خودش را گریم می‌کند و لبش را قرمز پر رنگ که تغییر زاویه لبانش نسبت به بینی‌اش بیشتر مورد توجه قرار گیرد. لباس‌هایش را می‌پوشد. وارد صحنه می‌شود. می‌خندد و می‌خنداند و می‌خندند. رفیق همکارش را سال‌ها می‌شناسد. آن‌ها با هم بزرگ شده‌اند و با هم تصمیم گرفتند، بخندند و بخندانند، آن هم وقتی فهمیدند گریه و زاری برای حجم انبوه غم و غصه‌هایشان کم است.

صبح‌ها تمرین می‌کنند که چطور راه بروند و بیایند. شب‌ها هنگام خواب تمرین می‌کنند چطور لبخند بزنند. با همه عکس می‌گیرند و هر کاری می‌کنند که از فرط خنده عکاس دستش بلرزد و همه جا تار و تیره بیفتد و خودشان دو تا واضح‌تر بیفتند تا خنده‌شان بیشتر معلوم شود. تا غم‌های‌شان کمتر  جلوه کند. تا نشان دهند: *زندگی نفس کِش می‌خواد... هر مشکلی طرفت میاد...

 

 PHOTO BY:ATIYEH JANMALEKI

========

منبع:

http://satreman.blogfa.com/post/5

 

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
nina_aghighi
nina_aghighi
٩٣/١١/٢٦
٠
٠
اییییییی://////.متنتون عالی بود مخصوصا جمله اخر.
سلیمان حسنی
سلیمان حسنی
٩٣/١١/٢٦
٠
٠
سلام ودرود برشما:مسرور و تندرست باشید.
عطیه جانملکی
عطیه جانملکی
٩٣/١١/٢٨
٠
٠
سپاسگزام جیمی های عزیز
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

شهرزاد

٩٦/٠٢/٠٢
شعری سروده خودم

خار آن شعر که از زلف تو کوتاه بود!

٩٦/٠٢/٠٤
با یک چمدان دلتنگی

یهویی

٩٦/٠٢/٠٣
ارزش کلمات

تذکره الکارگردان

٩٦/٠٢/٠٣
خسته تر...

به شیرینی یک خواب

٩٦/٠٢/٠٢
فقط زانو می‌زنم

دیوانه

٩٦/٠٢/٠٢
آخرین خواسته

محبوس آرزو

٩٦/٠٢/٠٥
شعری سروده خودم

دل دیوانه ام

٩٦/٠٢/٠٤
هیچکس حالم را نمی فهمد

تو که نیستی

٩٦/٠٢/٠٥
گذار بازهم ببینمت...

چشم هایم را بگیر

٩٦/٠٢/٠٢
منتظرتم!

این آدم های ناشناس مهمان نواز!

٩٦/٠٢/٠٤
شعری سروده خودم

هوای کی به سر داری؟

٩٦/٠٢/٠٧
حس دلتنگی

همه ی دار و ندارم به تو بر می گردد

٩٦/٠٢/٠٦
بارها خدا را شکر!

یک صبح دانشجویی

٩٦/٠٢/٠٣
دلتنگت می شدم

زمانی که کنارت بودم...

٩٦/٠٢/٠٦
دلم گرفته

حس نامشخص

٩٦/٠٢/٠٤
کارهای عجیب ما

رنج فضای مجازی

٩٦/٠٢/٠٣
بزرگترین تردیدهای زندگی من

پیراهن آبی ام را بپوشم یا پیراهن سیاه؟

٩٦/٠٢/٠٢
همیشه تلخ

شروع یک پایان

٩٦/٠٢/٠٤
شعری سروده خودم

کجای این زندگی زیباست؟

٩٦/٠٢/٠٦
تبلیغات
تبلیغات