دبستان که می‌رفتم، پسری بود که بندی صدایش می‌زدیم. بندی اسم فامیلش بود و بعضی وقت‌ها می‌گفتیم رضا. بندی رفیقم بود. می‌نویسم «بود»، نه به این خاطر که بندی دو روز پیش مُرد؛ نه، رفیق بودیم و کم‌کم راه‌مان از هم جدا شد.

من عینکی شدم و بندی همان موفرفری تخس ماند. آخرین برخورد من و بندی آنچنان دوستانه نبود. وسط کوچه فوتبال بازی می‌کردیم. با تکه آجر دروازه ساختیم که بندی آمد. یادم نیست چه شد که دقیقه‌ای بعد، بندی مشغول فرار بود و آن‌قدر دنبالش دویدم که خسته شدم. روزی که مُرد، همین دو روز پیش، مامان گفت که طفلکی افسرده بود. بندیِ افسرده به کتَم نرفت. زیپ سویشرتم را کشیدم و رفتم طرف خانه بندی‌ها. بس که پلاکارد بود، داربست کشیده بودند.

بندی صدایش می‌زدیم، بندی اسم فامیلش بود و بعضی وقت‌ها میگفتیم رضا. آخرین باری که دیدمش، به گمانم اگر صدایش میزدم «جوان ناکام، خادم الحسین کربلایی رضا بندی»، باید فرار می‌کردم و این‌قدر دنبالم می‌دوید که خسته می‌شد.

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
k_shamshiri
k_shamshiri
٩٣/١١/١٩
١
٠
خیلی خیلی قدرتمند نوشتید... و کاش از کلمه "بندی" بیشتر استفاده میکردید. در پاراگراف میانی یک چیزهایی، یک سری حلقه هایی کمبودشون احساس میشه... نمیدونم دقیقا چی... مثلا یک خط توضیح از علاقه های جدیدش... از راهی که انتخاب کرده بود که رفاقتش با قهرمان داستان عوض شده بود... نمیدونم... شما بعنوان خالق و نویسنده اش بهتر میدونید چی... فقط همینقدر میدونم و احساسم میگه یک چیزهایی کم داره این داستانک. اما قدرت و تواناییِ شما به وضوح هویداست. مرسی.
nina_aghighi
nina_aghighi
٩٣/١١/١٩
١
٠
بله منم با اقای شمشیری موافقم.باید کمی از علاقش بیشتر توضیح میداد و.....ممنون زیبا بود.
s_hezaveh
s_hezaveh
٩٣/١١/٢٠
٠
٠
ممنون آقای شمشیری. بله، شاید بعضی جزئیات لازم بود اورده بشن. حق بدین که اجازه ی نوشتن بعضی چیزا رو نداشتم؛ مگر اینکه از خانواده ی رضا اجازه میگرفتم.
k_shamshiri
k_shamshiri
٩٣/١١/٢٠
٠
٠
می فهمم.. پس کاش اسم و فامیلش رو عوض می کردید تا دستتون باز باشه برای تخیل یا حتی وارد کردن جزئیاتی کمی دستکاری شده.. اینجا من بعنوانِ یک اثر ادبی بهش نگاه میکنم.. مگر قید بشه فقط یک خاطره یا دغدغه است. وگرنه طبق تعاریفِ تحلیلی بررسی میکنم. / ممنون از سعه صدر شماو موفق باشید برادر.
اونییییی زهرا
اونییییی زهرا
٩٣/١١/١٩
٠
٠
:(نمیدونم چرا من متوجه نشدم چی شد دوبارم خوندم لطفا یکی منو توجیح کنه
s_hezaveh
s_hezaveh
٩٣/١١/٢٠
٠
٠
:(
هاچ
هاچ
٩٣/١١/١٩
٠
٠
این چرا برگزیده نشدددددددددددددددددددد
h.naderi
h.naderi
٩٣/١١/٢٠
٠
٠
منم برام سؤال پیش اومد!
s_hezaveh
s_hezaveh
٩٣/١١/٢٠
٠
٠
لطف شماست؛ وگرنه در حد برگزیده شدن نبود.
a-pooryousof
a-pooryousof
٩٣/١١/٢٠
٠
٠
زيبا نوشتين/ خوبه روس سنگ قبرشم بنويسن خادم الحسين
s_hezaveh
s_hezaveh
٩٣/١١/٢٠
٠
٠
ممنون... سنگ قبر رضا...
h.naderi
h.naderi
٩٣/١١/٢٠
٠
٠
عجب نوشته ای بود! خیلی قوی و بسیار کوتاه و خود این کوتاه نویسی باعث شد نوشته خیلی خوب خونده بشه؛ راستی چرا بندی مُرد؟
s_hezaveh
s_hezaveh
٩٣/١١/٢٠
٠
٠
واقعا ممنون... علتش رو نفهمیدم، و از کسی نپرسیدم. دردآور بود واسم
yekta_b
yekta_b
٩٣/١١/٢٠
٠
٠
چه تراژدی دردناکی ... / به نظر من پایان ـش عالی بود .
s_hezaveh
s_hezaveh
٩٣/١١/٢٠
٠
٠
ممنون... کاش فقط یه داستان بود. واقعا دردناکه..
Vania
Vania
٩٣/١١/٢٠
٠
٠
راهشون چطور جدا شد؟//چرا بندی مرد؟/چرا آخر داستان اگر اونطوری صداش میکردین بعدش باید فرار می کردین؟/// و اما اینکه خیلی خوب بود..کوتاه در عین حال پر از حس//قلمتون پر جوهر
s_hezaveh
s_hezaveh
٩٣/١١/٢٠
٠
٠
واقعا ممنون.. راهمون با مدرسه هامون جدا شد. دلیل مرگشو نفهمیدم، کاش هیچوقت نفهمم. رضا اهل زندگی بود. اگه بهش میگفتم جوون از دنیا میری، بدجوری عصبانی میشد.
s_sali
s_sali
٩٣/١١/٢٠
٠
٠
خیلی غم انگیز و زیبا بود. خدا رحمتشون کنه.
s_hezaveh
s_hezaveh
٩٣/١١/٢٠
٠
٠
ممنون..
2nyadideh
2nyadideh
٩٣/١١/٢٠
٠
٠
خدا همه رفتگان رو بیامرزه.... مرســـــــــی از شما...قلمتون مستدآم (^_^)
s_hezaveh
s_hezaveh
٩٣/١١/٢٠
٠
٠
ممنونم ازتون...
akbar
akbar
٩٣/١١/٢١
٠
٠
چرا باید وقتی به رضا میگفتی خادم الحسین فرار میکردی؟
s_hezaveh
s_hezaveh
٩٣/١١/٢١
٠
٠
خدا بیامرزدش.. عصبانی میشد اگر ناکام صدایش میزدم. سخت نگیرید...
akbar
akbar
٩٣/١١/٢١
٠
٠
چرا ناکام صداش میکردی؟
s_hezaveh
s_hezaveh
٩٣/١١/٢٣
٠
٠
بی خیال.
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

سکوت پاییزی

٩٥/٠٩/١٤
شعری سروده خودم

چشم هایم باز شد٬ دیدم کنارم نیستی

٩٥/٠٩/١٨
گیج شده ام

حال این روز

٩٥/٠٩/١٤
به دنبال آیه های عذاب

سید حسن آقامیری کیست؟

٩٥/٠٩/١٤
ترانه ای سروده خودم

دل بهونه گیر

٩٥/٠٩/١٥
عمق فاجعه

آرایشگاه

٩٥/٠٩/١٥
معرفی فیم دریا سالار

لطف خدا بود

٩٥/٠٩/١٤
داستان کوتاه

به همین سادگی / قسمت دوم

٩٥/٠٩/١٤
نامه ی کشف شده ی قدیمی ترین دانشجوی دانشگاه بیرجند

مجمع الأدبا

٩٥/٠٩/١٥
اندر حکایت آموزش مسائل جنسی به کودکان

بچه از کجا میاد؟

٩٥/٠٩/١٦
شعری سروده خودم

چشم هایت شبیه پاییزند...

٩٥/٠٩/١٨
چرا همیشه همه چیز را آماده می خواهیم؟

دوستت دارم های ناگفته

٩٥/٠٩/١٥
باید بشوی همان آدم سابق

آفرینش برای خوب بودن

٩٥/٠٩/١٤
دیکتاتوری دوست داشتنی

از دلخوشی تا دلبستگی

٩٥/٠٩/١٨
ترانه ای سروده خودم

تو خیالی...

٩٥/٠٩/١٦
شعری سروده خودم

ناز نگاه

٩٥/٠٩/١٤
ترانه ای سروده خودم

وقتی ستاره توی آسمونه

٩٥/٠٩/١٥
چند کلمه با عادل فردوسی پور که دیگر عادل نیست

ناعادل!

٩٥/٠٩/١٦
به دنبال یک مامن

اعتراف

٩٥/٠٩/١٨
نقدی بر تیتراژ پایانی آخر قسمت از این سریال

هشت و نیم دقیقه

٩٥/٠٩/١٨