رفتنت چنگ می‌زند لحظه لحظه من را...

رفتنت چنگ می‌زند لحظه لحظه من را...

نویسنده : d_tehrani

رفتی و رفتنت چنگ می‌زند لحظه لحظه من را، نمی‌دانستم که این لحظه‌های زیاد آمده را چگونه پر پر کنم، زمان را چگونه هدر دهم تا زودتر به سر آید این دوری و آشفتگی، این بلوا زدگی داشت کشتی وجودم را در گرداب غم غرق می‌کرد. با پاره تنم روزها را بی‌هدف می‌گذراندم با هم کمی بازی می‌کردیم و تی.وی یار و همراه همیشگی ما بود. لحظه‌ها را بی‌هدف و مانند انسانی کوک شده که موظف است کارهایش را انجام دهد می‌گذراندیم. هوای بیرون هم که سرد  بود و مجال دویدن و بازی را در پارک از من و او گرفته بود. کاش تابستان بود، کاش گرم بود، شاید وجود من هم گرم می‌شد اما افسوس که سرما دردی بود روی دردهایم.

چه می‌نویسم؟ این‌ها هذیان‌های من است یا افسرده نوشت‌هایم. صدای دلبندم را می‌شنوم، اسباب بازی‌هایش را آورده مرا صدا می‌زند. مامانی بیا این‌جا آتش گرفته است، آقای پلیس کجاست و من همچنان بی‌روح به او می‌نگرم، او هم فهمیده است که مادرش امروز که نه این چند گاهه را شبیه خودش نیست ...

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
دلنیا
دلنیا
٩٣/١٠/٠٥
٠
٠
زیباااااا وقابل درک ممنون
s_m
s_m
٩٣/١٠/٠٥
٠
٠
چه قدر غمگین. تشکر
p_golpari
p_golpari
٩٣/١٠/٠٥
٠
٠
زیبا بود ..تشکر
سلیمان حسنی
سلیمان حسنی
٩٣/١٠/٠٥
٠
٠
سلام: خیلی قشنگ بود.جاودان و خرسندباشید.ممنون
آذر صدارت
آذر صدارت
٩٣/١٠/٠٥
٠
٠
آدم کوکـی رو خوب می فهمم!
k_shamshiri
k_shamshiri
٩٣/١٠/٠٥
٠
٠
ساده و بی لکنت. درک میکنم من هم! به امید روزهایی سرشار از سرزندگی.
a-pooryousof
a-pooryousof
٩٣/١٠/٠٥
٠
٠
به اميد خدا هركي رفته زود برگرده
سلیمان حسنی
سلیمان حسنی
٩٣/١٠/٠٥
٠
٠
سلام: امیدکه همواره سلامت و شادباشید.
2nyadideh
2nyadideh
٩٣/١٠/٠٦
٠
٠
آخــــــــــــی :( آرزویه روزای پر از خوبی وشادی رو براتون دارم (^_^)
پربازدیدتریـــن ها
دیگر نگران دیر رسیدن نیستم

من گم شده بودم

٩٥/١٢/٠٤
سقوط به سرزمین ارواح

من بودم

٩٥/١٢/٠٤
شعری سروده خودم

کسی خبر ندارد

٩٥/١٢/٠١
نسل های بعد

خسته تر از آنیم، که فکرش بکنی

٩٥/١١/٣٠
می شود ساده بود و از ته دل خندید

اندر احوالات دغدغه های ریز دخترانه

٩٥/١٢/٠٣
دارم دیوانه می شوم

دختری در آینه

٩٥/١٢/٠٣
یتیم شدم، همین

هر چه صدا می زنم بابا!

٩٥/١١/٣٠
خاطراتی از نمایشگاه پژوهش سال 94

از هم فکری تا اثبات توانایی ها

٩٥/١٢/٠٢
شعری سروده خودم

کودکم نیست توی آغوشم

٩٥/١٢/٠٤
یعنی چه شده بود؟

طبق عادت / قسمت سوم

٩٥/١٢/٠٢
مطمئنم اینجاست

هیس، آرام، کسی بو نبرد

٩٥/١٢/٠٢
چای نخوردن ها بهانه است

تو بیا تو بمان

٩٥/١٢/٠٢
از کرامات آقا بود

زیباترین سه شنبه ی سال

٩٥/١٢/٠٤
وقتی چهار ماهه بودم

عشق، مادر و معجزه

٩٥/١٢/٠٣
نسل ما

من آخر دیروزم

٩٥/١١/٣٠
راهکارهای غیر مشروع

تابو های موقت

٩٥/١٢/٠٥
برو فاش می کن، مگو چیست فاش!

راز و رمزهای رازداری

٩٥/١٢/٠١
وقتی همه ایران یک رنگ می شود

اولین روز آبی

٩٥/١٢/٠١
اگرچه سخت، روزی تمام می شود

انتظار سخت ترین کار دنیاست

٩٥/١٢/٠٣
خاطرات باهم بودن

ساعت یازده

٩٥/١١/٣٠
تبلیغات
تبلیغات