و مرگ همین بود...

و مرگ همین بود...

نویسنده : y-naeemi

همیشه برای دیدنت

ریش هایم را می تراشیدم

این بار ریش گذاشته ام

برای ندیدنت!

و مرگ همین بود...

 

آن قدر تعقیبمان کرد

که یادمان فت

چاله های این خیابان

چیز مهمی نیست

و دست های سرد این زن

چند بار خورشید را سوزانده است

و اشک را فراموش کردیم

وقتی به چشم نمی‌رسید

و چقدر خود زنی کردیم

لابلای روزمرگی‌های شب‌های بیداری

و گاه عشق

آن قدر از پلک‌هامان بالا رفت

که به خواب رفتیم

و از یاد بردیم

حتی مرگ را

که همین جا بود

 

در خونمان زندگی کرد

در قلبمان آبستن شد

در رگهایمان زایمان کرد

و یادمان رفت...

 

و مرگ همین بود...

 

و مرگ

که بارها در تابوت دیگران خوابیده بود

چشم هایش را بست

به یاد صفحه‌ی ترحیم روزنامه افتاد

که این روزها به طرز عجیبی جوان بود

چشم هایش را باز کرد

در آیینه‌ی رگهام

به موهای سپیدش نگریست

و در تناسخی معکوس

از دار بالا رفت...

 

یاسین نعیمی امینی

زمستان 90

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
f_mim
f_mim
٩٣/١٢/٢٩
٢
٠
یادمان رفت ... تصویر سازی هایش عالیست
h_ghasemi
h_ghasemi
٩٣/١٢/٢٩
٢
٠
بعد مدتها یک شعر سپید خوب! ممنون :)
s_mostafa_b
s_mostafa_b
٩٤/٠١/٠١
٠
٠
از قله ي خوب عبور كرده شعرتون! مرسي:)
k_shamshiri
k_shamshiri
٩٤/٠١/٠٢
٠
٠
یک شعر دلچسب و استاندارد! بعید میدونم کسی پیدا بشه که با این محتوا ارتباط برقرار نکرده باشه... (یک «ر» کوچولو جا انداختید که اصلا مهم نیست... اونقدر قشنگ هست که چشمامون رو ببندیم و لذت ببریم از بارها خوندنش...) مممنونم...:-))
پربازدیدتریـــن ها
دیگر نگران دیر رسیدن نیستم

من گم شده بودم

٩٥/١٢/٠٤
سقوط به سرزمین ارواح

من بودم

٩٥/١٢/٠٤
شعری سروده خودم

کسی خبر ندارد

٩٥/١٢/٠١
راهکارهای غیر مشروع

تابو های موقت

٩٥/١٢/٠٥
شعری سروده خودم

کودکم نیست توی آغوشم

٩٥/١٢/٠٤
نسل های بعد

خسته تر از آنیم، که فکرش بکنی

٩٥/١١/٣٠
می شود ساده بود و از ته دل خندید

اندر احوالات دغدغه های ریز دخترانه

٩٥/١٢/٠٣
دارم دیوانه می شوم

دختری در آینه

٩٥/١٢/٠٣
یتیم شدم، همین

هر چه صدا می زنم بابا!

٩٥/١١/٣٠
خاطراتی از نمایشگاه پژوهش سال 94

از هم فکری تا اثبات توانایی ها

٩٥/١٢/٠٢
مطمئنم اینجاست

هیس، آرام، کسی بو نبرد

٩٥/١٢/٠٢
یعنی چه شده بود؟

طبق عادت / قسمت سوم

٩٥/١٢/٠٢
چای نخوردن ها بهانه است

تو بیا تو بمان

٩٥/١٢/٠٢
از کرامات آقا بود

زیباترین سه شنبه ی سال

٩٥/١٢/٠٤
وقتی چهار ماهه بودم

عشق، مادر و معجزه

٩٥/١٢/٠٣
نسل ما

من آخر دیروزم

٩٥/١١/٣٠
ته دلم خوشحال می شوم

سورپرایز شوندگی

٩٥/١٢/٠٥
برو فاش می کن، مگو چیست فاش!

راز و رمزهای رازداری

٩٥/١٢/٠١
وقتی همه ایران یک رنگ می شود

اولین روز آبی

٩٥/١٢/٠١
اگرچه سخت، روزی تمام می شود

انتظار سخت ترین کار دنیاست

٩٥/١٢/٠٣
تبلیغات
تبلیغات