امروز مرد کوری را سوار ماشین کردم. شاید اگر می‌دانستم خانه‌اش آن‌قدر دور است از کنارش می‌گذشتم و از آیینه می‌دیدم که هنوز دارد عصای سفیدش را برای باقی ماشین‌ها تکان می‌دهد.

فکر نمی‌کردم آدم‌های کور این‌قدر حرف برای زدن داشته باشند. از گرانی با هم حرف زدیم. از کمبود آب، از طرز تهیه جوشانده‌های آرام بخش. در مورد این آخری من تخصصی نداشتم و او بیشتر حرف زد. چشم‌هایش از دیابت آن‌طور شده بود. بازنشسته بود و همه چیز یک شبه اتفاق افتاده بود.

می‌گفت آن شب هر چه منتظر شده بود صبح نمی‌شد. صدای بچه‌ها را توی حیاط مدرسه روبه‌روی خانه‌شان می‌شنیده اما خودش هم تعجب کرده بود که نصفه شبی بچه‌ها توی مدرسه چه می‌کنند. بعد با خودش گفته که شاید کسوف شده و او خبر ندارد. گفت دلش می‌خواسته لااقل یک ماه طول می‌کشید که کامل کور بشود. آدم که خبر داشته باشد فرق می‌کند. شاید خواسته باشد کسی را قبل کوری یک دل سیر ببیند و برای همیشه تصویرش را توی ذهن‌اش نگه دارد.

گفتم رسیدیم. گفت یادم رفت گل گاو زبان بخرم.

=========

منبع:

http://filterplus.blogfa.com/post/112

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
k_shamshiri
k_shamshiri
٩٣/١٢/١١
٠
٠
چه قشنگ منو همراه کردید با روایتی قشنگ از "امروزتون"! مرسی! :-))
e_radmehri
e_radmehri
٩٣/١٢/١١
٠
٠
تلخ وتاثیر گذار نوشته شده بود....امیدوارم همه گرفتار های این بیماری شفا پیدا کنند
سلیمان حسنی
سلیمان حسنی
٩٣/١٢/١١
٠
٠
سلام: درود برشما وقلمتان. زنده باشید.
Narges_V
Narges_V
٩٣/١٢/١١
٠
٠
خيلي زيبا بود:((مرسي
Cold
Cold
٩٣/١٢/١١
١
٠
خیلی خوب نوشته بودید..."شاید خواسته باشد کسی را قبل کوری یک دل سیر ببیند و برای همیشه تصویرش را توی ذهن‌اش نگه دارد" یه جال عجیبی بهم داست با خوندن این قسمت...واقعا همینطوره...خسته نباشید :)...ممنون!
فو فا نو
فو فا نو
٩٣/١٢/١١
٠
٠
منم نظرم دقیقا همینه :)
raha_sl
raha_sl
٩٣/١٢/١١
٠
٠
خیلی ممنون ... چقد قشنگه قصه ش واقعا ادمو با خودش میبره :(
رویا خانوم
رویا خانوم
٩٣/١٢/١٢
٠
٠
عجب دلنشین بود و تلخ
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

همه جا صوت غریبانه آن آهنگی است

٩٦/٠٣/٢٨
حرف‌هایم را برای شما بگویم

روزمرگی های گارسون جوان

٩٦/٠٣/٢٧
لطفا ما را گارسون صدا نزنید

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت دوم

٩٦/٠٤/٠١
آرامش من در کدام است؟

مرگ درخت هشتاد و یک ساله

٩٦/٠٣/٣١
آدم ها چقدر زود عوض می شوند

ساعت 1:29 دقیقه بامداد

٩٦/٠٤/٠١
در دنج ترین گوشه دل

شمعدانی کوچک من

٩٦/٠٣/٢٧
شهادت مبارکش باشد

چند می گیری عاشق بشی؟

٩٦/٠٣/٢٧
در باب خبرهای بی‌اهمیتی که برایمان مهم می‌شوند

قسمت آخر خندوانه لو رفت...

٩٦/٠٣/٢٩
او اکنون کلاس چهارم است

پدربزرگ دوست داشتنی

٩٦/٠٣/٢٨
شعری سروده خودم

دوست داری بروی؟

٩٦/٠٣/٣١
لطفا خانم ها با دقت بیشتری بخوانند

بازار کاری که خانم ها خرابش کردند

٩٦/٠٣/٢٨
محال است یادم بروند

خاطرات وبلاگ نویسی

٩٦/٠٣/٣١
شعری سروده خودم

از درد می رسم به همان نقطه، باز درد

٩٦/٠٣/٢٩
جایگاه مقدس یک پدر

پدر ظالم

٩٦/٠٣/٢٨
خطر استفاده از واژه های بیگانه

ساید بای ساید

٩٦/٠٤/٠٣
شعری سروده خودم

حکومت عشق

٩٦/٠٣/٢٩
این قلم، ریشه می دواند

پاره خطی برای جیمی ها

٩٦/٠٤/٠٣
آفتاب سوزان، روزه و امتحان

معلم کوچک درس بزرگ

٩٦/٠٤/٠٤
روزه خواری در ملا عام

جرم هست؟ نیست؟

٩٦/٠٣/٣١
من غرق تماشای چشم هایت

محبوب من

٩٦/٠٤/٠١
تبلیغات
تبلیغات