مدعیان چرا پادزهری برای افیون کی‌روش ندارند؟!
یادداشت ورزشی

مدعیان چرا پادزهری برای افیون کی‌روش ندارند؟!

نویسنده : وبگردی

عجیب است ، عجیب. او باخته. حذف شده، نتایجش در همه این 4 سال چیزی بیشتر از همتایان دیگرش نبوده، حتی حالا با نتایج رقم خورده در جام ملت‌های آسیا ناکام‌تر از برانکوست اما آمار نظرسنجی‌ها حکایت از چیزی دیگر دارند؛ او محبوب است. محبوب قلب‌های ایرانیان. برای تیمش صف می‌کشند تا بازی‌هایش را ببینند. از همین تهران تا سیدنی و سائوپائولو. او بداخلاق است و تند خو. کمتر کسی می‌تواند کنارش بنشیند و تاب بیاورد. از رحمتی و مجید صالح تا جباری و علی کریمی و امید نمازی. اما فدایی دارد. منتقدانش در میان مربیان سنتی فوتبال ایران، بیشمارند. تنها کافی ست گشتی بزنیم در میان نام‌ها: علی پروین، امیر قلعه نویی، حمید درخشان، محمد مایلی کهن، حسین فرکی و ... تقریبا همه مربیان سرشناس ایرانی که در راس‌شان هم مربیان استقلال و پرسپولیس هستند. همان‌ها که هرکدام‌شان خود را صاحبان رای معنوی 40 میلیون ایرانی فوتبالدوست می‌دانند. آن‌ها به سرمربی می‌تازند. فوتبالش را افیونی می‌دانند که جز نابودی ندارد. خواهان رفتنش هستند اما روز باختش هم او دل‌ها را فتح کرده. حامیانش واقعی هستند؛ قابل شمارش و ملموس نه اوهام و خیال. اما این مربی بداخلاق و سختگیر که به زعم منتقدانش فوتبالی چرک بازی می‌کند و بازیکنان را تحلیل می‌برد، چه دارد که انگار خدا بغلش کرده است؟ چرا در دل توفان روی موج می‌ماند و فرو نمی‌رود؟ ساحر است؟ جادو می‌کند؟ پوپولیست است؟ فریب می‌دهد؟ او 4 سال است که این‌جا مانده و مدام سخن می‌گوید، چه دارد که وعده‌های پوپولیستی‌اش حتی بعد از ناکامی دل مردم را نمی‌زند؟ چرا مدام در اوج است؟ چرا نظرسنجی‌ها از کاهش محبوبیتش نشانی ندارد؟

چرا معجزه کلامش رنگ نمی‌بازد که چه زود ساحرینی از این دست در سال‌های گذشته رنگ باختند و حنای‌شان دیگر برای هواداران شان رنگی نداشت. هنوز 4 سال از دورانی نگذشته که مربی قبلی متهم به رویافروشی شد. مردی که کلامش ، فارسی حرف زدن‌های منقطعش، عزیزم گفتن‌هایش دل از همه ربوده بود اما در دو سال متهم شد به رویافروشی و همه محبوبیتش را یکجا باخت و رفت. قبل از او هم کم نبودند که در آغاز هاله‌ای داشتند و در پایان رسوایی سرانجام شان بود. این مرد چه داشته که به زعم وزیر ورزش و بسیاری از کارشناسان فوتبال در جام جهانی معمولی بوده اما در اوج محبوبیت مانده؟ آیا تمام توان او در 4 قلم مسموم و صدای نچندان هیجان انگیز گزارشگری است که در پایان بازی ایران و آرژانتین فریاد کرده بود این باخت کم از پیروزی نداشته؟ این بار چه؟ در بازی با عراق و بعد از این شکست آیا کلام جادویی مجری محبوبی به کمکش آمد که مردم این‌قدر هیجانی نامش را فریاد کردند؟ او چه دارد که افیونش در تن‌ها رسوخ کرده و نسخه سنتی فوتبال‌مان نمی‌تواند پادزهری برایش باشد.

کارلوس بی‌شک کمال مطلق نیست که با هیچ متری نمی‌توان پاسخ تند او به همتایان ایرانی‌اش را پذیرفت، حتی اگر حرف‌هایش همه ناگفته‌هایی باشد که 4 سال در دل ریخته و فرو خورده بود تا در لحظه وداع بگوید. حتی اگر در تمام این ایام ، منتقدانش در شماتت او از هیچ کاری فروگذار نکرده باشند. حتی اگر دست‌هایی به هم پیوند خورده بودند تا او را زمین بزنند. او نباید بازی را به هم می‌ریخت و بی‌محابا به رقبای سنتی می‌تاخت. همان طور که پیشتر شاید می‌شد در گلایه‌هایش نشانه‌هایی از منیت دید. در انتخاب محل اردوها، جنس بازی‌های تدارکاتی، لباس‌های تیم ملی و ... با این وجود کارلوس یک ویژگی داشت؛ ما به ازای اصرارش توانسته خواسته عمومی را برآورده سازد. تغییر نسل بازیکنان ملی ، افزایش تعصب ملی به پیراهن و تخلیه هیجانی و هدیه دادن حس خوب رضایت به مردم. تمام آنچه سبب شده افیون او در دل‌های مردم رسوخ کند و محبوب باشد. کاریزمای او و شخصیت بخشی‌اش به تیم ملی است که توانسته پیراهن تیم ملی فوتبال را دوباره بخشی از هویت ملی‌مان کند، این اصلی است که منتقدان کارلوس از یاد می‌برند. آن‌ها هنوز برای زدن ریشه‌اش با نسخه تکراری‌شان پیش می‌روند. ادبیاتی به کار می‌گیرند که دیگر کسی خریدارش نیست.

فرهاد عشوندی | خبرآنلاین

 

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
mirza
mirza
٩٣/١١/٠٥
٠
٠
سلام؛ ممنون از زحماتی که می کشید.
k_shamshiri
k_shamshiri
٩٣/١١/٠٥
١
٠
دست نوشته و انتخاب قشنگی بود. کاش نویسنده محترم از کلمه افیون استفاده نمیکردند، بارِ منفی ای که این کلمه دارد لذتِ آن معنای مثبت ذهن نگارنده را تا حدودی خنثی میکند. این فقط یک پیشنهاد بود و کلیت متن واقعا دلنشین و حرفه ای و آگاهانه است. خدا قوت.
s_mostafa_b
s_mostafa_b
٩٣/١١/٠٦
١
٠
خيلي هم مربيه خوبيه :)
Narges_V
Narges_V
٩٣/١١/٠٦
٠
٠
ايشون بهترين مربي هستش مرسي:)
پربازدیدتریـــن ها
افشین یدالهی هم رفت

این سال کبیسه همچنان مسافر می گیرد

٩٥/١٢/٢٦
دردی که بزرگ تر می شود

هیس! اینجا گوش شنوایی... هست

٩٥/١٢/٢٦
یادداشت / راه یافته به مرحله نهایی

همواره شک مهمان من است

٩٦/٠١/٠٢
داستان / راه یافته به مرحله نهایی

نمی دانستم!

٩٦/٠١/٠٢
داستان / راه یافته به مرحله نهایی

گوجه سبز

٩٦/٠١/٠٢
دیگران را فراموش نکنیم

آن طرف چهره نوروز

٩٥/١٢/٢٦
یادداشت / راه یافته به مرحله نهایی

تردید، تصمیم و تغییر

٩٦/٠١/٠٢
کار بزرگ پرسپولیس

نگاهی متفاوت به لیگ برتر ۹۵_۹۶

٩٥/١٢/٢٨
احساس ناب یکی شدن

اگر روزی ازدواج کردم

٩٥/١٢/٢٦
یادداشت / راه یافته به مرحله نهایی

تو ابراهیم نبودی

٩٦/٠١/٠٤
داستان / راه یافته به مرحله نهایی

فقط به خاطر مانی

٩٦/٠١/٠٣
ممنون از عشق...

انگار عاشقي

٩٥/١٢/٢٦
شعر / راه یافته به مرحله نهایی

یک جهان مقابل من

٩٦/٠١/٠٢
شعر / راه یافته به مرحله نهایی

حجم نبودنت

٩٦/٠١/٠٢
یادداشت / راه یافته به مرحله نهایی

چهل سالگی

٩٦/٠١/٠٣
داستان / راه یافته به مرحله نهایی

دخترکی با چشمان آبی رنگ

٩٦/٠١/٠٣
شعر / راه یافته به مرحله نهایی

شاه بی سپاه

٩٦/٠١/٠٢
شعر / راه یافته به مرحله نهایی

بهلول

٩٦/٠١/٠٣
داستان / راه یافته به مرحله نهایی

هنوز عاشقم بود؟!

٩٦/٠١/٠٤
داستان / راه یافته به مرحله نهایی

آیه های زمینی در تردیدهای ناگریز

٩٦/٠١/٠٣
تبلیغات
تبلیغات