سرم را که بلند کردم، انگار درونم تهی شد، همه چیز دور سرم می‌چرخید و من با چشمانی بهت زده، فقط نگاهش می‌کردم؛ نه انگار این قلب من بود که متلاشی شده بود. نفسم پشت میله حنجره‌ام حبس شده بود و می‌دیدم امید را که با خون خود به خاک بی‌روح و سرد، زندگی را هدیه داده بود.

چشمان مخمورش به من خیره شده بود و دستان مردانه‌اش را به سمتم دراز کرده بود. دست‌هایم را در دست سرخش فشردم، هنوز گرم بود و نفس می‌کشید، دستش را به زحمت بالا برد و بوسید، دستم وحلقه عشق‌مان را. به اطرافم که نگاه کردم پر بود از امید، مشت‌هایی که بالا و پایین می‌رفت، تانکی که بی‌محابا بر پاهای آهنی خود می‌رقصید و لاستیک‌هایی که آتش به تن کرده بودند و روی زمین سرد می‌دویدند.

سرم را روی قلبش گذاشتم، نه؛ دیگرموسیقی نداشت. او به زندگی من رنگ تازه داده بود وخود بیرنگ شده بود.

آن روز باز هم در مقابل چشمانم جان گرفت. غروب یکشنبه پاییزی سیصدوهفتاد و دو روز پیش. روی نیمکت سرد پارک نشسته بودم. زغال سیاه روی کاغذ A2 می‌لغزید و می‌کشید سیاهی را تا رسید به سفیدی درآغوش مردی جوان. دستی در مقابل صورتم تکان خورد. زغال در دستم آرام گرفت. کنارم نشست: چرا انقدرسیاه؟ زغال را روی صورت کاغذ کشیدم: آدما همین طورین نیستن؟ نوک کفش‌های قهوه‌ای و براقش را روی آسفالت کشید: آدما خاکسترین، بعضی‌ها نزدیک به سیاه، بعضی‌ها به سفید.

به گونه لطیف وسرخش آرام دست کشیدم: خیلی نازه. به نوزادش که خواب رفته بود خیره ماند: این دنیای منه. و گفت از زندگیش، از دنیایش، از آرزویش که سیاهی جان او را گرفته بود و گفتم از روزمره‌گیم، تنهاییم.

این دنیا بود که ما را به هم وصل کرد و روزگار که ما را از هم جدا کرد.

اکنون تو را در قلبم دارم، دنیا را که حالا روی فرش سبز زمین چهار دست وپا راه می‌رود در کنارم. روی همان نیمکت نشسته‌ام، جای تو خالیست اما یادت نه. حالا هم صدا هست، صدای آزادی.

 

 

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
k_shamshiri
k_shamshiri
٩٣/١١/٢٦
٠
٠
لذت بردم... یادداشتی روان و البته متفاوت. مرسی.
f_yazdi
f_yazdi
٩٣/١١/٢٦
٠
٠
ممنون از کلیک حضورتون ... البته این داستانو سال 88 برای جشنواره موضوعی نوشتم و فرستادم.یادم نیس نمیدونم سیصد و چند کلمه نباید بیشتر میشد .ممنون از نظرتون
yekta_b
yekta_b
٩٣/١١/٢٧
٠
٠
به نظرم زاویه دید خیلی خیلی خوب بود :)
f_yazdi
f_yazdi
٩٣/١١/٢٧
٠
٠
ممنون از کلیک - حضورتون و از نظرتون :)
nina_aghighi
nina_aghighi
٩٣/١١/٢٧
٠
٠
متشکرم زیبا بود.
f_yazdi
f_yazdi
٩٣/١١/٢٧
٠
٠
مرسی از کلیک - حضورتون :))
f_yazdi
f_yazdi
٩٣/١١/٢٧
٠
٠
...... و مرسی از نظرت .... :)
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

زیر باران خنده با چشمان گریان ساده بود

٩٥/١١/٢٥
تا آن روز چقدر فاصله داریم؟

در حکومت امام زمان

٩٥/١١/٢٥
حیف شد

حیاط خانه ی مادرجون

٩٥/١١/٢٦
شاید قهرمان این فصل شویم

ظهور استقلال آرمانی

٩٥/١١/٢٨
ترامپ هستند، 70 ساله از حزب باد!

وقتی از ترامپ حرف می زنیم، دقیقا از چه حرف می زنیم؟

٩٥/١١/٢٨
آدم ها گاهی عوض نمی شوند

هر کسی را سازشی ست، با ساز خود تنها نزن

٩٥/١١/٢٤
راننده تاکسی بی اعصاب

خاطرات یک روان پریش

٩٥/١١/٢٤
گاهی از پنجره بیرون را نگاه کن

به دنیا آمدیم تا به هم کمک کنیم

٩٥/١١/٢٧
طنزیات

مصاحبه خبرگزاری مهر با آبراهام لینکلن!

٩٥/١١/٢٨
حالا نوبت من بود

نامه ای به خدا

٩٥/١١/٢٧
زیر ترنم باران وحی

موسیقی خدا

٩٥/١١/٢٤
مراقبش باش

ماه بالا بلند من

٩٥/١١/٢٤
نقد و بررسی فیلم فصل نرگس

وعده ما قبرستان!

٩٥/١١/٢٨
آمده بودم بنویسم...

دو دقیقه حواستان را به من بدهید لطفا

٩٥/١١/٢٦
یعنی چه شده بود؟

طبق عادت / قسمت دوم

٩٥/١١/٢٧
من اکنون هستم

جانان من

٩٥/١١/٢٤
از تو ممنونم

خدایی باش

٩٥/١١/٢٥
از عکس های پی در پی تا شاخ های اینستاگرامی

زندگی به سبک اینستاگرام

٩٥/١١/٢٥
من متخصص هستم!

راه اشتباهی

٩٥/١١/٢٧
باید به روایت‌ها چون حکایت‌ها احترام گذاشت؟

حکایت اندر روایت

٩٥/١١/٢٦
تبلیغات
تبلیغات