو به خودم داد می زنم / ببین چقدر حقیر شده ... اوج بلند بودنم / رو می کنم به آینه ... من جای آینه می شکنم / رو به خودم داد می زنم ... این آینه ست یا که منم
Hamid_Bozorgvari
Hamid_Bozorgvari
٩٤/٠٢/٢٨
٠
٠
زیبا
پربازدیدتریـــن ها
یک پارچ آب سرد!

شرط ثبت نام

٩٥/٠٩/٠٩
شعری سروده خودم

ترافیک خیال

٩٥/٠٩/٠٧
میانه رو و دانا

امر به معروف و نهی از منکر وظیفه کیست؟

٩٥/٠٩/١٠
پاییز را مرگ می دانم

پاییز لعنتی

٩٥/٠٩/٠٦
قرار نیست بیایی!

بامداد پنجم آذر هزار و سیصد و نود و قلب

٩٥/٠٩/٠٦
گپ و گفتی کوتاه با دانشجویانی که در کنار تحصیل کار هم می کنند

کار کن، دانش بجو!

٩٥/٠٩/٠٧
طنز

نامه ای منصفانه به استاد

٩٥/٠٩/١١
شعری سروده خودم

حیف که روی من این جا به تو هم باز نبود

٩٥/٠٩/١١
برای پدر مهربانم

خورشید ِ گل فروش

٩٥/٠٩/٠٩
اراده

می خواستم خلبان شوم

٩٥/٠٩/٠٦
یکی این را به زندگی حالی کند

برزخ

٩٥/٠٩/٠٧
چه کاریست؟

فهم

٩٥/٠٩/٠٨
وقتی در 24 ساعت یک ملت عزادار می شود...

تراژیک ترین دو روز

٩٥/٠٩/٠٨
اگر ریزعلی می بود، شاید داستان طور دیگری رقم می خورد

جای دهقان فداکار خالی بود

٩٥/٠٩/١٠
لعنت به هرچه یاد تو را زنده می‌کند

تقویم های بی عدد / شعر

٩٥/٠٩/١٠
وقتی آقا جان، خانوم جان، بابا و مامان با هم پرکشیدند

بلیط رفت و بی برگشت!

٩٥/٠٩/٠٩
بارانی که نمی بارد

این هوا خفه مان می کند

٩٥/٠٩/٠٧
بیا همت کن رفیق

با دود و غبار هم مدارا ؟!

٩٥/٠٩/١١
هنوز درد می کند

چوب استاد

٩٥/٠٩/٠٦
قسمت اول: فراخوان

جایزه ادبی در قرون پیشین

٩٥/٠٩/٠٨