کوچه درختی و مزاحمت یک غریبه

کوچه درختی و مزاحمت یک غریبه

نویسنده : Banooo_A

- سلام خانومی شماره بدم؟!

کوچه خلوت بود. مثل همیشه آرام و ساکت. اما الان برایش دیگر آن کوچه مثل همیشه نبود. سایه پسر را می‌دید که دارد لحظه به لحظه بهش نزدیک‌تر می‌شود. قدم‌هایش را تندتر کرد. پسر دست بردار نبود. صدای نفس‌هایش به وضوح شنیده می‌شد.

- چرا می‌ترسی خانومی؟ من که کاریت ندارم! وایستا با هم حرف بزنیم.

داشت از صدای پسر حالش بهم می‌خورد. شروع کرد به دویدن. صدای کفش‌های پسر که به آسفالت سرد خیابان می‌خورد مثل ضربه پتک توی مخش می‌پیچید. چقدر درخت‌های آن کوچه را دوست داشت. پاییز که می‌رسید مسیرش را عوض می‌کرد تا از آن کوچه هم رد بشود. شنیدن صدای خش خش برگ‌های زرد و نارنجی پاییزی و دیدن درخت‌هایی که در اوج آسمان دست‌های‌شان را به هم گره زده بودند، همیشه برایش لذت بخش بود. پسر دیگر تقریبا بهش رسیده بود. دست پسر را روی شانه‌اش حس کرد.

- کجا میری با این عجله؟

مات و مبهوت به روبرو خیره شده بود.

- نمی‌خوای برگردی صورت خوشگلتو ببینم؟

این کی بود؟ دستش روی شانه او چه کار می‌کرد؟ می‌خواست صورت او را ببیند؟ دستش روی شونه او بود... صورت خوشگل... سرش گیج می‌خورد، صداها توی سرش می‌پیچید، چشم‌هایش  را بست را دستش را تکیه داد به دیوار!

+ تو چه غلطی داری میکنی؟

پسر به تته پته افتاد ... صدای قدم‌های فرد سومی شنیده می‌شد...

مگه چیکار کرده بود که یک پسر باید دنبالش می‌افتاد؟ فقط ۱۳ سالش بود! اگر برمی‌گشت چه می‌شد؟ سوال‌ها توی ذهنش غوغا کرده بودند

+ دخترم ...

صدا برایش آشنا بود.

+ عزیز بابا ! خوبی؟

برگشت. بابایش پشت سرش ایستاده بود. توی چشم‌های بابایش نگاه کرد. پدرش محکم بود. مثل کوه ... ناخود آگاه پرید تو بغل بابایش ... - بابا، من ... - هیسس! تو دختر گل منی! هیچ‌کس هم نمی‌تونه اذیتت کنه ...

چقدر قدم زدن توی این کوچه را دوست داشت ... گرمای دست پدرش که دور بدنش حلقه خورده بود و او را همراهی می‌کرد بهش آرامش می‌داد. درخت‌ها با نسیم پاییزی آن‌ها را بدرقه می‌کردند. 

پایان

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
k_shamshiri
k_shamshiri
٩٣/١٠/٠٧
٠
٠
چه تعلیق زیبایی داشت این داستان... قلم توانایی دارید.
سلیمان حسنی
سلیمان حسنی
٩٣/١٠/٠٧
٠
٠
سلام: درود برشما.از آخرش خیلی لذت بیشتری بردم.متشکرم
دلنیا
دلنیا
٩٣/١٠/٠٧
٠
٠
پدرش مثل کوهههههههههه واقعازیبابوددددددددددددددلذت بردممممممممممم
دختر آریایی
دختر آریایی
٩٣/١٠/٠٧
٠
٠
باید قدر دونست وجود پدر رو...جالب بود متنتون وخیلی حس شیرینی رو به آدم القا میکرد ازجایی که پدره وارد داستان میشد...قلمتون پاینده(^_^)
s_m
s_m
٩٣/١٠/٠٨
٠
٠
ای جونم ، باباها فرشته ان ، البته بابای من نمیگه تو چه غلطی داری میکنی یه سره با مشت میکوبونه :)) فداش بشم الهی :x خیلی عالی بود .
علیرضا
علیرضا
٩٣/١٠/٠٨
٠
٠
خیلی خوب پیش رفتید اما به نظرم آخر داستان، 2 تا سوال پیش میاد، 1. اون پسره چی شد؟ 2. بابای اون دختر خانم از کجا پیداش شد؟
فائزه
فائزه
٩٣/١٠/٠٨
٠
٠
پسره حتما فرار کرده دیگه!باباشم همونجا بوده دیگه!:))) سواله می پرسین؟:)
فائزه
فائزه
٩٣/١٠/٠٨
٠
٠
بابا ها خیلی خوب و دوست داشتنین:) من همیشه در کنار بابام احساس آرامش می کنم^__^
2nyadideh
2nyadideh
٩٣/١٠/٠٩
٠
٠
خدا عمر این پدرای نازنینو طولانی کنه...قشنگ نوشتین...مرســـــــی(^_^)
2nyadideh
2nyadideh
٩٣/١٠/٠٩
٠
٠
وایضا شر مزاحم ها رو کم :/
عباس
عباس
٩٤/٠١/١٥
٠
٠
عالی بود .
پربازدیدتریـــن ها
دین داری سخت شده است

شهر زیبا

٩٥/١٠/٢٨
فاز سیگار

سیگارت بهمن / قسمت اول

٩٥/١٠/٣٠
همین نیرومند بودن را

من زن بودنم را دوست دارم

٩٥/١٠/٣٠
شعری سروده خودم

مثل تفنگ عاشقم که دست خودم نبود

٩٥/١٠/٢٨
گاهی هوس می کنند بروند

همه چیز جدی می شود

٩٥/١٠/٣٠
بلال فروشی ناموفق

سیگارت بهمن / قسمت دوم

٩٥/١١/٠٣
آسمانی شدند

به مناسبت شهادت شیرمردان

٩٥/١١/٠٢
شعری سروده خودم

همچون «پلاسکو» میانِ دودها

٩٥/١١/٠٢
حال همه ما خوب است!

از شبکه های مجازی تا دانشگاه های مجازی

٩٥/١٠/٢٩
آری به روی کاغذهای سفید ذغال کاری شده.

نه به تلگرام!

٩٥/١٠/٣٠
لعنت به این زنگ دلهره آور

لعنت به اين تكرار

٩٥/١٠/٢٨
فراموش شان نکنیم

سوختن یا سوزاندن!؟

٩٥/١١/٠٢
پنجره ی آسمان را می گشایم

آسمان شکستنی نیست

٩٥/١٠/٢٩
آسوده بخوابید

مبارزان آسمانی آتش

٩٥/١١/٠٢
آتش در نبودت بی رحم می تاخت!

کاش بودی باران

٩٥/١١/٠٢
شعری سروده خودم

برخیز و بگو زنده ای!

٩٥/١١/٠٢
خشت خشت دلش لرزید

بعد از تو

٩٥/١٠/٢٩
حس خوب

مه ای در بامداد

٩٥/١٠/٢٩
با نام خدا

مرا یاری کن

٩٥/١٠/٢٨
مرزهای محرومیت را پاک کنید

پیرمراد پسر ایران

٩٥/١٠/٢٨
تبلیغات
تبلیغات