کی‌روش پازلی از توسعه فوتبال ملی

کی‌روش پازلی از توسعه فوتبال ملی

نویسنده : e_universal

اخیرا موضوع ماندن یا رفتن کی‌روش به سوژه ی داغ رسانه های مختلف و افکار عمومی تبدیل شده است و کارشناسان مختلف دراین باره نظرهای متفاوتی را ابراز می نمایند. اساسا طرح این سوال و تبدیل شدنش به دغدغه اصلی فوتبال دوستان اشتباه به نظر می رسد و همه به نوعی با خطای نزدیک بینی با این مساله روبرو شده اند. هدف فوتبال ما، نگه داشتن یا نداشتن کی‌روش نیست؛ هدف، تکامل فوتبال ایران است و کی‌روش و کی‌روش ها به منزله ابزاری برای تکامل فوتبال ایران به شمار می روند. در ادامه این موضوع را بررسی خواهیم نمود.

 

کارلوس کی‌روش

کارلوس کی‌روش 3سال و 9 ماه  است که رهبری فوتبال ایران را بر عهده گرفته است؛ زمانی مناسب برای پیاده کردن افکار و ساختن یک تیم که او به بهترین شکل آن را انجام داد. مهمترین ویژگی کی‌روش داشتن فلسفه است، موضوعی که مربیان فوتبال ما از نداشتن آن رنج می برند. تزریق روحیه دفاعی به تیم ملی کشوری که  در آن همه از کودکی فقط علاقه دارند گل بزنند کار چندان راحتی نیست. این جمله که "اولین مدافع تیم باید آخرین مهاجم باشد" به ماه ها و سال‌ها تمرین و ممارست نیاز دارد تا جامه عمل بپوشد. داشتن نظم و انضباط تیمی و حتی کاری مفاهیم ارزشمندی است که کی‌روش هیچوقت در صحبتهایش با صراحت به آنها اشاره نمی کرد اما در عمل نشان داد که مهمترین اصل کاری وی می باشد و او مرد عمل است نه صحبت کردن. اما تیم کی‌روش ایرادات جدی نیز داشت؛ نگاهی به بازیهای تیم ملی در دوران سرمربیگری وی و نتایج این بازیها گویای حقیقتی جالب است: ترس زیاد کی‌روش از شکست! کی‌روش حتی در دوران قبل از برگزاری جام جهانی ظاهرا پیشنهاد بازی چند تیم مطرح را رد نمود تا ترسش از شکست، در خارج از زمین فوتبال را هم نشان دهد. آرژانتین بهترین تیمی بود که کی‌روش در جام جهانی مقابل آن قرار گرفت (با رنکینگ 2 ژانویه 2015 فیفا ) و یک بر صفر بازی را واگذار کرد در حالی که تیم یمن با رنکینگ 176 فیفا (ژانویه 2015) ضعیف ترین تیم مقابل کی‌روش بوده است که با برد خفیف دو بر یک شاگردان کی‌روش همراه بوده است (بازی دسامبر 2012). این که کی‌روش حتی در مقابل تیم های ضعیف نیز با ترس از شکست بازی می کند نه تنها از نتایج بلکه از مشاهده بازی ها نیز کاملا پیداست. جدا از نتایج او با ایران، کارنامه او با تیم های سابقش نیز این موضوع را آشکار می نماید و همین ترس کی‌روش را به یک مربی ریسک ناپذیر تبدیل نموده است.

 

توسعه فوتبال ملی

علم فوتبال مانند تکه های پازلی است که برای توسعه و تکامل فوتبال به همه ی آنها نیاز است؛ ما  یکی از تکه های مهم پازل توسعه ی فوتبالمان را به خوبی کامل نمودیم و وقت آن رسیده است که در راستای استراتژی بلندمدت به دنبال تکه های دیگر آن باشیم؛ خود کارلوس کی‌روش به صراحت در مصاحبه هایش اشاره کرده است، دوست دارد روزی تیم ملی ایران مانند کره و ژاپن بازی کند؛ آیا کره و ژاپن کاری غیر از تکمیل پازل توسعه فوتبال را انجام داده اند! فوتبال کره جنوبی پس از چند سال همکاری با مربیان هلندی و فوتبال شناور به یک مربی آلمانی رو آوردند تا نقطه ضعف خود یعنی بازی دفاعی و فوتبال فیزیکی را برطرف نمایند. پازل فوتبال ژاپن نیز با تروسیه(فرانسه)،زیکو(برزیل)،زاکرونی(ایتالیا)،آگیره(مکزیک) و ... روز به روز در حال کامل تر شدن است. حتی پازل فوتبال آلمان به طور غیر مستقیم از طریق گواردیولا اسپانیایی کامل تر شد.

 

کی‌روش در چارچوب توسعه فوتبال ملی

حال با این نگرش به فوتبال ملی و شناخت از کی‌روش می توان تصمیمات بهتری اتخاذ نمود؛ آیا کی‌روش با این رزومه و این شخصیت حاضر است فوتبال دیگری ارائه دهد؟ اگر نه بهتر است به دنبال جانشین های شایسته‌ای در حد و اندازه های او اما با فلسفه‌های متفاوت در راستای توسعه‌ی فوتبال ملی باشیم؛ مربیان اسپانیایی، برزیلی برای بالا بردن درصد مالکیت توپ و افزایش پاس و خلق تیمی تهاجمی می توانند گزینه های مناسبی باشند؛ شاید هم کی‌روش تغییر رویه دهد...

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
korosh
korosh
٩٣/١١/١٧
٢
٠
ب نظر من بعد از برانکو بهترین مربی که تونسته تو تیم ملیمون موفق بشه همین اقای کی روش هست ! اصن از نظرم کی روش از برانکو هم بهتره فقط بدشانسی میاره ! درسته حقوقش خیلی خیلی خیلی زیاده اما حلالش میکنه ! با این بازی های زیبا و غیرتش نسبت ب تیم میلی ایران و زحمتایی که واسه تیم ملی مون کشیده جایی برای نقد از خودش نمیزاره ! کلا دمش گرم ..
e_universal
e_universal
٩٣/١١/١٧
٠
٠
توی فوتبال یه جمله طنزی داریم، اینکه خوش شانسی هم ویژگی مثبت قلمداد میشه مثلا واسه یه دروازه بان میشه گفت «دروازه بان قد بلندیه، شوت گیره و از همه مهمتر خوش شانسه.» و نبودش میشه ویژگی منفی! ;)
سلیمان حسنی
سلیمان حسنی
٩٣/١١/١٧
١
٠
سلام: نباید هر بیگانه ای را بخاطر هموطن نبودم بکوبیم.ممنون
s_sali
s_sali
٩٣/١١/١٧
٤
٠
من با کلیت مطالب شما موافقم و 100% درست گفتید. اتفاقا بعد برد المان مقابل برزیل در جام جهانی منم یه مطلب نوشتم از نقش گواردیولا در سبک بازیه آلمان. اما یه نکاتی هم هست که نباید فراموش بشه. ابتدا عرض کنم که کره و ژاپن برای رسیدن به اینکه بحث توسعه ی فوتبال رو آغاز کنن یه حداقلهایی رو فراهم کردن و بعد هم با برگزاری جام جهانی امکانات رو به حد اعلا رسوندن. بعد اون مربی هایی که فرمودین آمدن و کارشون رو آغاز کردن اما این رو همه ی ما میدونیم که ما فاقد اون حداقلها هستیم. حتی چندتا زمین تمرین استاندارد نداریم. و نکته ی دیگه هم اینه که زمانی اون کشورها مربی رو تغییر میدادن که سبک اون مربی تو خون فوتبالشون تزریق شده باشه. و کاره دیگه ایی هم که بازیکنای اونا انجام دادن این بود که حتی به قیمت گرفتن پول کمتر تو لیگ کشورهای صاحب سبک موندن اما ما بهترینهامون به قطر کوچ کردن. یا به نظر شما اگه کیروش 1اردو تیم رو تمرین نده تیم همین ساختار دفاعی رو حفظ میکنه؟ این تقصیر کیروش نیست. تقصیر فوتبال ماست که بازیکن اصولی پرورش داده نشده. به نظر شما چند درصد مربی های صاحب سبک حاضرن با این امکانات کار کنن؟ مگه یادمون رفته که کلمنته میخواست با ویدئو تیم رو تمرین بده! من با شما موافقم به شرطی که بستر کار آماده بشه. بستر کار هم با امکانات عالی ، عوض شدن تفکر بازیکنا (مثل نوع برخورد آزمون و جهابخش) بازیکنای ما تازه دارن یاد میگیرن که دوره ی بازیکن سالاری تمام شده. با اینکه اون برخورد ها با رحمتی و عقیلی شد که خیلیم درست بود اما بازم کسایی مثل خلعتبری نمیتونن جلوی خودشون رو بگیرن. باید روزی برسه که همه تو فوتبال ما اینو بدونن که بازیکن سالاری تمامه. گیر ندادن منتقدا به خصوصی ترین مسائل یه مربی و خیلی مسائل دیگه آماده میشه تا امثال گاس هیدینگ که صاحب سبک هستن بیان. اما در شرایط فعلی بهترین انتخاب ما کی روش هستش. اون تازه یاد گرفته با ایرانیها که رفتار پیچیده ایی دارن چطور تعامل کنه. ممنون از مطلب خوبتون...
e_universal
e_universal
٩٣/١١/١٧
٠
٠
ممنون از حسن توجه شما دوست عزیز؛ غالب نکات شما بحث سخت افزاری فوتبال هست که کاملا با شما موافقم؛ اگه بتونیم سخت افزار خوبی فراهم کنیم قطعا راه برای اومدن مربیای صاحب سبک هموارتر میشه و منم معتقدم که اگه قرار جایگزین بدتری بیاد باید ایشون رو حفظ کرد. اما همون طور که توی عرایضم اشاره کردم مدت زمانی که ایشون در ایران بودند زمان ایده آلیه واسه تزریق فلسفه ی فوتبالیش به کشور ما و این کار هم انجام شد(هرچند که میتونستیم با فراهم کردم سخت افزار خوب بیشتر ازین بهره مند بشیم). وقتی میبینیم مربیای ما در هر سطحی ایمان اوردن که دفاع کردن هنره حتی فراتر از این مردم ما دیگه دفاع کردن رو بد نمیدونن یعنی شعور فوتبالی در کشور ما افزایش پیدا کرده و این یعنی تاثیر گذاری، پس میتونیم بگیم اگه کیروش بره، تاثیراتش از بین نخواهد رفت،چون این ویژگی مربیای فلسفه دار هست. ابزار دیگه ای که ما ازشون غافلیم اوردن این مربیان به تیم های باشگاهیمونه مثل مارچلو لیپی در چین؛ کلا اگه استراتژی بلند مدت داشته باشیم قطعا این موندن و نموندن ها دغدغه ما نخواهد بود :)
p_golpari
p_golpari
٩٣/١١/١٧
٠
٠
منم با اقای صالح موافقم
soroush_sh21
soroush_sh21
٩٣/١١/١٧
٠
٠
خیلی مطلب زیبایی بود و لذت بردم ولی منم برای چندمین بار از طریق سایت بزرگ جیم اعلام می کنم که منم یک کی روشی پور هستم !!!!!! و اعتقاد دارم تو شرایط فعلی بهترین گزینه تا پایان 2018 کارلوس کیروشه
k_shamshiri
k_shamshiri
٩٣/١١/١٧
٠
٠
با تمام یادداشت شما موافقم به جز یک نقطه؛ که ریسک ناپذیر دونستید کی روش رو. معتقدم 1.اون با میدون دادن به جوونها در بازیهایی به این مهمی، و حتی جام جهانی 2.کلا پذیرش کار کردن با تیم ملیِ کشوری که زیر فشار تحریمها محدودیت های زیادی داشت و داره 3.تمدید قراردادش بعد از جام جهانی 4.سرشاخ شدن با رحمتی و طبیعتا گروه رسانه ایش 5.شکستن تابوی بازیکن سالاری 6.کار کردن با تیم ملیِ کشوری که بدیهی ترین زیرساخت های فوتبالی رو هم نداره و بلندپایه ترین مسئولینِ فوتبالیش از طرقی غیر از "خودِ ورزش" منصوب میشن و ... اتفاقا "ریسک پذیر ترین" مربی تمام تریخِ فوتبالیِ ملیِ ماست. به راحتی می تونست سرمربی خیلی تیمهای دیگه بشه که شرایط بسیار آرمانی ای دارند برای موفقیت و افزایشِ رزومهِ موفق! این نظر شخصی منه./ از تحلیلِ منصفانه و زیبای شما هم واقعا ممنونم.
e_universal
e_universal
٩٣/١١/١٨
٠
٠
خیلی ممنونم از توجه شما؛ فرمایشاتتون کاملا درسته، من از حیث فوتبال درون زمین ، سبک بازی و به طور کلی شخصیت فوتبالی کیروش رو ریسک ناپذیر دونستم، و الا شخصیت کلی ایشون طبق اشاره هایی که شما کردید میتونه ریسک پذیر باشه.
میرزای اصفهانی
میرزای اصفهانی
٩٣/١١/١٨
٠
٠
سلام؛ اجازه بدین که در این مقوله صحبتی نداشته باشم. تشکر می کنم از شما بابت این نوشته. موفق باشید به معنای واقعی کلمه!
اونییییی زهرا
اونییییی زهرا
٩٣/١١/١٨
٠
٠
مطلب جالبی بود درسته که هممون کی روش رودوست داریم اما همون طور که گفتین باید ببینیم ایشون تغیر رویه میدن یا نه :)
پربازدیدتریـــن ها
یک پارچ آب سرد!

شرط ثبت نام

٩٥/٠٩/٠٩
شعری سروده خودم

ترافیک خیال

٩٥/٠٩/٠٧
میانه رو و دانا

امر به معروف و نهی از منکر وظیفه کیست؟

٩٥/٠٩/١٠
پاییز را مرگ می دانم

پاییز لعنتی

٩٥/٠٩/٠٦
قرار نیست بیایی!

بامداد پنجم آذر هزار و سیصد و نود و قلب

٩٥/٠٩/٠٦
گپ و گفتی کوتاه با دانشجویانی که در کنار تحصیل کار هم می کنند

کار کن، دانش بجو!

٩٥/٠٩/٠٧
طنز

نامه ای منصفانه به استاد

٩٥/٠٩/١١
شعری سروده خودم

حیف که روی من این جا به تو هم باز نبود

٩٥/٠٩/١١
برای پدر مهربانم

خورشید ِ گل فروش

٩٥/٠٩/٠٩
اراده

می خواستم خلبان شوم

٩٥/٠٩/٠٦
یکی این را به زندگی حالی کند

برزخ

٩٥/٠٩/٠٧
چه کاریست؟

فهم

٩٥/٠٩/٠٨
وقتی در 24 ساعت یک ملت عزادار می شود...

تراژیک ترین دو روز

٩٥/٠٩/٠٨
لعنت به هرچه یاد تو را زنده می‌کند

تقویم های بی عدد / شعر

٩٥/٠٩/١٠
اگر ریزعلی می بود، شاید داستان طور دیگری رقم می خورد

جای دهقان فداکار خالی بود

٩٥/٠٩/١٠
بارانی که نمی بارد

این هوا خفه مان می کند

٩٥/٠٩/٠٧
وقتی آقا جان، خانوم جان، بابا و مامان با هم پرکشیدند

بلیط رفت و بی برگشت!

٩٥/٠٩/٠٩
هنوز درد می کند

چوب استاد

٩٥/٠٩/٠٦
بیا همت کن رفیق

با دود و غبار هم مدارا ؟!

٩٥/٠٩/١١
قسمت اول: فراخوان

جایزه ادبی در قرون پیشین

٩٥/٠٩/٠٨