تق‌يير / یادداشت
برگزیده‌ مرحله اول مسابقه نقطه سر خط

تق‌يير / یادداشت

نویسنده : سایت جیم

فرشاد موسی‌زاده

صفحه‌ی 303 خط 27 ستون دومِ چاپ سوم فرهنگ‌ فارسی تك‌جلدی دكتر‌معين را كه باز كنيد، خواهيد ديد مقابل كلمه‌ی تغيير نوشته شده: «ديگرگون ساختن». حالا نمی‌دانم در چاپ‌های بعدی توی معنای غامض اين كلمه تغييری صورت گرفته‌ست يا نه؛ ولی با اطمينان می‌گويم ميزان رجوع به اين واژه نسبت به باقی واژه‌های قاموس ذهنی‌مان چيزی نزديك به صفر است؛ چون ما ايرانی‌ها كه نسبت به تمامی موجودات هستی، آدم‌های ديگرگون‌تری هستيم، تنفر به‌واقع عميقی به ابعاد اين كلمه داريم. چون حرف تغيير كه پيش‌ كشيده شود، چشم‌های‌مان تا حدقه‌ باز می‌شود و صورت‌مان مثل علامت ايستِ چراغ‌خطر سرخ می‌گردد و با تكرار زيرلفظی جمله‌ی: «من آدم آرومی هستم.» می‌خواهيم هرطور شده از كوره در نرويم. انگار به هرگونه تغييری فوبيا داريم و لابد دست خودمان هم نيست. پس، سعی می‌كنيم با چسبانيدن اين مرض به حرف گذشتگان كه: «ترك عادت موجب مرض‌ست.» خودمان را تبرئه كنيم. البته تا جايی‌ش منطقی‌ست، چون اگر ناگهان برويد توی آينه خودتان را نگاه كنيد و يك‌هو.. متوجه شويد يك‌ساعته.. همه‌ی موهای‌تان ريخته، بی‌شَك شُكه خواهيد شد، كُپ خواهيد كرد و حتا ممكن‌ست باقی موهای‌تان هم از شُك اين رخداد بريزد. ولی اگر بخواهيد كمی، فقط كمی منطقی‌تر نگاه كنيد می‌بينيد كه بهترست به ماهيت اين ترس شَك كرد. مثلاً اگر به تفكرات دكارتی درون‌تان رجوع كنيد خواهيد ديد تفاوت ميان شُك و شَك، فقط در نوع بيرون دميدن هوا از شكاف ميان دولب نيست، بلكه، يكی واكنشی حسی و ديگری عقلانی‌ست نسبت به يك‌چيز.

همين چند روز پيش، در توقف صف طويل ترافيك، چشمم به تابلوی تبليغاتی شركت تبليغاتی‌‌ای افتاد كه داشت تبليغ خودش را تبليغ می‌كرد. روی صحنه‌ی نمايش بيلبورد، ماشينی كه از قضا همان فولوكس به نوستالوژی بدل شده‌ی خودمان بود، از ميان ديواری گذشت و تبديل ‌شد به ماشينی كه به علت علاقه نامربوط شخصی ترجيح می‌دهم اسمش را پورشه بگذارم. زيرش جمله‌ای قيد شده بود با اين مضمون: «اگر شما آن هستيد، ما اينطور نشان‌تان خواهيم داد!»  

و اين همانا همان غول ‌چراغ ‌جادوی مدرنی‌ست كه بدون سر و صدا و دود و دم و آن‌همه ادا و اطوار آرزوهای‌تان را برآورده می‌كند. پس، تصميم گرفتم به‌عنوان پيشرو در امر ديگرگونی، تغييراتی شگفت‌انگيز در ظاهرم پديد بياورم و از فولوكس بدل شوم به پورشه. البته، بنده نيز همچون بيشتر هم‌نوعان، درونم پورشه‌ای‌ است اسپورت كه به دليل غيراستاندارد بودن اكثر خيابان‌ها و جاده‌های موجود، در ظاهر به فولوكس بدل شده‌ست. پس، از آنجا كه: «تن آدمی شريف‌ست به جان آدميت؟/ نه، همين لباس زيباست نشان آدميت.» سعی كردم پورشه‌ی درونی را به برون نيز بيفكنم. پس، با پوشانيدن لباس‌های مارك‌دار و برند راهی كوچه‌ و بازار شدم و به‌ هر دری سر زدم. وقتی می‌بينيد هم‌شهريان و هم‌نوعانِ‌تان با چنان مرام ‌و محبتی با‌هاتان رو‌به‌رو می‌شوند كه پيش‌تر، شتر در خواب بيند پنبه‌دانه، روح‌تان شاد می‌شود. اين ديگرگونی خارق‌العاده گاهی می‌تواند فقط با تغييری كوچك حادث شود و جايگاه‌ اجتماعی، خاستگاه ‌طبقاتی و سطح‌ زندگی‌تان را تغيير بدهد. به‌قول پدربزرگم: «عقل مردم به چشمشانه.» 

و من نيز با وجود تأييد نكردن اين باور كُهَن، تكذيبش هم نمی‌كنم.

================

ادمین نوشت: چون رعایت اصول ویراستاری و املایی هم بخشی از امتیاز مسابقه است، تمامی مطالب مربوط به «نقطه سر خط» بدون ویراستاری و تغییر منتشر می‌شود.

 

 

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
فو فا نو
فو فا نو
٩٤/٠١/٠٥
٠
٠
چقدر خوب و عالی مینویسن ایشون..مثل نوشته های اقای علوی همه اش حساب شده اس..مثل من نیستن که یهو هرچی اومد به ذهنشون بنویسن :دی..عالی بود..فکر کنم تا الان از این یادداشت بیشتر بقیه خوشم اومد چون حرفی که میخواست بزنه خیلی دردناکه و دارم هر روز لمسش میکنم :(
مهراد علوی
مهراد علوی
٩٤/٠١/٠٥
١
٠
از اونجا که توی نظرتون به من هم اشاره کردید:: تشکر. لطف دارید. خیلی خوشحال شدم! :) با آرزوی موفقیت هم برای شما و هم برای آقای موسی زاده.
s_mostafa_b
s_mostafa_b
٩٤/٠١/٠٥
٠
٠
اگه نگم تو همه خطهاي اين داستان يك عبارت خوش آيند بود ميتونم اذعان كنم كه يك خط در ميون به يك عبارت دوست چشيدني و چسبناك برخورد كردم! شروع خيلي خوب رو هم به اينهايي كه گفتم اضافه ميكنم! ممنون بابت اين يادداشت:)
h_ghasemi
h_ghasemi
٩٤/٠١/٠٥
٠
٠
باآ زوی موفقیت :-)
k_shamshiri
k_shamshiri
٩٤/٠١/٠٥
٢
٠
این یادداشت رو خیلی خوب شروع کردید و خوب هم تمومش کردید. دستکاری در جملات و اصطلاحاتِ عامه پسند خیلی خوب و هوشمندانه انجام شده بودند. مثل ویرگولی که در شعر تن آدمی ... گذاشته بودید یا اشاره به شتر در خواب... . اینطور "فرافکنی هایِ آگاهانه" می تونن نجات بخشِ یک یادداشتی باشن که سعی داره از کلمه و معنایی حرف بزنه که هنوز که هنوزه خیلی ها در مفهومش "اتفاق نظر" ندارن.. اینها خیلی خوبن.. مرسی :-))
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

بعد تو

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

شاید دلیل خلقتت آغوش باشد!

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

سکوت پاییزی

٩٥/٠٩/١٤
امان از این همه ناهماهنگی

یک نفر با من هماهنگ شود

٩٥/٠٩/١٣
لطفا شفاف بگویید

مسابقه ی غسل

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

چشم هایم باز شد٬ دیدم کنارم نیستی

٩٥/٠٩/١٨
گیج شده ام

حال این روز

٩٥/٠٩/١٤
به دنبال آیه های عذاب

سید حسن آقامیری کیست؟

٩٥/٠٩/١٤
ترانه ای سروده خودم

دل بهونه گیر

٩٥/٠٩/١٥
عمق فاجعه

آرایشگاه

٩٥/٠٩/١٥
معرفی فیم دریا سالار

لطف خدا بود

٩٥/٠٩/١٤
داستان کوتاه

به همین سادگی / قسمت دوم

٩٥/٠٩/١٤
نامه ی کشف شده ی قدیمی ترین دانشجوی دانشگاه بیرجند

مجمع الأدبا

٩٥/٠٩/١٥
اندر حکایت آموزش مسائل جنسی به کودکان

بچه از کجا میاد؟

٩٥/٠٩/١٦
ترسیده ام انگار

دلم مى خواهد همه چيز را بسوزانم!

٩٥/٠٩/١٣
چرا همیشه همه چیز را آماده می خواهیم؟

دوستت دارم های ناگفته

٩٥/٠٩/١٥
باید بشوی همان آدم سابق

آفرینش برای خوب بودن

٩٥/٠٩/١٤
شعری سروده خودم

ناز نگاه

٩٥/٠٩/١٤
ترانه ای سروده خودم

تو خیالی...

٩٥/٠٩/١٦
اندر مصائب شغل من

پرنیا؟ پریا؟ پریان؟ پرنیان؟

٩٥/٠٩/١٣