تقدیر / داستان كوتاه

تقدیر / داستان كوتاه

نویسنده : افسانه بانو

مرگ سامان را از یاد برده بودم تمام فکرم پر از سامیه بود. خدایا زندست می‌دونم که زندست. حالا هر کی می‌خواد هرچی بگه، اون داره نفس می‌کشه چرا می‌خوان بهم تزریق کنند که دیگه زنده نیست. خدایا از جون زندگیم چی می‌خوان؟ چرا راحتم نمی‌ذارن؟ میخوام تنها باشم تنهای تنها باکسی که بعد از سامان همه زندگیم شده .

- شکیبا داری با خودت چی‌کار می‌کنی؟ فکر می‌کنی واسه ما آسونه وقتی می‌بینیم که روز به روز داری خودتو داغونتر می‌کنی مادر؟

- مامان شما که می‌فهمی چی می‌گم، تو رو خدا ببین، صدای نفس‌هاشو می‌شنوی؟

- چرا این‌قدر خودتو اذیت می‌کنی؟ تو این‌طوری به سامیه هم آزار می‌رسونی. با تقدیر می‌خوای بجنگی؟ خودتم می‌دونی اگه اون دستگاه‌ها رو ازش جدا کنی تمومه. قراره به خودت امید بدی که چی بشه؟ امیدی که هیچ روشنی‌ای برات نداره .

- وای مامان میگم نفس می‌کشه دخترم زندست .

- شکیبا بفهم چی می‌گم .

دوباره جنگ بین من و مادر شروع شد و دوباره مثل همیشه مادر رفت .

- آماده شو ببرمت دکتر عزیزم .

- نه، نمی‌خواد، فکر کنم دل دردم از غذای ظهر باشه .

- خب آماده شو اول می‌برمت دکتر بعد می‌ریم لباس سامیه رو می‌خریم .

- نه تو با سامیه برو، استراحت کنم بهتر می‌شم .

- مامان بیا دیگه بابا ناراحته .

- قربون دخترم برم، تو با بابا برو که ناراحت نباشه .

- چشم .

از پشت پنجره دیدم که از صفحه روشن خیابان محو شدند .

وقتی رسیدم بیمارستان قدرت حرکت نداشتم رفتم تو بخش، مرگ سامان را فراموش کرده  بودم. سامیه در کما رفته بود. بعد از مدتی دکترها اعلام کردند که سامیه یک جور زندگی نباتی دارد و دیگر نمی‌توانند او را در بیمارستان نگه دارند. هر چه اصرار و التماس کردم فایده نداشت، او را به خانه آوردم یکی از اتاق‌های خانه تبدیل به بیمارستان شده بود. روز به روز هزینه‌های او بیشتر می‌شد، اما می‌دانستم زنده است و برایم کافی بود. دکترها خواستند که اهدای عضو انجام دهم. آن چنان قشقرقی به پا کردم که دور از انتظارم بود، باور نداشتم خودم هستم .

عصبی و بد خلق شده بودم، وقتی مرگ سامان را باور کردم که تنهای تنها بودم و جسم سامیه هم به خوابي رفته بود که نمی‌دانستم کی تمام می‌شود .

پای چشمانم گود شده بود، تسبیح یك لحظه از دستانم روی زمین آرام نمی‌گرفت. به خواب رفتم، سامان و سامیه کنار هم بودند. سامیه می‌خندید و سامان گفت: اجازه بده سامیه بیاد این‌جا خندید و رفت .

آن‌قدر صداش کردم که از صدای خودم و نفس‌هايم  بیدار شدم. مادر در چهار چوب در بود، جلو آمد و در آغوشش گم شدم .

درست مثل سامان، سامیه هم رفت. کاش من هم آن روز همراهشان رفته بودم. اعضای بدنش را اهدا کردم. شاید مادری مثل من چشمانش به کودکی باشد که همه زندگی‌اش است و منتظر یک عضو است، بگذار او طعم شیرین مادری را بچشد. مادر مدام می‌گفت همانند نامت باش .


برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
a_entesari
a_entesari
٩١/١١/٠٣
٠
٠
تلخ بود:(
افسانه بانو
افسانه بانو
٩٢/٠٤/٢٥
٠
٠
:-( گاهی تلخ خوبه شیرینی بعضی چیزها رو بهتر حس میکنی
شکوفه گیلاس
شکوفه گیلاس
٩١/١١/٠٣
٠
٠
وقتی اینارو میخونم تا چند ساعت میرم تو خودم.....غصه هام یادم میره
taba_sa
taba_sa
٩١/١١/٠٣
٠
٠
:(((((((((((((((((((((( تلخ
علیرضا
علیرضا
٩١/١١/٠٣
٠
٠
دوستت دارم مـــــــــــــــــادرم...
m_sepehri
m_sepehri
٩١/١١/٠٣
١
٠
خیلی زیبا بود.خیلی...ممنون افسانه جان...خیلی ممنون
Em Ad
Em Ad
٩١/١١/٠٤
٠
٠
:-(
mahshid2
mahshid2
٩١/١١/٠٤
٢
٠
هیییییییییییییییییییی .... مررررررررررررررررسی افسانه جان
bye
bye
٩١/١١/١٢
٠
٠
ممنونم دوست عزیزم
سهره
سهره
٩٢/٠٣/٠١
٠
٠
هههههیییییی......چه غمگین......
A.hosseiny
A.hosseiny
٩٢/٠٣/٠٦
١
٠
خیلی تلخ و غمگین بود....غصه های خودم یادم رفت...ممنون
افسانه بانو
افسانه بانو
٩٢/٠٤/٢٥
٠
٠
سپاس برادر علیرضا
sachly
sachly
٩٢/٠٣/٢٢
٠
٠
دلم گرفت..... خیلی تلخ بود........مرسی
افسانه بانو
افسانه بانو
٩٢/٠٤/٢٥
٠
٠
سپاس
پربازدیدتریـــن ها
تجربه اولین نمایشگاه کتاب

اردو در نمایشگاه

٩٦/٠٢/٢٨
برای 30 سالگی ام

هوایی ام به هوای تو

٩٦/٠٢/٢٨
شعری سروده خودم

کی گفته جنگِ بر سرِ رای افتخار است؟

٩٦/٠٢/٣٠
دلت نیامده مرا صدا کنی

شاه مقصود دلم

٩٦/٠٢/٣١
حواس مان به کائنات هم باشد

خانم های مجلس بخوانند

٩٦/٠٢/٣١
فیلتر دوستان

اندر مزایای انتخابات!

٩٦/٠٢/٢٨
این کار خطرناک

مردان شیشه ای

٩٦/٠٢/٢٨
مسابقات ورزشی همبستگی کشورهای اسلامی در باکو

خواهرم؛ حجابت رو رعایت نکن

٩٦/٠٣/٠٢
شعری سروده خودم

چشمان سیاه تو

٩٦/٠٣/٠٣
پسری با موهای قرمز

Home - خانه

٩٦/٠٣/٠٢
بخوانید درد و رنج

می نویسم امتحان...

٩٦/٠٣/٠٢
ابلیس گونه مردود جهان شدم

در آن شب نخست

٩٦/٠٢/٣١
یاد روزهای قبل از عاشق شدن

پسر آن دیگری

٩٦/٠٣/٠١
این کتاب را حتما بخوانید

کتابی از آلبادسس بدس

٩٦/٠٢/٢٨
شعری سروده خودم

مشتری بی مدار

٩٦/٠٢/٣٠
«دوستت دارم»های زندگی

بعضی از آدم ها...

٩٦/٠٣/٠١
زنانی که نمی دانند زن هستند

زنان علیه ورزشگاه!

٩٦/٠٣/٠٣
او برایم همه بود

این من خودخواه

٩٦/٠٣/٠٢
جایی برای آدم های تازه

نترس و بگذار بروند

٩٦/٠٣/٠١
مسئله این است

پول دار یا بی پول!

٩٦/٠٢/٣٠
تبلیغات
تبلیغات