افکار
برگزیده‌ مرحله اول مسابقه نقطه سر خط

افکار

نویسنده : b_shooshtari

در حال رانندگی بودم و داشتم یادگار امام را تخت گاز می‌رفتم بالا. دیرم شده بود. می‌دانستم که با تاخیر به قرار می‌رسم. پایم را روی پدال گاز گذاشته بودم و فشارش می‌دادم و با سرعتِ ‌تمام توی بزرگراه لایی ‌می‌کشیدم. همه‌ی حواسم به دیرشدن و تاخیر بود. باید به سمت خیابان پیام میرفتم، خروجی پیام را اما دیر دیدم. چشمم روی تابلو بود، ولی توی لاینِ سمت چپ بزرگراه بودم و آنقدر سرعتم بالا بود که اگر می‌خواستم فرمان را به سمت راست بچرخانم قطعا ماشین چپ می‌کرد. با تابلوی خروجی پیام چشم در چشم بودیم، ولی نمی‌شد به سمتش بروم و این یعنی اوج درماندگی. می‌دانستم که حاضرینِ در محل قرار، تا رسیدنم به خروجی بعدی و دور زدن و برگشتنم صبر نخواهند کرد و این یعنی دانستنِ اوج درماندگی.

فکرکردم که تا به حال چندبار توی زندگی‌ام دنبال چیزی بوده‌ام که با سرعت از کنارش عبور کرده ‌باشم؟ چند بار پیش آمده و آنقدر عجله داشته‌ام که حواسم نبوده که مقصد من همین ‌جاست؟ آدم‌هایی که دنبالشان بودم و ازشان رد شده‌ام، موقعیتی را که می‌خواستم و از کنارش گذشته‌ام، خیابانی که در آن کسی منتظرم ایستاده ‌بوده و من تخت‌گاز دنبال‌ش می‌گشتم. یادم آمد که یک بار برای رسیدن به زنی با سرعت می‌راندم و فرمان ماشین را به سمت راست چرخانده ‌بودم و ماشین چپ کرده بود و چندین سال از زندگی‌ام را وسط بزرگراه غلت می‌خوردم و دستِ آخر هم خونین و مالین از ماشینِ مچاله‌شده‌ای پیاده‌ شده ‌بودم و زخم‌ها را روی سر و بدنم به یادگار گذاشته ‌بودم. چپ کرده ‌بودم و نه به زن رسیده ‌بودم و نه به هیچ‌کدام از قرارهای زندگی‌ام.

من هنوز هم نفهمیده‌ام که گاهی اوقات باید سرعت ماشین را کم کنم. من هنوز هم نفهمیده‌ام که گاهی اوقات باید کنار بزرگراه نگه دارم و خواست‌‌هایم را از زندگی مرور کنم. باید بایستم و دور و برم را به دقت بررسی کنم تا راه را اشتباهی نروم، تا بفهمم کجا ایستاده‌ام، تا یادم بیاید مقصدم کجاست. من باید یاد بگیرم که از ماشین پیاده شوم، با خونسردی قدم بزنم. و لبخند بزنم به زندگی‌‌ای که می‌گذرد و هرگز حسودی‌ام نشود به کسی که دارد تخت‌گاز حرکت می‌کند و جلو می‌زند.

 ===========

ادمین نوشت: چون رعایت اصول ویراستاری و املایی هم بخشی از امتیاز مسابقه است،   تمامی مطالب مربوط به «نقطه سر خط» بدون ویراستاری و تغییر منتشر می‌شود.  

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
میرزا
میرزا
٩٤/٠١/١٠
٠
٠
سلام؛ خوب بود و این قلم قابل تحسینه. یه مقدار بعضی از جاها از حروف ربط اضافی هم استفاده شده بود که حتی خوندنش رو هم سخت می کرد، مثل: "آنقدر عجله داشته‌ام که حواسم نبوده که مقصد من همین ‌جاست؟"، ولی در کل زیبا بود و قابل تأمل.
b_shooshtari
b_shooshtari
٩٤/٠١/١٠
٠
٠
متشکرم از نظر ارزشمند شما. سعی میکنم در نوشته های بعدیم رعایت کنم. سال نو مبارک:)
میرزا
میرزا
٩٤/٠١/١١
٠
٠
خواهش می کنم، ایشالا که موفق باشید.
میرزا
میرزا
٩٤/٠١/١٠
٠
٠
راستی، موفق باشید!
k_shamshiri
k_shamshiri
٩٤/٠١/١٠
٠
٠
یک یادداشت استاندارد بود، پرداختن به یک موضوعِ فرعی با هدفی والاتر و رسیدن به نقطه دلخواه و مدنظرِ نویسنده. تنها نکته اش (بقول آقای میرزا که اشاره هم داشتند) همون حروف ربطی بودند که گاهی بیشتر از حدنرمال جولان میدادند وسط جملات. و البته "حسادت" ی که کاش اصلا در آخرین لحظات حرفش رو پیش نمی کشیدید... این یادداشت یک خطِ پررنگ مفهومی داشت که بدرستی به آخر رسیده بود و لزومی نداشت با "حسودی" بارش رو سنگین تر کنید... در عین حال، یکی از بهترین هایی بود که تا امروز خوندم... موفق باشید :-))
شکیبا مهرگان
شکیبا مهرگان
٩٤/٠١/١٠
٠
٠
ولی به نظرمن اون "حسودی" متن رو قابل لمس تر کرد.و گفتنش لازم بود.
b_shooshtari
b_shooshtari
٩٤/٠١/١٠
٠
٠
خیلی خوشحال میشم نظر شما رو پای نوشته هام میبینم آقای شمشیری عزیز:)
b_shooshtari
b_shooshtari
٩٤/٠١/١٠
٠
٠
متشکرم خانم مهرگان.سلامت باشین
k_shamshiri
k_shamshiri
٩٤/٠١/١٠
٠
٠
خواهش میکنم جناب شوشتری... انصافا متن خوبی شده... دست مریزاد :-))
s_mostafa_b
s_mostafa_b
٩٤/٠١/١٣
٠
٠
برعكس آقاي شمشيري من دوست داشتم اين كلمه حسودي رو در‌ آخر متنتون و به نظرم حسرت نخوردن به اونايي كه بي هدف گاز نميدن ميتونه يكي از پيام هاي اين يادداشت باشهه // به هر حال ممنون از نوشته تون، مرسي:)
b_shooshtari
b_shooshtari
٩٤/٠١/١٤
٠
٠
متشکرم آقا مصطفی از نظرتون:)
f_ahmadi
f_ahmadi
٩٤/٠١/١١
٠
٠
آقا حریفا خیلی قدرن! ما بریم یه دور بزنیم میایم دوباره :دییی
Soraya_Sh
Soraya_Sh
٩٤/٠١/١١
٠
٠
راستش من اونقدر به اصول و قواعد آشنایی ندارم که بتونم انتقاد کنم و اصلا در اون جایگاهی نیستم که بتونم انتقاد کنم و سبک سنجش هر مطلبی برای من "دلی بودن" ِ اون مطلب هستش ... از اینکه به دلم نشست خوشحالم :)
پربازدیدتریـــن ها
مقایسه دو کتاب کلیدر و بوف کور

ادبیات داستانی اجتماعی یا داستانی سیاه نمایی؟

٩٦/٠٦/٢٧
به امید روزهای بهتر

پایان تلخ استقلال علی منصور

٩٦/٠٦/٣٠
شعری سروده خودم

عاشقی پیشه خوبیست

٩٦/٠٦/٢٦
شعر واگیردار است!

شاعران در قرنطینه

٩٦/٠٦/٢٩
ترانه ای سروده خودم

ناقوس تنهایی

٩٦/٠٦/٢٦
در سکوت مطلق

یک روز از همین امروز و فرداها

٩٦/٠٦/٢٦
تا عاشق بمانیم

شاعر جماعت را دریابید!

٩٦/٠٧/٠١
درد ندیدن نوه دختری عمه بزرگ لیلا خانم

درمان درد دل

٩٦/٠٧/٠٢
ترانه ای سروده خودم

شاه قلبم

٩٦/٠٦/٢٨
به سختی خودم را از خاطرات بیرون کشیدم

پانسمان

٩٦/٠٦/٢٩
ملاقات غیرمنتظره با رئیس جیم

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت نهم

٩٦/٠٦/٢٧
در راستای اظهارات وزیر بهداشت

روحانی؛ ضمانت خرید شماست

٩٦/٠٦/٢٦
صدای اعضای شورای شهر هم در آمد

نمایشگاه ایرانکام سال به سال افتضاح تر

٩٦/٠٦/٢٧
شعری سروده خودم

گاهی دلم برای خودم تنگ می شود

٩٦/٠٦/٣٠
گند همه چیز را در می آوریم

آموزنده های دوست داشتنی

٩٦/٠٧/٠١
از ایده هایی که باید ادامه دهیم

مقاله نویسی چطور است؟

٩٦/٠٦/٣٠
غار رنگی رنگی

دوست داشتن و دوست داشته شدن...

٩٦/٠٦/٢٨
می خواهم از زندگی ام بنویسم

پاییز توی راه با کلی بارون

٩٦/٠٦/٣٠
خسته شدم از کاغذ سیاه کردن

بی حوصله

٩٦/٠٧/٠١
زندگی ات را مدیریت کن

از رابطه ها

٩٦/٠٦/٢٩
تبلیغات