می‌ترسم از این روزها. می‌ترسم یکی از همین روزها بالاخره از هم گسیخته شود. خودم را می‌گویم. می‌ترسم مثل لباس کهنه‌ای ریش ریش شوم طوری که هیچ خیاطی قادر به رفو کردنم نباشد. می‌ترسم یکی از همین روزها بالاخره خرد شوم طوری که هیچ چینی بند زنی هم نتواند بندم بزند!

نمی‌دانم چطوری یکهو این کلاف باز می‌شود. هرکاری می‌کنم نمی‌توانم جمعش کنم. نمی‌دانم چرا ول کنم نیست، بی‌قراری را می‌گویم. نمی‌دانم این آشفتگی کجاست که یک دفهه می‌افتد به جانم! حالا می‌فهمم وقتی می‌گویند چیزی عین خوره می‌خوردت  یعنی چی. خوره‌ای که نمی‌دانی از کجا به جانت می‌افتد تا جلویش را بگیری! گاهی از چیزی به نام سر درگمی، آشفتگی، بهتر است بگویم نمی‌دانم چی.

می‌خواهم قلبم را در بیاورم! می‌خواهم مغزم را بترکانم تا از شر این قطار بی‌انتهایی که مدام داخلش می‌پیچد راحت شوم! مسیرش هم مشخص نیست، مقصدی هم ندارد، سوزنبان را هم گیج کرده. یک روز فقط از مسیره بالا می‌رود یک روز فقط آن ته تها را می‌پیچد،یک روز هنوز نرفته برمی‌گردد! سوزنبان را هم خسته کرده. می‌ترسم یکی از همین روزها سوزنبان هم بگذارد و برود. می‌خواهم یک روز با سوزنبان تبانی کنم، قطار را متوقف کنم. شاید این قطار بی انتها با خودش برخورد کند و... آخ که این سوزنبان زیر بار نمی‌رود. گاهی می‌خواهم فقط نباشم تا آرام شوم، نبودن مطلق، فکر کردم با ندیدن و نشنیدن، خوره را نه می‌بینم نه می‌شنوم! اما گاهی بدون دیدن، بدون و شنیدن هم سر و کله‌اش پیدا می‌شود. کارش هم نابود کردن است، نابود کردن به ظاهر آرامشم را! البته به ظاهر آرامشم را چون آرامش واقعی وجود خارجی ندارد! این است که باید پناه ببرم به مسکن، به مرور، این هم بعضی روزها عکس کار می‌کند، با ندیدن و نشنیدن هر روز تنها و تنهاتر شدم. البته گله‌ای ندارم چون من گدای تنهایی شدم. معتادم به تنهایی. حالم بدون تنهایی دست خودم نیست !

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
k_shamshiri
k_shamshiri
٩٤/٠٢/٠٢
٠
٠
قلمِ خانم تبریزیِ شاعر یه چیز دیگه است! اینو قبلا هم گفته بودم. حرف قشنگی رو مطرح کردید و شیوا هم بود اما احتیاج به یک بازنویسی با حوصله داره خواهرم.. علاوه بر ساختار و "پرداختِ محتوا"، نکات ریز و درشتی مثل: یک دفهه: یک دفعه/ از مسیره.. : از مسیر... و همچنین نکاتی در فاصله گذاری و علائم سجاوندی هم به چشمم خوردند که هرگز در شعرهای شما اینطور مواردی ندیدم. مطالعه بیشترِ داستان های کوتاه رو توصیه میکنم. به فضاسازی و ایده پردازی مسلط هستید(که میتونه برگرفته از چشم و دلِ شاعرتون هم باشه) اما خب برای یادداشت نویسی و داستان کمی بیشتر تلاش و ممارست لازمه. حیفه که اینهمه حرفِ دلِ صادقانه با زبانی الکن بیان بشن. یقینا در قلم شما جوهره و توانِ نوشتن هست که موشکافانه عرایضم رو مطرح میکنم. باز هم برای ما بنویسید و از انتقادها و واکنش ها نترسید. مشتاقم محصولِ بعدیِ ذهن و قلمِ خلاق شما رو بخونم... :-))
h.naderi
h.naderi
٩٤/٠٢/٠٣
٠
٠
:) دیگه آقای شمشیری نقد کردند؛ ولی شخصا زیاد با این تیپ متن ها ارتباط نمی گیرم.
پربازدیدتریـــن ها
چند خطی برای فرزندم

من به تو خواهم آموخت که...

٩٦/٠٦/٢٣
از پدیده خوابگاه تا غذای محبوب سلف!

دانشگاه رفتن ؛ چالش یا فرصت؟

٩٦/٠٦/٢٣
مثل بلبل انگلیسی حرف می زنم

خاطرات کلاس زبان محاله یادم بره

٩٦/٠٦/٢٢
شعری سروده خودم

عاشقی پیشه خوبیست

٩٦/٠٦/٢٦
شعری سروده خودم

ابر پر باران

٩٦/٠٦/٢٢
اصلا بهتر باش جانم!

الفبا را نادیده نگیریم

٩٦/٠٦/٢٣
در سکوت مطلق

یک روز از همین امروز و فرداها

٩٦/٠٦/٢٦
مقایسه دو کتاب کلیدر و بوف کور

ادبیات داستانی اجتماعی یا داستانی سیاه نمایی؟

٩٦/٠٦/٢٧
تو چه می دانی؟

دل عاشق

٩٦/٠٦/٢٥
در راستای اظهارات وزیر بهداشت

روحانی؛ ضمانت خرید شماست

٩٦/٠٦/٢٦
طعم نامردی ات را می چشی

تو رفتی...

٩٦/٠٦/٢٢
ملاقات غیرمنتظره با رئیس جیم

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت نهم

٩٦/٠٦/٢٧
ترانه ای سروده خودم

باغ بارون زده

٩٦/٠٦/٢٢
مگر شعر چیست؟

دل خوش به شاعر بودن

٩٦/٠٦/٢٥
صدای اعضای شورای شهر هم در آمد

نمایشگاه ایرانکام سال به سال افتضاح تر

٩٦/٠٦/٢٧
ترانه ای سروده خودم

ناقوس تنهایی

٩٦/٠٦/٢٦
شعری سروده خودم

دلم پرواز می خواهد

٩٦/٠٦/٢٣
ترانه ای سروده خودم

شاه قلبم

٩٦/٠٦/٢٨
با اینکه می دانی

پایه و اساس زندگی

٩٦/٠٦/٢٥
اشک های بی ثمر

از نیامدن ها

٩٦/٠٦/٢٧
تبلیغات