27 عزیز!
برگزیده‌ مرحله اول مسابقه نقطه سر خط

27 عزیز!

نویسنده : سایت جیم

ftm

27 نَه تعداد دوستانم است که آمدند و رفتند، نه شماره پاتوق مجازی جدیدم است، نه محل زندگی جدیدم و نه تعداد عجقهام است که عوض شدن! 27 من هستم، یک Made in Iran & Mashhad ! یک انسانی که قرار بوده آدم بشود ولی هنوز نشده! خودش هم مونده چرا؟ مسئولینِ تو آسمون رسیدگی کنند! 

اولین تغییری که 27 حس کرد، رفیق شدن با 27 بود. 27 دیگه براش غریبه و لولو نیست و دور از خودش نمیبیندش و ازش فرار نمیکنه! امسال هم قد هم شدن و مثل 26 یا 25 از پایین بهش نگاه نمی کنه! اگرچه، اگر خوانندهی جانی کتاب 360 صفحهای امسالِ این27 را ورق بزند شاید تغییرِ ظاهری زیاد و بزرگی را نبیند و همون سبک و موقعیت 92 را ببیند، ولی 27 میگه که تغییر هست و خوانندهی جان احتیاج به آب برای شستشوی چشم را دارند تا بتوانند جور دیگر ببینند.

27مهمترین چیزی که در93 درک کرد و مهمترین تغییرش بود، این بود که درد، نعمت است! و دنیا یک بازی! 

اول فهمید نمیشه و نمیتونه از درد فرار کنه! چون درد جزء قوانین بازی است، باید بتونه دردها را کمش کنه، چون اگرنکند از  هاش تو بازی کم میشه، اما نمیتونه ازش فرار کنه! یک قسمت از بازی است که باید انجامش بده! همین باعث شد راحتتر با دردها کنار بیاد و مدام ابر سوال بالای سرش درست نکنه که چرا من؟! 

27 فهمید تا درد نباشه، یادگیری نیست، تلاش نیست و تفکر نیست! به عقیدهی27، بشر تا از چیزی دردش نگیره، متوجهاش نمیشه و تدبیری نمیکند. گاهی سنسورهای برخی اینقدر حساس و قوی است که برای کوچکترین موضوعات آلارم میدن و اونو به عنوان درد حس میکنند! که گاهی این آلارمها واقعا درد مهمی است که سنسورهای بقیه آن را آلارم نمیدهد و گاهی یک لوسبازی کودکانه است! برخی هم به درد عادت کردند و گوششون از آلارمها، پُر! پس کلا از پایه بیتوجه دردها میشن مگر اینکه دردش دررررد باشه و آلارم از بوق تبدیل به بووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووق بشه تا یک توجهی بکنند! درک هر دو دسته مفید است! و فکر کردن بهشون جالب!

27 فهمید شاید نتیجه مشترک تمام دردها این باشه که یاد هو بیفتیم! که چرا فرمود "خلق الانسان فی کبد"؟!! یقینا قصد آزار نداشتند! بلکه میخواستند ما به levelهای بعدی بازی بریم! تا به سطحی از دانش و درک و استقامت برسیم که شایسته رفتن به level بعدی باشیم! Levelها تا همیشهی زندگی هر فردی هست و نه back داره و نه paus. 

حقیقت این است که برخیمون تو یک level گیر کردیم و نمیخوایم یاد بگیریم، تلاش کنیم و تدبیری کنیم! بعضی هامون هم داریم سعی میکنیم که سنسورهامون رو از برق بکشیم چون دیگه حوصلهی آلارم-هاشو نداریم که تلاشِ بینتیجهای است چون این سنسورها بیبرق هم کار خواهند کرد!

 کاش آخر بازی Game Over نشیم که این بازی Play again نداره... 

==================

ادمین نوشت: چون رعایت اصول ویراستاری و املایی هم بخشی از امتیاز مسابقه است، تمامی مطالب مربوط به «نقطه سر خط» بدون ویراستاری و تغییر منتشر می‌شود.

 

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
k_shamshiri
k_shamshiri
٩٤/٠١/١٥
١
٠
چقدر نگاه قشنگ و متفاوتی داشتید! امروز، روز داستانهای خوبه... امیدوارم موفق باشید جناب 27 ! /// در ویراستاری و فاصله گذاری ها اصلا دقت نداشتید، خیلی از چسبان ها اشتباه بودند. کاش نویسنده و قصه پردازی به این توانایی بیش از اینها حواسش رو معطوف به تایپ و نگارش بکنه... مرسی :-))
Nasrin-A
Nasrin-A
٩٤/٠١/١٥
٠
٠
27!! چه اشاره ی خوبی منم درک میکنم شما رو 27 عزیز!:)
h_ghasemi
h_ghasemi
٩٤/٠١/١٥
١
٠
خیلی خلاقانه و عالی :) باآرزوی موفقیت داستان زیبای 27
سلیمان حسنی
سلیمان حسنی
٩٤/٠١/١٦
٠
٠
سلام:انشاا...امیدوارم که درواقعیت دوستیهابادوام ودرکمال سلامت باشد.یزدان بخشنده نگهدارتان.
arwen
arwen
٩٤/٠١/١٦
٠
٠
یک نگاه قشنگ و عالی لذت بردم از خلاقیتتون
2nyadideh
2nyadideh
٩٤/٠١/١٦
٠
٠
بلیا...همینطوره...ما آدما غالبا برای رهایی از نگرانی ها خواسته هامون رو رها میکنیم... در صورتی که باید نگرانی هارو رها کنیم تا به خواسته هامون برسیم...نگرانی ها و ترس از مبهم بودن آینده باعث میشه همیشه توی یه مرحله یا به قول شما لول از زندگیمون درجا بزنیم...شیک نوشتین...قلمتون مستدآم (^_^)
پربازدیدتریـــن ها
مقایسه دو کتاب کلیدر و بوف کور

ادبیات داستانی اجتماعی یا داستانی سیاه نمایی؟

٩٦/٠٦/٢٧
به امید روزهای بهتر

پایان تلخ استقلال علی منصور

٩٦/٠٦/٣٠
شعری سروده خودم

عاشقی پیشه خوبیست

٩٦/٠٦/٢٦
شعر واگیردار است!

شاعران در قرنطینه

٩٦/٠٦/٢٩
در سکوت مطلق

یک روز از همین امروز و فرداها

٩٦/٠٦/٢٦
ترانه ای سروده خودم

ناقوس تنهایی

٩٦/٠٦/٢٦
تا عاشق بمانیم

شاعر جماعت را دریابید!

٩٦/٠٧/٠١
ترانه ای سروده خودم

شاه قلبم

٩٦/٠٦/٢٨
به سختی خودم را از خاطرات بیرون کشیدم

پانسمان

٩٦/٠٦/٢٩
ملاقات غیرمنتظره با رئیس جیم

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت نهم

٩٦/٠٦/٢٧
در راستای اظهارات وزیر بهداشت

روحانی؛ ضمانت خرید شماست

٩٦/٠٦/٢٦
صدای اعضای شورای شهر هم در آمد

نمایشگاه ایرانکام سال به سال افتضاح تر

٩٦/٠٦/٢٧
شعری سروده خودم

گاهی دلم برای خودم تنگ می شود

٩٦/٠٦/٣٠
از ایده هایی که باید ادامه دهیم

مقاله نویسی چطور است؟

٩٦/٠٦/٣٠
غار رنگی رنگی

دوست داشتن و دوست داشته شدن...

٩٦/٠٦/٢٨
می خواهم از زندگی ام بنویسم

پاییز توی راه با کلی بارون

٩٦/٠٦/٣٠
زندگی ات را مدیریت کن

از رابطه ها

٩٦/٠٦/٢٩
خسته شدم از کاغذ سیاه کردن

بی حوصله

٩٦/٠٧/٠١
من این گونه آرامم

سر مستی

٩٦/٠٦/٢٨
گند همه چیز را در می آوریم

آموزنده های دوست داشتنی

٩٦/٠٧/٠١
تبلیغات