پستچی عشق دزد!

پستچی عشق دزد!

نویسنده : sjalal

در حال نوشتن بود. نوشته‌اش که به اتمام رسید نگران شد که مبادا نامه‌اش اشتباه به مقصد برسد. رفت و نامه را درون صندوق پست انداخت و به خودش امید می‌داد که  او حتما نامه‌اش را می‌خواند. هفته‌ها گذشت و او همچنان در انتظار...

روزی صدای زنگ را شنید و با خوشحالی رفت تا در را باز کند، پستچی را دید که نامه‌ای در دست دارد، آن را باز کرد و یک کارت عروسی درون آن بود، تعجب کرد، عروسی او بود! اما چطور؟ پستچی با لبخند گفت که: من  با او ازدواج کردم! از نامه‌های متعدد تو خوشحال می‌شد و فکر کرد من آن‌ها را نوشته‌ام. با شنیدن این جملات بیهوش شد و به کما رفت. همچنان از سرنوشت وی اطلاعی در دست نیست.

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
میرزای اصفهانی
میرزای اصفهانی
٩٣/١١/١٨
٠
٠
سلام؛ خیلی هم عالی، تصور می کنم شروعتون خوب بود، میانه هم تعلیق لازم را داشت، ولی در پایان به گزارش بدل شد، از همین دست گزارشاتی که در صرفا جهت اطلاع پخش میشه :) ... کارتون عالی بود، اما به نظر حقیر، به جمله ی "همچنان از سرنوشت وی اطلاعی در دست نیست."، نیازی نیست. و الحق که خود نویسنده صلاح کار رو بهتر می دونن. موفق باشید به معنای واقعی کلمه!
k_shamshiri
k_shamshiri
٩٣/١١/١٨
٠
٠
چه فضای جالبی خلق کردید در همین داستانکِ کوتاه. همه چیز سر جای خودش قرار داره. خوشم اومد. مرسی.
اونییییی زهرا
اونییییی زهرا
٩٣/١١/١٨
٠
٠
اوا چرا قبلا من اینو خونده بودم انگار ;)
2nyadideh
2nyadideh
٩٣/١١/٢٠
٠
٠
من نیز هم :)
سلیمان حسنی
سلیمان حسنی
٩٣/١١/١٨
٠
٠
سلام: واقعاسارق ناجوری بوده است.البته کسی که به همین سادگی فراموش کند بهتر که نباشد.داستان زیبائی بود. ممنون
a-pooryousof
a-pooryousof
٩٣/١١/١٨
٠
٠
جالب بود يه جورايي ميشه بست دادن يك پيامك دونستش/ اما اگه اخرش مثل اخبار تموم نميشد خيلي بهتر بود
nina_aghighi
nina_aghighi
٩٣/١١/١٨
٠
٠
اهههههههههههه خیلی اعصابمو خورد کرد.....بیچاره اون عاشق
ali_sh
ali_sh
٩٣/١١/١٨
٠
٠
هاع ؟ چی شد الان؟؟
مهسـآ
مهسـآ
٩٣/١١/١٩
٠
٠
خخخخ عب نداره حالا از کما در میاد :)ممنون
h.naderi
h.naderi
٩٣/١١/١٩
٠
٠
یاد فیلم The postman always ring twice افتادم! // خیلی خوب بود جلال جان؛ توی 10 نوشته اخیرت به جرئت این بهترین بود
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

شهرزاد

٩٦/٠٢/٠٢
جهان از زاویه من

نکته پردازی های نخواندنی / قسمت دوم

٩٦/٠١/٣٠
شعری سروده خودم

خار آن شعر که از زلف تو کوتاه بود!

٩٦/٠٢/٠٤
خسته شده ام

مونث بودن

٩٦/٠١/٣٠
با یک چمدان دلتنگی

یهویی

٩٦/٠٢/٠٣
چقدر نبودنت توی ذوق می زند

شاید یک شروع جدید

٩٦/٠١/٢٩
دشمن خدا

دروغ ممنوع!

٩٦/٠١/٢٩
ارزش کلمات

تذکره الکارگردان

٩٦/٠٢/٠٣
اندر حکایت انتخابات ریاست جمهوری

ناموسا می دانستید؟!

٩٦/٠١/٢٩
خسته تر...

به شیرینی یک خواب

٩٦/٠٢/٠٢
معرفی کتاب

چشم هایش

٩٦/٠١/٣١
فقط زانو می‌زنم

دیوانه

٩٦/٠٢/٠٢
شعری سروده خودم

کاسب دیوانه

٩٦/٠١/٣٠
چرا باید هزینه پرداخت؟

تابلوی خیلی تابلو

٩٦/٠١/٢٩
شعری سروده خودم

دل دیوانه ام

٩٦/٠٢/٠٤
گذار بازهم ببینمت...

چشم هایم را بگیر

٩٦/٠٢/٠٢
یادم تو را فراموش

خنده هایش آغاز ماجرا بود

٩٦/٠١/٣٠
شعری سروده خودم

به نام عشق

٩٦/٠١/٣١
منتظرتم!

این آدم های ناشناس مهمان نواز!

٩٦/٠٢/٠٤
از والیبالیستی تا خوابیدن با چشم های باز

معلم ها در گذر زمان

٩٦/٠١/٣١
تبلیغات
تبلیغات