ما آدم‌های امروزی ...

ما آدم‌های امروزی ...

نویسنده : s_ai

ما آدم‌های امروزی به سیبی می‌مانیم که در زمان مشبک یک زنبیل با پوسیدنش دست و پنجه نرم می‌کند. به بغضی می‌مانیم که در پستوی گلو خفه می‌شود. به حرفی که در دهان می‌خشکد. به استکان کمر باریک چای در آستانه سقوط از میز صبحانه. انگار که بودنمان مثل دست خط شکسته پیر مرد پنیر فروش آن سر چهار راه، پشت باکس سیگار که «پنیر تازه رسید» فقط یک دروغ شور باشد !

حواسمان نیست که هنوز هم مثل گذشته که مادر روی تخت چوبیه حیاط،  با آن هندوانه‌های اَلِفی قاچ شده‌اش، زیر درخت زرد آلو انتظارمان را می‌کشید؛ نبض زندگی تند می‌زند. حواس‌مان نیست که هنوز هم می‌توان با یک استکان کمر باریک چای دبش و پولکی‌های زعفرانی مشهد، میز بان یک لبخند شد! هنوز هم می‌توان در شیرینی زندگی غوطه‌ور شد، نوچ شد !

ما آدم‌های امروزی گاهی خودمان هم نمی‌فهمیم که زندگی را زیاد سخت گرفته‌ایم، یا زیاد آسان شمرده‌ایم‌اش! 

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
kamran_shamshiri
kamran_shamshiri
٩٣/٠٩/٣٠
٠
٠
موافقم با شما... جالب بود.
s_ai
s_ai
٩٣/١٠/٠١
٠
٠
سپاس فراوان از حضورتون .
s_m
s_m
٩٣/٠٩/٣٠
٠
٠
احسنت. مشکل دقیقا همین بی توجهی هاست
s_ai
s_ai
٩٣/١٠/٠١
٠
٠
به امید روزی که بی توجهی ها کم تر بشه !
محمد عبداللهی
محمد عبداللهی
٩٣/٠٩/٣٠
٠
٠
زیبا بود. از نوچ شدن بیزارم.
سلیمان حسنی
سلیمان حسنی
٩٣/٠٩/٣٠
٠
٠
سلام:درسته یا از آنطرف میفتیم ویا ازین طرف.زنده و پاینده باشید.ممنون
s_ai
s_ai
٩٣/١٠/٠١
٠
٠
سپاس از شما .
دلنیا
دلنیا
٩٣/٠٩/٣٠
٠
٠
زندگییییییییییییی یعنی ساده زندگی کردنننننننننننن درکنارسختی هاااااااااااا یعنی عبورازمشکلاتتتتتتتتتتتتتت به اسانییییییییییییی
r_roshnavand
r_roshnavand
٩٣/٠٩/٣٠
٠
٠
سلام ... بعضی وقتها ما زندگی را سخت میگیریم و گاهی زندگی به ما سخت میگیرد . مهم این است سخت نشویم
Mehrenaz
Mehrenaz
٩٣/١٠/٠١
٠
٠
لایک_____________
s_ai
s_ai
٩٣/١٠/٠١
٠
٠
:)
a-pooryousof
a-pooryousof
٩٣/١٠/٠١
٠
٠
زيبا بود خسته نباشيد
s_ai
s_ai
٩٣/١٠/٠١
٠
٠
سپاسگزارم .
2nyadideh
2nyadideh
٩٣/١٠/٠٣
٠
٠
اوهوم... واقعنم همینطوره... مرسی از شما قشنگ نوشتی (^_^)
لیلی
لیلی
٩٥/٠٣/٠٤
٠
٠
خیلی ها زندگی را اسان میخوانند و در کف حسرت و افسوس کسانی که زندگی را سخت گرفته اند و موفق شدن می مانند تتا ابد
پربازدیدتریـــن ها
شاید قهرمان این فصل شویم

ظهور استقلال آرمانی

٩٥/١١/٢٨
حیف شد

حیاط خانه ی مادرجون

٩٥/١١/٢٦
گاهی از پنجره بیرون را نگاه کن

به دنیا آمدیم تا به هم کمک کنیم

٩٥/١١/٢٧
ترامپ هستند، 70 ساله از حزب باد!

وقتی از ترامپ حرف می زنیم، دقیقا از چه حرف می زنیم؟

٩٥/١١/٢٨
طنزیات

مصاحبه خبرگزاری مهر با آبراهام لینکلن!

٩٥/١١/٢٨
حالا نوبت من بود

نامه ای به خدا

٩٥/١١/٢٧
نسل های بعد

خسته تر از آنیم، که فکرش بکنی

٩٥/١١/٣٠
یعنی چه شده بود؟

طبق عادت / قسمت دوم

٩٥/١١/٢٧
نقد و بررسی فیلم فصل نرگس

وعده ما قبرستان!

٩٥/١١/٢٨
آمده بودم بنویسم...

دو دقیقه حواستان را به من بدهید لطفا

٩٥/١١/٢٦
شعری سروده خودم

کسی خبر ندارد

٩٥/١٢/٠١
یتیم شدم، همین

هر چه صدا می زنم بابا!

٩٥/١١/٣٠
من متخصص هستم!

راه اشتباهی

٩٥/١١/٢٧
خاطراتی از نمایشگاه پژوهش سال 94

از هم فکری تا اثبات توانایی ها

٩٥/١٢/٠٢
باید به روایت‌ها چون حکایت‌ها احترام گذاشت؟

حکایت اندر روایت

٩٥/١١/٢٦
نسل ما

من آخر دیروزم

٩٥/١١/٣٠
حرف هایی که شبیه دروغ هستند

واقعیت های دروغ نما

٩٥/١١/٢٦
شعری سروده خودم

جنگ غرور

٩٥/١١/٢٦
وقتی همه ایران یک رنگ می شود

اولین روز آبی

٩٥/١٢/٠١
مطمئنم اینجاست

هیس، آرام، کسی بو نبرد

٩٥/١٢/٠٢
تبلیغات
تبلیغات