آن خانم تپلوی توی اتوبوس!

آن خانم تپلوی توی اتوبوس!

نویسنده : N_Vazirpanah

تجربه ثابت کرده است آدم راز دلش را به آن خانم تپلوی توی اتوبوس که با چرخ دستی خرید صورتی‌اش نشسته است، راحت‌تر می‌گوید تا دوست چندین و چند ساله‌اش. چون آن خانم نمی‌آید نصیحتش کند در آن وقت کم! یا بعدها از آن در دادگاه بر علیه‌ات استفاده نمی‌کند.

زیرا  این راز دل آدم اصلا به دردش نمی‌خورد. مگر در مراسم سبزی آش پشت پا پاک کنی آن روز عصر در منزل اقدس خانم که پسرش تازه به خدمت مقدس سربازی اعزام شده است. و اینگونه می‌شود که در مقابل دوستانمان خودسانسوری می‌کنیم و در مقابل آن خانم تپلوی توی اتوبوس که چرخ خرید صورتی دارد نه!

دوستان خوبی باشیم...

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
m.shiezadeh
m.shiezadeh
٩٣/١٠/٢٦
٠
٠
علی ای حال تجربه ثابت کرده آدم راز دلش رو به کسی نگه خیلی بهتره! ممنون عزیزم :) موفق باشی :)
2nyadideh
2nyadideh
٩٣/١٠/٢٦
٠
٠
موافقیم.... منم همینایی که خانوم شیعه زاده گفت :)))
نینا
نینا
٩٣/١٠/٢٦
٠
٠
دقیقا حرفت رو تایید میکنم متشکرم
h.naderi
h.naderi
٩٣/١٠/٢٧
٠
٠
منم با این نظر موافقم
k_shamshiri
k_shamshiri
٩٣/١٠/٢٧
٠
٠
من هم موافقم... اما حرفِ نویسنده محترم درددل و رازها رو برای همه گفتن نیست... احساسم اینه که توصیه به "دوستِ خوب بودنه". و خانوم تپلوی توی اتوبوس فقط یک مصداق بود برای دلی که "دنبالِ یک دوستِ خوب میگرده". من که برداشتم اینه و بهمین دلیل خیلی لذت بردم برای مختصر گویی هوشمندانه این یادداشت.
a_shamshiri
a_shamshiri
٩٣/١٠/٢٧
٠
٠
تاحالا به این نکته توجه نکرده بودم آخه اصولا آدم کم حرفیم، ولی واسم جالب بود آخی..
دلنیا
دلنیا
٩٣/١٠/٢٧
٠
٠
چی شدددددددددددمن نفهمیدمممممممممم مگه رازدل بایدبه کسی بگیییییییی حالاچه دوست چه خانم تپل تواتوبوس؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
خورشید
خورشید
٩٣/١٠/٢٧
٠
٠
راز دل و فقط باید به خدا گفت
ali_y
ali_y
٩٣/١٠/٢٨
٠
٠
سلام، خوب بود مختصر و مفید... قبول دارم که گاهی نصیحت شنیدن ممکنه آزار دهنده باشه ولی کلیتش خوبه ، بنده سعی می کنم از نصیحت دوستان فرار نکنم ...
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

چشم هایم باز شد٬ دیدم کنارم نیستی

٩٥/٠٩/١٨
شعری سروده خودم

سکوت پاییزی

٩٥/٠٩/١٤
گیج شده ام

حال این روز

٩٥/٠٩/١٤
به دنبال آیه های عذاب

سید حسن آقامیری کیست؟

٩٥/٠٩/١٤
ترانه ای سروده خودم

دل بهونه گیر

٩٥/٠٩/١٥
عمق فاجعه

آرایشگاه

٩٥/٠٩/١٥
معرفی فیم دریا سالار

لطف خدا بود

٩٥/٠٩/١٤
داستان کوتاه

به همین سادگی / قسمت دوم

٩٥/٠٩/١٤
نامه ی کشف شده ی قدیمی ترین دانشجوی دانشگاه بیرجند

مجمع الأدبا

٩٥/٠٩/١٥
اندر حکایت آموزش مسائل جنسی به کودکان

بچه از کجا میاد؟

٩٥/٠٩/١٦
شعری سروده خودم

چشم هایت شبیه پاییزند...

٩٥/٠٩/١٨
چرا همیشه همه چیز را آماده می خواهیم؟

دوستت دارم های ناگفته

٩٥/٠٩/١٥
باید بشوی همان آدم سابق

آفرینش برای خوب بودن

٩٥/٠٩/١٤
دیکتاتوری دوست داشتنی

از دلخوشی تا دلبستگی

٩٥/٠٩/١٨
ترانه ای سروده خودم

تو خیالی...

٩٥/٠٩/١٦
شعری سروده خودم

ناز نگاه

٩٥/٠٩/١٤
ترانه ای سروده خودم

وقتی ستاره توی آسمونه

٩٥/٠٩/١٥
چند کلمه با عادل فردوسی پور که دیگر عادل نیست

ناعادل!

٩٥/٠٩/١٦
خواب عجیبی بود...

تجربه مرگ در خواب

٩٥/٠٩/٢٠
به دنبال یک مامن

اعتراف

٩٥/٠٩/١٨